Otwórz menu główne

Schronisko Zbójnickie

schronisko w słowackich Tatrach Wysokich

Schronisko Zbójnickie (słow. Zbojnícka chata, niem. Großkohlbacher Schutzhaus, Langersee-Schutzhaus, Räuberhütte, węg. Hosszú-tavi-menedékház) – schronisko w słowackich Tatrach Wysokich, w Dolinie Staroleśnej (słow. Veľká Studená dolina) na wysokości ok. 1960 m n.p.m.[1]

Schronisko Zbójnickie
Ilustracja
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1960 m n.p.m.
Data otwarcia 1924
Właściciel Klub Słowackich Turystów
Słowackie Towarzystwo Wspinaczkowe JAMES
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Schronisko Zbójnickie
Schronisko Zbójnickie
Ziemia49°10′35,80″N 20°10′02,51″E/49,176611 20,167364
Strona internetowa
Zbójnicka Chata, w tle Świstowy Szczyt

Pierwszym budynkiem, który powstał w tym miejscu, była chata wzniesiona w latach 1907–1908. Wybudował je węgierski zarząd lasów państwowych dla celów myśliwskich, ale w 1910 r. udostępnił turystom. Na początku było niezagospodarowane, mieściło jedno pomieszczenie z pryczami, ławkami i piecykiem[1]. W roku 1924 schronisko zostało przejęte przez Klub Czechosłowackich Turystów – przebudowano je i nadano obecną nazwę Zbojnícka chata. Przeprowadzano później kolejne remonty – ostatni miał miejsce po pożarze 14 czerwca 1998 r. i zakończył się pod koniec 1999 r. W odbudowie duży wkład miały dobrowolne datki zebrane wśród słowackiego społeczeństwa. Podczas remontu obok spalonego budynku znajdował się duży namiot, w którym mogli spać także turyści[2]. Dzisiaj schronisko ma 16 łóżek[3]. Zbójnicka Chata jest zaopatrywana tylko przez nosiczów. Chatarem schroniska w 2010 r. był Ľudovít Záhor[4].

Nazwę swą schronisko wzięło od pobliskich Zbójnickich Stawów. Dawniej przez polskich taterników zwana była Trupiarnią ze względu na panujące w nim zimno, wilgoć i nieporządek. Obecna polska nazwa jest kalką słowackiej, nie była używana przed II wojną światową[1].

Szlaki turystyczneEdytuj

  – niebieski szlak z Tatrzańskiej Łomnicy obok Wodospadów Zimnej Wody i Rainerowej Chatki i dalej wzdłuż Staroleśnego Potoku do schroniska, stąd przez Rohatkę i Dolinę Białej Wody do Łysej Polany.
  • Czas przejścia z Tatrzańskiej Łomnicy do Rainerowej Chatki: 2:10 h, ↓ 1:55 h
  • Czas przejścia od Rainerowej Chatki do schroniska: 2:15 h, ↓ 1:45 h
  • Czas przejścia od schroniska na Rohatkę: 1:15 h, ↓ 55 min
  • Czas przejścia z Rohatki na Łysą Polanę: 5 h, ↑ 5:40 h
  – żółty szlak prowadzący ze Schroniska Téryego przez Czerwoną Ławkę do Schroniska Zbójnickiego, jeden z najtrudniejszych tatrzańskich szlaków turystycznych.
  • Czas przejścia ze Schroniska Téryego na przełęcz: 1:30 h
  • Czas przejścia z przełęczy do Schroniska Zbójnickiego: 1:45 h[5]

KontaktEdytuj

  • adres: Zbojnícka chata, Starý Smokovec, 062 01 Vysoké Tatry[3]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  3. a b Zbojnicka chata. [dostęp 2012-01-20].
  4. Hiking.sk – Tatranskí chatári sa nemenia (słow.). [dostęp 2012-01-20].
  5. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.