Otwórz menu główne

Schronisko na Starorobociańskiej Równi

Schronisko na Starorobociańskiej Równi – nieistniejące, prywatne schronisko turystyczne znajdujące się w Tatrach Zachodnich na Starorobociańskiej Równi w Dolinie Starorobociańskiej. Zostało wybudowane w 1938 r. przez Stanisława Karpiela Kulawego, który wykorzystał w tym celu drewniany szałas[1].

Schronisko na Starorobociańskiej Równi
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Data otwarcia 1938
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Schronisko na Starorobociańskiej Równi
Schronisko na Starorobociańskiej Równi
Ziemia49°13′00″N 19°49′19″E/49,216667 19,821944

W latach 1943–46 wykorzystywał je partyzancki oddział „Ognia” (Józefa Kurasia). 7 grudnia 1946 r. został on otoczony przez połączone oddziały UB i KBW. Zginęło podczas walki kilkunastu ludzi, część partyzantów „Ognia” rozproszyła się, budynek spłonął[2].

Powyżej ścieżki biegnącej doliną widoczne są dziś jeszcze pozostałości po drewnianym budynku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 119. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.

BibliografiaEdytuj