Otwórz menu główne

Sebastiano Antonio Tanara (ur. 10 kwietnia 1650 w Rzymie, zm. 5 maja 1724 tamże) – włoski kardynał.

Sebastiano Antonio Tanara
kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1650
Rzym
Data i miejsce śmierci 5 maja 1724
Rzym
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 1721-1724
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Nominacja biskupia 28 kwietnia 1687
Kreacja kardynalska 12 grudnia 1695
Innocenty XII
Kościół tytularny Ostia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 grudnia 1695
Konsekrator Alphonse de Berghes
Współkonsekratorzy Jean-Ferdinand Van Beughem
Pierre van den Perre

Studiował prawo na uniwersytecie w Bolonii. W młodości wiele podróżował po Europie. Papież Klemens X w 1675 mianował go internuncjuszem we Flandrii (był nim do 1687). Pełniąc tę funkcję udał się z tajną misją do katolickiego króla Anglii Jakuba II w celu rekatolicyzacji tego kraju. W 1687 został wyświęcony na tytularnego arcybiskupa Damaszku, a w następnych latach był nuncjuszem w Kolonii (1687-90), Portugalii (1690-92) i Austrii (1692-95). W 1695 Innocenty XII kreował go kardynałem prezbiterem Santi Quattro Coronati. Uczestniczył w konklawe 1700. Wybrany wówczas papież Klemens XI mianował go prefektem Świętej Kongregacji Kościelnych Immunitetów. Był legatem w Urbino (1703-15) oraz opatem Nonantola. Kardynał biskup Frascati 1715-21. W marcu 1721 jako najstarszy rangą kardynał biskup rezydujący w Rzymie objął diecezję Ostia e Velletri wraz z funkcją dziekana Kolegium Kardynałów. Przewodniczył konklawe 1721. Podczas konklawe 1724 ciężko zachorował i zmarł jeszcze przed wyborem nowego papieża Benedykta XIII.

BibliografiaEdytuj