Sekretariat ds. Gospodarczych Stolicy Apostolskiej

dykasteria watykańska

Sekretariat ds. Gospodarczych Stolicy Apostolskiejdykasteria Kurii Rzymskiej utworzona na mocy motu proprio Fidelis dispensator et prudens, wydanego przez papieża Franciszka z datą 24 lutego 2014. Powstanie sekretariatu jest jednym z pierwszych etapów reformy organów Stolicy Apostolskiej, prowadzonej przez Franciszka na podstawie rekomendacji Rady Kardynałów.

Sekretariat ma stanowić organ wykonawczy Rady Gospodarczej, utworzonej tym samym dokumentem. Rada składa się z 15 osób: 8 duchownych oraz 7 świeckich ekspertów w dziedzinie finansów[1]. Z kolei Rada ma zajmować się kwestiami dóbr doczesnych i administracji Stolicy Apostolskiej i Państwa Watykańskiego, takimi jak planowanie budżetowe, zarządzanie finansami, zarządzanie zasobami ludzkimi czy zaopatrzenie. Na czele Sekretariatu stoi prefekt podlegający bezpośrednio papieżowi. Pierwszym prefektem mianowany został kardynał George Pell, dotychczasowy arcybiskup metropolita Sydney. W 2017 roku kard. Pell został urlopowany na czas trwania śledztwa w sprawie seksualnego wykorzystywania nieletnich[2]. 26 lutego 2019 szef Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Alessandro Gisotti ogłosił za pomocą Twittera, że „kard. George Pell nie jest już prefektem sekretariatu ds. Gospodarczych”. Gisotti nie wyjaśnił, czy prefekt został zdymisjonowany, czy też upłynęła jego kadencja[3].

Obecny zarząd SekretariatuEdytuj

Zarząd SekretariatuEdytuj

Prefekci Sekretariatu ds. Gospodarczych Stolicy ApostolskiejEdytuj

Sekretarze Sekretariatu ds. Gospodarczych Stolicy ApostolskiejEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Pieniądze Watykanu pod kontrolą ekspertów. Czym jest Sekretariat ds. Gospodarczych?
  2. Jakub Mikulski: Australia: Oskarżony o pedofilię kardynał George Pell stanął przed sądem. rp.pl, 2017-07-26. [dostęp 2018-03-13].
  3. Catholic News Agency: Cardinal Pell no longer prefect of Vatican’s economy secretariat. catholicherald.co.uk, 2019-02-26. [dostęp 2019-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-27)]. (ang.).

BibliografiaEdytuj