Otwórz menu główne

Selery wodne, seler wodny, pęczyna wodna (Apium inundatum (L.) Rchb. f., właśc. Helosciadium inundatum W. D. J. Koch[2]) – gatunek roślin należący do rodziny selerowatych.

Selery wodne
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj selery
Gatunek selery wodne
Nazwa systematyczna
Apium inundatum (L.) Rchb. f.
Icon. Fl. Germ. Helv. (H.G.L. Reichenbach) 21: 9. 1863
Synonimy

Helosciadium inundatum' (L.) W. D. J. Koch
Helosciadium inundatum W. D. J. Koch

Spis treści

Rozmieszczenie geograficzneEdytuj

Występuje w Europie zachodniej. W Polsce rósł w okolicach Szczecina i Kołobrzegu[3].

MorfologiaEdytuj

Łodyga 
Zanurzona w wodzie, do 150 cm długości.
Liście 
Liście wodne 2-3-krotnie pierzaste z nitkowatymi łatkami, liście górne pierzaste z łatkami klinowatymi.
Kwiaty 
Białe, zebrane w 2-3 baldaszki, te z kolei zebrane w baldach złożony, bez pokryw. Pokrywki trójkątnie lancetowate[4].
Owoc 
Podłużnie elipsoidalny, o długości 2,5 mm.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hydrofit. Kwitnie w czerwcu i lipcu.

Zagrożenia i ochronaEdytuj

Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[5] i na obszarze Polski uznany za wymarły (kategoria zagrożenia EX). W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię RE (wymarły na obszarze Polski)[6]. Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w kategorii EX[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
  2. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: http://dx.doi.org/10.3372/wi.46.46105. 
  3. Żukowski W. 2001. Pęczyna wodna. s. 275. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Roślny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.