Otwórz menu główne

Sergiusz, imię świeckie Aleksiej Nikołajewicz Griszyn (ur. 12 lutego 1899 w Szemozierze, zm. 14 października 1943 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.

Sergiusz
Aleksiej Griszyn
arcybiskup gorkowski i arzamaski
Ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1899
Szemoziero
Data i miejsce śmierci 14 października 1943
Moskwa
arcybiskup gorkowski i arzamaski
Okres sprawowania 1942–1943
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia gorkowska i arzamaska
Śluby zakonne przed 1914
Diakonat do 1914
Prezbiterat 6 maja 1914
Sakra biskupia 23 kwietnia 1927
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 kwietnia 1927
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Sergiusz (Stragorodski)

Urodził się w rodzinie chłopskiej. We wczesnej młodości stracił ojca. Ukończył seminarium duchowne w Pietrozawodsku. Następnie, jako wyróżniający się uczeń, otrzymał stypendium na naukę w Petersburskiej Akademii Duchownej. Na trzecim roku studiów teologicznych złożył w Ławrze św. Aleksandra Newskiego wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Sergiusz. 6 maja 1914 został wyświęcony na hieromnicha, zaś w roku następnym, po uzyskaniu dyplomu Akademii, został skierowany na front I wojny światowej jako kapelan pułkowy.

Funkcję kapelana sprawował do 1917, w którym został wyznaczony na przełożonego monasteru Narodzenia Matki Bożej i św. Pafnucego w Borowsku i podniesiony do godności ihumena. Zadanie kierownika wspólnoty monastycznej pełnił do 1925. Dwa lata później, 23 kwietnia 1927 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie, miała miejsce jego chirotonia na biskupa sierpuchowskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Należał od tej pory do najbliższych współpracowników locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolity Sergiusza, którego poznał, jako wykładowcę, jeszcze w czasie studiów w Akademii.

3 kwietnia 1928 wyznaczony na biskupa ołonieckiego i pietrozawodskiego, jednak już po miesiącu został przeniesiony do eparchii połtawskiej. W 1932 przeniesiony ponownie do eparchii kijowskiej. Po dwóch latach sprawowania urzędu został przeniesiony ponownie, obejmując tym samym katedrę charkowską. Od października 1934 do lutego 1935 był biskupem wyszhorodzkim.

W 1935 objął zarząd eparchii włodzimierskiej i suzdalskiej. W roku następnym został aresztowany razem z grupą innych duchownych i uwięziony w łagrze w obwodzie pskowskim. Uwolniony po zmianie polityki władz stalinowskich wobec Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, otrzymał tytuł biskupa możajskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Razem z metropolitą Sergiuszem został jednak ewakuowany z Moskwy do Uljanowska. W 1942 skierowano go natomiast do eparchii gorkowskiej z tytułem arcybiskupa gorkowskiego i arzamaskiego. W momencie obejmowania przez niego obowiązków struktury eparchii były niemal całkowicie zniszczone przez prześladowania okresu wielkiego terroru, w samym mieście Gorki działała jedna cerkiew. Arcybiskup Sergiusz zaangażował się w zbiórkę pieniędzy na potrzeby wojskowe, apelując do wiernych o przekazywanie ofiar na rzecz Armii Czerwonej.

W 1943 przybył do Moskwy na Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w czasie którego nagle zachorował na zapalenie płuc i zmarł. 16 października w cerkwi św. Mikołaja w Moskwie-Chamownikach odbyła się ceremonia pogrzebowa.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Eutymiusz (Łapin)
Biskup ołoniecki
1928
Następca
Artemiusz (Iljinski)
Poprzednik
Dymitr (Werbycki)
Biskup kijowski
1932 – 1934
Następca
Konstantyn (Diakow)
Poprzednik
Konstantyn (Diakow)
Biskup charkowski
1934
Następca
Innocenty (Letiajew)
Poprzednik
Innocenty (Letiajew)
Biskup włodzimierski i suzdalski
1935 – 1936
Następca
Filip (Gumilewski)
Poprzednik
Aleksander (Pietrowski)
Biskup charkowski
1942
Następca
Stefan (Procenko)
Poprzednik
Andrzej (Komarow)
Biskup gorkowski
1942 – 1943
Następca
Zenobi (Krasowski)