Otwórz menu główne

Sergiusz (Pietrow), metropolita odeski

Ten artykuł dotyczy metropolity odeskiego. Zobacz też: Sergiusz (Pietrow) – biskup czarnomorski.

Sergiusz, imię świeckie Siergiej Wasiljewicz Pietrow (ur. 5 października 1924 w Krasnodarze, zm. 4 lutego 1990 w Odessie) – rosyjski biskup prawosławny.

Sergiusz
Siergiej Pietrow
Metropolita odeski i chersoński
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 5 października 1924
Krasnodar
Data i miejsce śmierci 4 lutego 1990
Odessa
Metropolita odeski i chersoński
Okres sprawowania 1976–1990
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia odeska
Śluby zakonne 16 kwietnia 1943
Diakonat 16 kwietnia 1943
Prezbiterat 24 czerwca 1951
Chirotonia biskupia 13 marca 1960
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 13 marca 1960
Konsekrator Borys (Wik)
Współkonsekratorzy Michał (Woskriesienski), Sergiusz (Gołubcow), Pimen (Izwiekow)

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny robotniczej. W 1942 ukończył naukę w szkole średniej. 16 kwietnia 1943 biskup taganroski Józef wyświęcił go na diakona po wcześniejszym przyjęciu od niego wieczystych ślubów zakonnych, następnie skierował go do pracy duszpasterskiej w soborze św. Katarzyny w Krasnodarze. W 1947 ukończył naukę w moskiewskim seminarium duchownym i rozpoczął wyższe studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej, które w 1951 ukończył z tytułem naukowym kandydata nauk teologicznych. 24 czerwca 1951 biskup możajski Makary wyświęcił go na kapłana i skierował do pracy w seminarium duchownym w Saratowie. Od 1952 hieromnich Sergiusz służył w soborze Zmartwychwstania Pańskiego w Jelcu; od 1954 do 1958 był proboszczem działającej przy nim parafii. Od 7 lipca 1958 był inspektorem seminarium duchownego w Odessie z godnością igumena. 26 maja otrzymał godność archimandryty i objął stanowisko rektora tegoż seminarium.

13 marca 1960 miała miejsce jego chirotonia na biskupa biełgorodzkiego, wikariusza eparchii odeskiej, w której jako konsekratorzy udział wzięli metropolita odeski i chersoński Borys, biskup orenburski i buzułucki Michał, biskup staro-ruski i nowogrodzki Sergiusz oraz biskup dmitrowski Pimen. Od 16 marca 1961 był biskupem woroneskim i lipieckim. 9 października 1963 przeniesiony na katedrę mińską i białoruską, zaś w 1965 – chersońską i odeską. Od 1969 nosił tytuł naukowy magistra teologii. W 1971 podniesiono go do godności metropolity, zaś w 1976 jego tytuł uległ zmianie na odeski i chersoński. W raporcie Urzędu ds. Wyznań z 1973, dzielącym hierarchów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na całkowicie lojalnych wobec władz państwowych, lojalnych, lecz starających się umacniać struktury kościelne oraz niepewnych, został zaliczony do pierwszej grupy[1].

Uczestniczył w międzynarodowym i międzykościelnym ruchu na rzecz pokoju oraz w ruchu ekumenicznym. Od 1986 do 1987 zasiadał w Świętym Synodzie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Zmarł w 1990.

PrzypisyEdytuj

  1. D. Pospielovsky: The Russian Church under the Soviet regime 1917–1982. Crestwood-New York: St. Vladimir's Seminary Press, 1984, s. 410. ISBN 0-88141-033-0.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Nikodem (Rotow)
Biskup miński
1963 – 1965
Następca
Antoni (Mielnikow)
Poprzednik
Borys (Wik)
Biskup odeski
1965 – 1990
Następca
Leoncjusz (Gudimow)
Poprzednik
Aleksy (Ridigier)
Kanclerz Patriarchatu Moskiewskiego
1986 – 1987
Następca
Włodzimierz (Sabodan)