Sergiusz (Sokołow, biskup nowosybirski)

Sergiusz, imię świeckie: Serafim Władimirowicz Sokołow (ur. 14 lipca 1951 w Moskwie, zm. 20 października 2000) – rosyjski biskup prawosławny.

Sergiusz
Serafim Sokołow
Biskup nowosybirski
Kraj działania

Rosja

Data i miejsce urodzenia

14 lipca 1951
Moskwa

Data śmierci

20 października 2000

Biskup nowosybirski
Okres sprawowania

1995–2000

Wyznanie

prawosławie

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

eparchia nowosybirska i berdska

Śluby zakonne

10 maja 1977

Diakonat

14 maja 1977

Prezbiterat

9 kwietnia 1989

Nominacja biskupia

6 października 1995

Chirotonia biskupia

10 grudnia 1995

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

10 grudnia 1995

Konsekrator

Aleksy II

Współkonsekratorzy

Juwenaliusz (Pojarkow), Hiob (Tywoniuk), Sergiusz (Fomin), Arseniusz (Jepifanow), Innocenty (Wasiljew), Eugeniusz (Rieszetnikow), Aleksy (Frołow), Marek (Tużykow), Sawa (Wołkow)

Życiorys

edytuj

Urodził się w rodzinie kapłana prawosławnego. Ukończył w Moskwie szkołę średnią ogólnokształcącą oraz szkołę muzyczną im. Ippolitowa-Iwanowa w klasie kontrabasu (z wyróżnieniem). W latach 1970-1972 odbywał zasadniczą służbę wojskową. W 1973 wstąpił do seminarium duchownego w Moskwie, zaś po jego ukończeniu - do Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1980 uzyskał tytuł kandydata nauk teologicznych za pracę poświęconą nauce o królestwie bożym w tekstach ewangelicznych. Został zatrudniony w seminarium, które ukończył, jako wykładowca katechizmu, zaś od 1982 także Starego Testamentu. W czasie studiów w Akademii, 10 maja 1977, złożył wieczyste śluby mnisze przed przełożonym Ławry Troicko-Siergijewskiej archimandrytą Hieronimem (Zinowiewem). 14 maja 1977 patriarcha moskiewski i całej Rusi Pimen wyświęcił go na hierodiakona. 9 kwietnia 1989 został natomiast hieromnichem, po czym natychmiast otrzymał godność ihumena, zaś w 1990 - archimandryty. Od tego samego roku był inspektorem Moskiewskiej Akademii Duchownej oraz wykładowcą homiletyki.

6 października 1995 otrzymał nominację na biskupa nowosybirskiego i berdskiego. Jego chirotonia biskupia odbyła się 10 grudnia tego samego roku z udziałem konsekratorów: patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II, metropolity krutickiego i kołomieńskiego Juwenaliusza, arcybiskupów odincowskiego Hioba, sołnecznogorskiego Sergiusza, biskupów istrińskiego Arseniusza, dmitrowskiego Innocentego, wieriejskiego Eugeniusza, oriechowo-zujewskiego Aleksego, chabarowskiego i nadamurskiego Marka oraz krasnogorskiego Sawy.

W okresie kierowania eparchią nowosybirską przyczynił się do odbudowy jej struktur po okresie ograniczania działalności Kościoła przez rządy radzieckie. Zmarł w 2000.

Bibliografia

edytuj