Otwórz menu główne

Seweryn Pollak (ur. 10 stycznia 1907 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1987 w Sopocie) – polski filolog polski, poeta, eseista i tłumacz, laureat nagrody Polskiego PEN Clubu (1966) za przekłady poezji rosyjskiej na język polski.

Seweryn Pollak
Ilustracja
Seweryn Pollak
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1907
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1987
Sopot
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura piękna
Grób Pollaka na cmentarzu Powązkowskim (2012)

Podczas okupacji niemieckiej uczestnik podziemnego życia kulturalnego Warszawy. Publikował pod pseudonimem „Andrzej Poleski”. Walczył w powstaniu warszawskim na Mokotowie (tym wydarzeniom poświęcił wiersz Mokotów publikowany w prasie powstańczej 24 września 1944). Jako tłumacz specjalizował się w literaturze rosyjskiej (Puszkin, Majakowski, Gorki, Babel). W styczniu 1976 roku podpisał list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[1].

Jego żoną była poetka Wanda Grodzieńska, a córką Joanna Pollakówna. Drugą żoną była pisarka Eugenia Siemaszkiewicz.

W 1974 w związku z jubileuszem Polski Ludowej odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. W 1978 był jednym z członków założycieli Towarzystwa Kursów Naukowych i należał do jego rady programowej.

PoezjaEdytuj

  • Godzina życia (1946),
  • Oka sieci (1960),
  • Przenikanie (1965),
  • Próba oddalenia (2008)

Krytyka literackaEdytuj

  • Wyprawy za trzy morza (1962),
  • Srebrny wiek i później (1971),
  • Niepokoje poetów (1972)

LiteraturaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 30.
  2. Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.