Shelby Rogers

amerykańska tenisistka

Shelby Rogers (ur. 13 października 1992 w Mount Pleasant) – amerykańska tenisistka.

Shelby Rogers
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

13 października 1992
Mount Pleasant

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

2009

Zakończenie kariery

aktywna

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 6 ITF

Najwyżej w rankingu

30 (8 sierpnia 2022)

Australian Open

4R (2021)

Roland Garros

QF (2016)

Wimbledon

3R (2017, 2021)

US Open

QF (2020)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 2 ITF

Najwyżej w rankingu

40 (28 lutego 2022)

Australian Open

QF (2022)

Roland Garros

QF (2021)

Wimbledon

2R (2016, 2021, 2022)

US Open

2R (2016, 2020, 2021)

Kariera tenisowaEdytuj

W zawodowych rozgrywkach zadebiutowała w sierpniu 2009 roku, uczestnicząc dzięki dzikiej karcie w zawodach rangi ITF w St. Joseph, na których dotarła do trzeciej rundy. W maju 2010 roku zaliczyła bardzo udany turniej w Indian Harbour Beach, gdzie po przebiciu się przez kwalifikacje, dotarła do finału gry pojedynczej, pokonując między innymi Lindsay Lee-Waters i Stéphanie Dubois. Pierwszy sukces odniosła w 2012 roku w Denver, gdzie w parze z Marie-Ève Pelletier wygrała turniej deblowy. W sumie na swoim koncie ma wygranych sześć turniejów singlowych i dwa deblowe rangi ITF.

W 2010 roku zagrała z dziką kartą w wielkoszlemowym turnieju US Open, w którym w pierwszej rundzie przegrała z Peng Shuai. Dwa lata później zagrała w kwalifikacjach do tego samego turnieju, w których wygrała pierwszą rundę, pokonując Monique Adamczak, ale przegrała drugą z Anastasiją Seastovą. W styczniu 2013 roku spróbowała swych sił w kwalifikacjach do innego turnieju wielkoszlemowego, Australian Open, ale tym razem odpadła już w pierwszej rundzie. W kwietniu 2013 roku awansowała do drugiej setki światowego rankingu WTA Tour, na miejsce 190.

W lipcu 2014 roku Amerykanka awansowała do pierwszego w karierze finału zawodów WTA Tour w grze pojedynczej – na ceglanych kortach w Bad Gastein przegrała w finale z Andreą Petković 3:6, 3:6.

Pierwszy deblowy finał zanotowała w 2015 roku w Bogocie. Wspólnie z Iriną Falconi przegrały 3:6, 6:3, 6–10 z parą Paula Cristina GonçalvesBeatriz Haddad Maia.

W 2016 roku osiągnęła finał zawodów singlowych w Rio de Janeiro. W meczu mistrzowskim uległa Francesce Schiavone 6:2, 2:6, 2:6.

W sierpniu 2022 roku awansowała do finału rozgrywek w San Jose, w którym przegrała z Darją Kasatkiną 7:6(2), 1:6, 2:6.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q1 Q2 1R A 2R 1R A 1R 4R 1R 0 / 6 4 – 6
French Open A A A 2R 1R 1R QF 3R A 2R 1R 1R 3R 0 / 9 10 – 9
Wimbledon A A A Q1 Q2 1R 1R 3R A 1R NH 3R 1R 0 / 6 4 – 6
US Open 1R A Q2 1R 2R 3R 2R 3R A Q1 QF 4R 0 / 8 13 – 8
Ranking na koniec roku 341 434 217 123 72 146 60 59 780 174 58 40 0 / 29 31 – 29

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 2R A 1R A A A 1R QF 0 / 4 4 – 4
French Open A A A A A 1R A 1R A 2R 2R QF 1R 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A A A A 2R 1R A 1R NH 2R 2R 0 / 5 3 – 5
US Open A A A 1R 1R A 2R 1R A A 2R 2R 0 / 6 3 – 6
Ranking na koniec roku 938 620 287 285 460 158 120 246 331 156 73 0 / 21 15 – 21

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A 1R A A A A A NH A 0 / 1 0 – 1
0 / 1 0 – 1

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 3 (0–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 lipca 2014 Bad Gastein Ceglana   Andrea Petković 3:6, 3:6
Finalistka 2. 21 lutego 2016 Rio de Janeiro Ceglana   Francesca Schiavone 6:2, 2:6, 2:6
Finalistka 3. 7 sierpnia 2022 San Jose Twarda   Darja Kasatkina 7:6(2), 1:6, 2:6

Gra podwójna 1 (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 19 kwietnia 2015 Bogota Ceglana   Irina Falconi   Paula Cristina Gonçalves
  Beatriz Haddad Maia
3:6, 6:3, 6–10

Wygrane turnieje rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedynczaEdytuj

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 15/07/2012   Yakima ITF 50 000 twarda   Samantha Crawford 6:4, 6:7(3), 6:3
2. 28/04/2013   Charlottesville ITF 50 000 ziemna   Allie Kiick 6:3, 7:5
3. 28/07/2013   Lexington ITF 50 000 twarda   Julie Coin 6:4, 7:6(3)
4. 23/09/2013   Albuquerque ITF 75 000 twarda   Ana Tatiszwili 6:2, 6:3
5. 29/09/2019   Templeton ITF 60 000 twarda   Coco Vandeweghe 4:6, 6:2, 6:3
6. 09/02/2020   Midland ITF 100 000 twarda   Anhelina Kalinina walkower

BibliografiaEdytuj