Siły Zbrojne Mjanmy

Siły Zbrojne Mjanmy (bir. တပ်မတော, Tatmadaw) – siły zbrojne Republiki Związku Mjanmy (Birmy) obejmujące wojska lądowe, marynarkę, lotnictwo, a także policję. Siły zbrojne liczą około pół miliona ludzi i w teorii są armią ochotniczą, co nie wyklucza jednak powołań. Nieregularne oddziały paramilitarne liczą dalsze 72 000 ludzi.

Tatmadaw
Ilustracja
Państwo  Mjanma
Historia
Sformowanie 1948
Dane podstawowe
Liczebność 492 000
Budżet wojskowy
Kwota 1,8 bln MMK (2,04 mld USD)
% PKB 4,75%

HistoriaEdytuj

Osobny artykuł: Birmańska Armia Narodowa.
 
Propaganda wojskowa

Armia Królestwa Birmy istniała przez setki lat, od XVII wieku kontrolę nad Birmą próbowało przejąć portugalskie imperium kolonialne, a następnie Francuska Kompania Wschodnioindyjska, dopiero w XIX wieku, po serii trzech wojen z imperium brytyjskim w latach 1824-1885 instytucja armii przestała istnieć, a Birma znalazła się w granicach Indii Brytyjskich. W momencie powstania w 1948 siły zbrojne wywodziły się z wojska Birmy Brytyjskiej oraz Armii Narodowej. W tym czasie zwalczała zbrojne powstania etniczne, dysydentów politycznych i narkobiznes.

W 1948 roku Birma stała się niepodległym krajem, po puczu w 1962 roku armia przejęła władzę (oficjalnie kraj był rządzony nie przez juntę, a Birmańską Partię Socjalistyczną), utrzymała się przy niej do 1988, kiedy wybuchł społeczny bunt. Zamiast wprowadzenia demokracji w kraju, armia przeprowadziła kolejny zamach stanu, a władzę przejęła Partia Rozwoju i Odbudowy. Od 2011 roku wprowadzono jednak instytucję prezydenta Mjanmy oraz przeprowadzono wybory.

Od 1962 północny stan Kaczin dążył do utworzenia państwa niepodległego od Birmy. W wyniku ofensywy w 1994 siły rządowe doprowadziły do uznania władzy centralnej. W 2011 wojsko wznowiło walki z rebeliantami, pod koniec 2012 rozpoczęto ofensywę z wykorzystaniem lotnictwa[1].

Wojsko lądoweEdytuj

Tatmadaw Kyee
 
Państwo   Mjanma
Data utworzenia 1945
 
Struktura dowodzenia sił zbrojnych

Wojska lądowe stanowią zdecydowaną większość sił zbrojnych, licząc 350 tysięcy ludzi są zgrupowane w 337 batalionów piechoty i 37 pułków artylerii, otrzymują większość budżetu obronnego. Od 1948 armia zwalczała ponad 40 bojówek lub grup powstańczych. Dawne brytyjskie uzbrojenie, jak czołgi Comet zastąpiło w większości sprzęt pancerny pochodzący z ChRL, także używany sprzęt sprowadzany z Ukrainy, bardziej zaawansowane systemy przeciwlotnicze sprowadzono bezpośrednio z ZSRR. Armia dzieli się na 13 regionalnych dowództw odpowiadającym w większości prowincjom kraju, te podlegają pod 6 dowództw geograficznych. Oprócz nich występują dowództwa operacyjne, w tym 10 pancernych: 6 batalionów czołgów i 4 bataliony piechoty zmotoryzowanej, 10 dowództw operacji artyleryjskich: 113 batalionów artylerii, 10 dywizji obrony przeciwlotniczej z 9 batalionami/bateriami SAM lub artylerii.

Czołgi podstawowe:[2]

Transportery:

Artyleria:

Systemy przeciwlotnicze:

Przeciwpancerne:

Siły powietrzneEdytuj

Tatmadaw Lei
 
Państwo   Mjanma
Data utworzenia 1947
Znak rozpoznawczy  

WyposażenieEdytuj

Źródło: Konflikty.pl[3]

Samolot Producent Typ Wersja Liczba sztuk Uwagi
Samoloty myśliwskie
 
MiG-29
  Rosja myśliwiec przewagi powietrznej MiG-29 9.12B
MiG-29 9.13SE
MiG-29UB 9.51
20
6
5
Prawdopodobnie używane lub niedostarczone do innego klienta, zakupione w 2001 za 130 mln USD[4], w 2011 zakupiono 10 MiG-29B, 6 MiG-29SE i 4 MiG-29UB za 570 mln USD[5]. Z samolotami zakupiono R-27 i R-73.
 JF-17 Thunder   Chiny
  Pakistan
Lekki myśliwiec wielozadaniowy Block 2 0 Kontrakt na dostawę 16 sztuk podpisano w 2015 roku[6].
 
Chengdu F-7 Airguard
  Chiny myśliwiec przechwytujący F-7M
FT-7S
25
6
Od 1990 dostarzono 30 F-7M, uzbrojone w PL-2 i PL-5B.
Samoloty sztumowe
 
Nanchang A-5 Fantan
  Chiny samolot szturmowy A-5C
FT-6
20
1
Od 1994 dostarczono 24 A-5.
Samoloty szkolno-bojowe
Jak-130   Rosja szkolenie zaawansowane 3 W kwietniu 2016 zamówiono 16. W lutym 2017 dostarczono trzy[7][8].
K-8 Karakorum   Chiny szkolenie zaawansowane/samolot wsparcia K-8E 30 12 dostarczono w 1999. Dalszych 50 ma być zmontowanych lokalnie na licencji.
SOKO G-4 Super Galeb   Chiny szkolenie zaawansowane/samolot wsparcia 4 W latach 1991-1992 dostarczono 6 z 20 z powodu zniszczenia fabryki.
 Grob G-120A   Niemcy szkolenie wstępne G120TP 20
Pilatus PC-9   Szwajcaria szkolenie podstawowe 7 4 w 1986 i 3 w 1990, wersja uzbrojona.
Pilatus PC-7   Szwajcaria szkolenie podstawowe PC-7 10 W latach 1979-1981 dostarczono 16.
Samoloty transportowe
 
Shaanxi Y-8
  Chiny transportowiec Y-8D2 4 Dostarczono 4 sztuki w 1994.
 
Fokker F27
  Holandia
  Stany Zjednoczone
transportowiec F-27
Fairchild FH-227
2
2
Jeden dla VIP, 6 sprowadzone z USA od 1978.
Beechcraft 1900   Stany Zjednoczone transportowiec 1900D brak danych
Pilatus PC-6   Szwajcaria użytkowy PC-6 5 W latach 1976-1978 dostarczono 7.
BN-2 Islander   Wielka Brytania patrolowy BN-2MP 2 W 2006 otrzymano 2 ex-indyjskie.
Harbin Y-12   Chiny użytkowy Y-12-IV 2 2 w 1992.
Śmigłowce
Mi-8   Rosja śmigłowiec transportowy Mi-8MT 11 Dostarczono 7 w 1995, 5 w 1997.
Mi-24   Rosja śmigłowiec szturmowy Mi-35P 9 Dostawy 2010-2011, jeden utracono w 2013.
PZL W-3 Sokół   Polska śmigłowiec wielozadaniowy W-3 8 Dostarczono 13 w 1991 (lub od 1990), 2 W-3S dla VIP.
Mi-2   Polska śmigłowiec użytkowy 19 Dostarczono 22 w latach 1990-1992, w tym uzbrojone.
Eurocopter Dauphin   Francja SAR AS365 brak danych
Aérospatiale Alouette III   Francja treningowy SA 316B 9 14 sztuk od 1961.
Bell 205   Stany Zjednoczone śmigłowiec użytkowy 10 Ex-USA, policyjne, pomoc do walki z przestępczością narkotykową, 18 sztuk w 1975.
Bell 206   Stany Zjednoczone śmigłowiec użytkowy 206A 6 Ex-USA, policyjne, pomoc do walki z przestępczością narkotykową, 9 sztuk w 1975.

WycofaneEdytuj

Marynarka wojennaEdytuj

Tatmadaw Yay
Państwo   Mjanma
Data utworzenia 1940
Prefiks UMS
Bandera  

Najmniejsze w siłach zbrojnych, liczące 19 000 ludzi, wykorzystują głównie rodzime, jugosłowiańskie i amerykańskie (przestarzałe) jednostki tj. trałowce, ścigacze i patrolowce. Sformowana po raz pierwszy w 1940 do działania przeciw Japonii, po uzyskaniu niepodległości w 1948 jej największym okrętem była fregata typu River - UBS Mayu oraz cztery małe kanonierki przekazane przez Royal Navy. Aktualna bandera została wprowadzona w 1974 roku (wraz ze zmianą flagi Birmy), wcześniejsza z 1948, wzorowana na brytyjskiej, miała czerwony krzyż na białym tle oraz białe gwiazdy na niebieskim tle w kantonie.

Okręty:

  • 2 fregaty typu Kyan Sittha F12 Kyan Sittha i F14 Sin Phyushin (8 pocisków C-802), rodzime okręty z 2014 i 2015 roku
  • 1 fregata F11 Aung Zeya (8 pocisków Ch-35 Uran), rodzimy okręt z 2010 roku
  • 2 fregaty rakietowe typu 053H1 : F21 Mahar Bandula i F23 Mahar Thiha Thura (4 pociski C-802), ex-chińskie od 2012
  • 3 korwety typu Anawratha: 771 UMS Anawratha, 772 UMS Bayinnaung i 773 UMS Tabinshwehti (4 pociski C-802), rodzime z 1996, 2007 i 2016

PrzypisyEdytuj

  1. Katastrofa Mi-35 w Mjanmie.
  2. Stockholm International Peace Research Institute: Transfers of major conventional weapons. 1950 to 2016 (ang.). sipri.org. [dostęp 2016-09-10].
  3. Maciej Hypś: Wzmocnienie mjanmańskiego lotnictwa. konflikty.pl, 18 lipca 2015. [dostęp 3 lutego 2017].
  4. Myanmar order ends MiG-29 sales drought (ang.). flightglobal.com, 21 czerwca 2001. [dostęp 3 lutego 2017].
  5. Myanmar to receive new batch of MiG-29s from March (ang.). flightglobal.com, 2 marca 2011. [dostęp 3 lutego 2017].
  6. Łukasz Golowanow: Mjanma chce produkować JF-17 na licencji. konflikty.pl, 3 lutego 2017. [dostęp 3 lutego 2017].
  7. Mjanma odebrała pierwsze trzy Jaki-130. altair.com.pl, 18 lutego 2017. [dostęp 21 lutego 2017].
  8. Łukasz Golowanow: Pierwsze Jaki-130 dla Mjanmy. konflikty.pl, 18 lutego 2017. [dostęp 21 lutego 2017].

Linki zewnętrzneEdytuj