Otwórz menu główne

Siarhiej Padsasonny

białoruski filolog i psycholog, działacz społeczny na rzecz LGBT i dziennikarz

Siarhiej Alaksandrawicz Padsasonny (biał. Сяргей Аляксандравіч Падсасонны, ros. Сергей Александрович Подсосонный, Siergiej Aleksandrowicz Podsosonnyj; ur. w 1981) – białoruski filolog, psycholog, dziennikarz i działacz społeczny na rzecz LGBT, od 2008 roku mieszkający w Polsce; główny redaktor bloku informacyjnego telewizji Biełsat TV i prowadzący w programie Studyja „Biełsat”; doktor nauk humanistycznych.

Ilustracja
Data urodzenia 1981
Zawód, zajęcie filolog, psycholog, dziennikarz, działacz społeczny na rzecz LGBT
Miejsce zamieszkania Warszawa
Tytuł naukowy doktor nauk humanistycznych
Alma Mater Homelski Uniwersytet Państwowy im. Franciszka Skaryny
Wydział Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego
Stanowisko główny redaktor bloku informacyjnego, prowadzący w programie Studyja „Biełsat”
Pracodawca Biełsat TV

ŻyciorysEdytuj

Działalność na BiałorusiEdytuj

Urodził się w 1981 roku[1], uczył się w wiejskiej szkole. Ukończył Wydział Filologii Homelskiego Uniwersytetu Państwowego im. Franciszka Skaryny (HUP), aspiranturę na tym samym wydziale i Wydział Psychologii HUP. Pracował jako nauczyciel[2] języka rosyjskiego, białoruskiego i literatury. W latach 2004–2007[3] był wykładowcą filologii rosyjskiej na HUP[4]. W 2006 roku przygotował pracę kandydacką (odpowiednik polskiej pracy doktorskiej) z filologii rosyjskiej na temat grzechu w twórczości Fiodora Dostojewskiego[3], jednak nie obronił jej na HUP. Przyczyną, jak twierdzi, była odmowa władz uczelni spowodowana naciskami politycznymi[1]. Wkrótce wydał swoją pracę w formie rosyjskojęzycznej książki Hrech pawodle Dastajeuskaha (pol. Grzech według Dostojewskiego)[2]. Ukończył szkołę dziennikarską organizowaną w Baranowiczach przez warszawskie Europejskie Centrum Kultury i Komunikacji[3], należał do Białoruskiego Zrzeszenia Dziennikarzy[5].

Siarhiej Padsasonny nie ukrywał nigdy swojej homoseksualnej orientacji. Wydawał jedno z pierwszych czasopism LGBT na Białorusi pt. „Każdemu Swoje”[1] (trzy wydania w 2003 roku[3]). Białoruska Komisja Wojskowa skierowała go na przymusowe leczenie psychiatryczne w celu „wyleczenia go z homoseksualizmu”. „Leczony” był, jak twierdzi, za pomocą witaminy C[1]. Zajmował się działalnością w młodzieżowych organizacjach pozarządowych[3]. W 2007 roku przypadkowo trafił na casting do nadającej z Polski białoruskojęzycznej telewizji Biełsat TV[2]. Podjął współpracę ze stacją i od momentu jej uruchomienia w 2007 roku przygotowywał dla niej materiały, m.in. reportaż o zdarzających się na Białorusi przypadkach kierowania gejów do szpitali psychiatrycznych i wysyłaniu informacji o ich „transseksualizmie” do miejsc pracy. Materiał oparty był na osobistych doświadczeniach[4]. W listopadzie 2007 roku Siarhiej Padsasonny został siłą zabrany z mieszkania przez białoruskie KGB i przewieziony na przesłuchanie, w czasie którego pytano go o powiązania z Biełsatem. W styczniu 2008 roku funkcjonariusze służb bezpieczeństwa dokonali rewizji w jego mieszkaniu, rekwirując kamerę i nośniki pamięci[5]. Padsasonny został zwolniony z pracy na uniwersytecie i dyscyplinarnie usunięty z domu akademickiego. Rozpoczęte zostało śledztwo w sprawie posiadania przez niego nielegalnej literatury, w związku z czym przez trzy dni funkcjonariusze KGB wywozili jego książki[1]. Według jego słów, przez jednego z pracowników KGB był szarpany i obrzucany wyzwiskami[6].

Działalność w PolsceEdytuj

 
Siarhiej Padsasonny prowadzi program sprzed Pałacu Prezydenckiego w Warszawie

Wkrótce po rozpoczęciu śledztwa Siarhiej Padsasonny, obawiając się aresztowania[1], z pomocą przyjaciół zbiegł z Białorusi do Polski[4]. Przez pierwsze dwa lata mieszkał u polskiego działacza LGBT Łukasza Pałuckiego. Kontynuował pracę w Biełsacie, przygotowując reportaże, m.in. o stosunku białoruskiej armii wobec gejów[1]. Szkolił korespondentów pracujących na Białorusi[3]. Przez dwa lata prowadził program Abjektyu (pol. Obiektyw)[1]. Potem został głównym redaktorem bloku informacyjnego i prowadzącym w programie Studyja „Biełsat”. Publikuje w polskich czasopismach, jest autorem licznych artykułów naukowych. Oprócz dziennikarstwa zajmuje się także literaturoznawstwem[2]. Zdarza mu się „potajemnie” odwiedzać ojczysty kraj[4]. Po czterech latach pobytu w Polsce ponownie zdał egzaminy z zakresu filologii rosyjskiej i raz jeszcze napisał pracę doktorską[1]. 13 marca 2012 roku uzyskał stopień doktora[7] nauk humanistycznych[1] na Wydziale Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Temat jego dysertacji doktorskiej brzmiał: Motyw grzechu w powieściach F.M. Dostojewskiego, a jego opiekunem naukowym była prof. dr hab. Ludmiła Łucewicz[7].

Siarhiej Padsasonny pełni funkcję Białoruskiego Ambasadora Międzynarodowego Stowarzyszenia Lesbijek i Gejów na rzecz Kultury (na wygnaniu w Polsce). Wchodził w skład Komitetu Organizacyjnego Parady Równości w Warszawie w 2013 roku. Odpowiadał w nim za kontakty z Europą Wschodnią oraz za wersję rosyjskojęzyczną strony internetowej Parady[3].

Poglądy i ocenyEdytuj

 
Siarhiej Padsasonny prowadzi program w studiu telewizji Biełsat TV

Zdaniem Siarhieja Padsasonnego mężczyźni skazani na śmierć w związku ze sprawą zamachu w metrze w Mińsku w 2011 roku – Dzmitryj Kanawałau i Uładzisłau Kawalou – nie byli winni, a Alaksandr Łukaszenka stracił na wykonaniu wyroku[8].

Zdaniem Łukasza Pałuckiego, pozycja Siarhieja Padsasonnego wśród białoruskich dziennikarzy jest porównywalna z pozycją Moniki Olejnik w polskich mediach. Sprawiło to, że wśród warszawskich znajomych nazywany jest żartobliwie białoruską Moniką Olejnik[1]. Natomiast w homelskim portalu internetowym Gomielbest. Nowosti Gomielia został opublikowany paszkwil, w którym w silnie obraźliwym tonie zasugerowano, że Pasdasonny został przyjęty do pracy w telewizji, ponieważ kryterium naboru pretendentów do pełnienia obowiązków w „Biełsacie” jest nietradycyjna orientacja seksualna i inne anomalne seksualne „bajery”[9].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k Łukasz Pałucki: Siergiej Padsasonny doktorem UW. polgej.pl, 2012-04-23 13:36. [dostęp 2016-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-10)].
  2. a b c d Siarhiej Padsasonny (biał.). Biełsat TV. [dostęp 2016-08-18].
  3. a b c d e f g dr Siarhiei Padsasonny. wolontariatrownosci.pl. [dostęp 2016-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-02)].
  4. a b c d Rafał Geremek, Jarosław Murawski. Biełsatowcy z TVP. „Newsweek Polska”. 5, s. 72–74, 1 lutego 2009. Warszawa: Axel Springer Polska. ISSN 1642-5685. [dostęp 2016-08-18]. 
  5. a b Гомель: ператрус у кватэры журналіста (biał.). Radio Swaboda, 2008-01-13 01:09. [dostęp 2016-08-18].
  6. Журналист С. Подсосонный обжаловал в прокуратуре действия сотрудников Гомельского УКГБ (ros.). naviny.by, 2007-12-07 11:24. [dostęp 2016-08-18].
  7. a b Profesury, doktoraty, habilitacje. Wydział Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. [dostęp 2016-08-18].
  8. Prezydent Łukaszenka stracił na wykonaniu wyroku śmierci. Polskie Radio Olsztyn, 2012-04-19. [dostęp 2016-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-01)].
  9. «Голубой» экран или «БелСат» ищет «нетрадиционных» журналистов?! (ros.). gomelbest.com, 2008-11-03 6:51. [dostęp 2017-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-22)].