Otwórz menu główne

Siedliska (powiat zamojski)

wieś w województwie lubelskim, powiecie zamojskim
Zobacz też: Siedliska w innych znaczeniach tego słowa.

Siedliskawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zamość[3][4].

Siedliska
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Zamość
Liczba ludności (2011) 629[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-400[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0906485
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zamość
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Zamość
Siedliska
Siedliska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siedliska
Siedliska
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Siedliska
Siedliska
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Siedliska
Siedliska
Ziemia50°43′49″N 23°09′26″E/50,730278 23,157222

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego. W promieniu około 3 km znajdują się jeszcze dwie małe wsie: Kolonia Siedliska I (na zachód) oraz Kol.Siedliska II (południowy zachód).

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Zamość[5].

HistoriaEdytuj

 
Przywilej z 1593 roku wydany dla wsi przez Jana Czarnkowskiego z Czarnkowa

Po raz pierwszy Siedliska wzmiankowano (jako Syedlysczko) w 1398 roku, w akcie darowizny dóbr włości szczebrzeskiej Dymitra z Goraja bratankom, synom Iwonii z Klecia.

W roku 1457 Jan Czuryło ze Stoyanic, opiekun Zygmunty panny dziedziczki włości szczebrzeskiej, z zezwoleniem tejże Pankraczowi i Michałkowi z Siedlisk nadał grunta wsi z obowiązkiem, aby na wojnie w czasie pospolitego ruszenia służyli dziedzicom na koniu z łukiem na koszt dziedziców. Prawo to w roku 1593 Jan Czarnkowski dziedzic włości szczebrzeskiej, zatwierdził z pewnymi odmianami (a to po zniszczeniu przez Tatarów praw dawniejszych) z zastrzeżeniem, że oprócz obowiązku służby na rozkaz każdy dziedziców z każdej osiadłosci, od wszelkich innych robót ich uwolnił. Prawo to w roku 1662 potwierdził Jan „Sobiepan” Zamoyski, hrabia na Tarnowie, wnuk kanclerza Jana Zamoyskiego [...] Na koniec w roku 1760 pułkownik Klemens ordynat Zamoyski przepisał włościanom Siedlisk obowiązek dawania stróżów do zamku zamojskiego lub tam gdzie „indziey wypadnie”[6].

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego Siedliska wieś i folwark w powiecie zamojskim, gminie Wysokie, parafii rzymskokatolickiej Wielącza, odległe 8 wiorst od Zamościa. Posiada według opisu z roku 1889 cerkiew parafialną szkołę początkową, 128 domów i 960 mieszkańców (w tym 34 katolików i 10 żydów.) oraz 1645 mórg roli żyznej.

W 1827 r. było tu 94 domy zamieszkałe przez 487 mieszkańców. Folwark należał do dóbr ordynacji Zamoyskich, w kluczu Bortatycze. Opisana w XIX wieku cerkiew parafialna murowana wzniesiona została w 1863 r. przez ordynację Zamoyskich w miejsce dawnej drewnianej o nie znanej dacie erekcji. Odrestaurowana została kosztem i staraniem rządu w 1875 r[7].

Podczas okupacji niemieckiej w okresie II wojny światowej ludność wsi udzielała pomocy m.in. zbiegłym jeńcom radzieckim. Pod koniec 1942 polska ludność wsi została wysiedlona i sprowadzono do niej niemieckich kolonistów z Besarabii, Litwy i Łotwy. W odwecie za pacyfikację przez Niemców wsi Sochy 1 czerwca 1943, w nocy 4/5 czerwca 1943 polski oddział partyzancki zaatakował niemiecką ludność w Siedliskach i spalił wieś. Uwolniono przy tym ok. 150 jeńców radzieckich. Za pomoc okazywaną oddziałom partyzanckim wieś została w 1946 odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy[8]

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-08-18].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-29].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Zamość. Urząd Gminy Zamość. [dostęp 2016-04-15].
  6. Wiesław Bondyra, Ewa Lorentz, Ewa Prusicka – Kołcon, Marisz Korzeniowski. Dzieje miejscowości Gminy Zamość. , 2010. Zamość. 
  7. Siedliska (13) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  8. Andrzej Czerkawski, Tadeusz Jurga: „Dla Ciebie Ojczyzno”, Warszawa 1969.

Zobacz teżEdytuj