Otwórz menu główne

Siemens Inspiro

elektryczny zespół trakcyjny

HistoriaEdytuj

GenezaEdytuj

W październiku 2009 firma Siemens Mobility rozpoczęła prace nad nową rodziną pociągów metra[1]. Koncern oparł ich konstrukcję na pojazdach dotychczas wyprodukowanych dla Wiednia, Pragi, Oslo i Norymbergi[1]. We wrześniu 2010 projekt platformy pociągów Inspiro został ukończony[1].

Realizacja zamówieńEdytuj

  • 2 lutego 2011 – podpisanie umowy na dostawę 35 składów 6-wagonowych (210 wagonów) dla metra w Warszawie[2],
  • 17 października 2012 – podpisanie umowy na dostawę 58 składów 4-wagonowych (232 wagonów) dla metra w Kuala Lumpur(ang.)[3],
  • 29 lipca 2013 – podpisanie umowy na dostawę 74 składów 2- i 4-wagonowych (238 wagonów) dla metra w Rijadzie[4][5],
  • 28 września 2015 – podpisanie umowy na dostawę 20 składów 3-członowych (60 wagonów) dla metra w Sofii[6],
  • listopad 2018 – podpisanie umowy na dostawę 94 składów dla metra w Londynie[7],
  • styczeń 2019 – podpisanie umowy na dostawę 10 składów 3-członowych (30 wagonów) dla metra w Sofii[8].

WarszawaEdytuj

24 lutego 2012 Siemens zaprezentował w swojej wiedeńskiej fabryce pudło pierwszego wagonu dla warszawskiego metra[9], a 19 września podczas targów InnoTrans w Berlinie zaprezentowano 3 połączone wagony[10]. W listopadzie pudła pierwszego z pojazdów dostarczono do zakładów Newag w Nowym Sączu[11]. Produkcję i dostawę pociągów zakończono w II połowie 2014[12].

Warszawskie Inspiro przed dostarczeniem były testowane przez producenta w Wildenrath[13]. W połowie lipca 2013 rozpoczęły się testy pociągów na terenie Stacji Techniczno-Postojowej Kabaty, a później również nocne testy na linii metra[14]. 24 września 2013 składy Inspiro zostały dopuszczone do eksploatacji przez prezesa Urzędu Transportu Kolejowego[15].

Z 35 zamówionych przez Warszawę pociągów 10 pierwszych zostało całkowicie wyprodukowanych przez Siemensa w jego fabryce w Wiedniu, a pozostałych 25 w zakładzie Newag w Nowym Sączu[16].

Kuala LumpurEdytuj

Inspiro dla Kuala Lumpur są produkowane przez dwa zakłady – chiński CSR Putzen z Nankinu dostarcza pudła wagonów, natomiast malezyjski SMH Rail z miejscowości Rasa montuje wyposażenie produkowane przez przedsiębiorstwa regionalne i lokalne[17].

Pod koniec lipca 2014 SMH Rail wyposażał 4 wagony pierwszego z 58 zamówionych składów[17].

PrezentacjeEdytuj

 
Makieta Inspiro dla Londynu

KonstrukcjaEdytuj

Dane techniczneEdytuj

Miasto Liczba
członów
Układ wagonów i osi Miejsca
siedzące
Miejsca
stojące
Miejsca
ogółem
Wysokość
podłogi
Masa
służbowa
Długość
całkowita
Prędkość maks.
i przyspieszenie
Źródła
  Warszawa 6 Mc+T+M+M+T+Mc
Bo’Bo'+2'2'+Bo’Bo'+Bo’Bo'+2'2'+Bo’Bo'
232 1268 1500 1130 mm 158,2 t 117 766 mm 90 km/h
1,2 m/s²
[21][22][23]
  Kuala Lumpur(ang.) 4 M+T+T+M
Bo’Bo'+2'2'+2'2'+Bo’Bo'
174 1380 1554 1100 mm 150 t 89 560 mm 100 km/h
1,0 m/s²
[24]
  Sofia 3 [6]

Charakterystyka rodzinyEdytuj

 
Platforma Inspiro

Pociągi z rodziny Inspiro są pojazdami o budowie modułowej[23]. Mogą posiadać od 3 do 8 wagonów w różnej konfiguracji[25][1]. Standardowy pojazd posiada 6 wagonów w układzie Mc+T+M+M+T+Mc (Mc to wagon silnikowy z kabiną, M to wagon silnikowy, T to wagon toczny)[25].

Platforma jest przystosowana do zabudowy systemów gromadzenia energii i bezobsługowego prowadzenia pojazdu. Kabina maszynisty może zostać wyposażona w drzwi awaryjne na czole pojazdu, istnieje również możliwość wydłużenia przedziału motorniczego i dodania oddzielnych drzwi dla obsługi pociągu. Możliwe jest przystosowanie składów Inspiro do eksploatacji w bardzo niskich temperaturach i do długotrwałego działania piasku[1].

Wnętrze pojazdów jest jednoprzestrzenne, co umożliwia podróżnym przejście z jednego końca składu na drugi. Pudło wagonu wykonane jest całkowicie z aluminium co sprawia, że pociągi są lżejsze o kilkanaście ton względem innych podobnych pojazdów.

Wersja dla WarszawyEdytuj

Dzięki zastosowaniu elektronicznego systemu diagnostycznego pociągi Inspiro mogą przechodzić przeglądy co 2 miesiące (dla porównania składy Alstom Metropolis muszą je przechodzić co 14 dni, a wagony serii 81 codziennie)[21][26]. Większość elementów może być poddana recyklingowi[27].

NadwozieEdytuj

Warszawskie zespoły Inspiro składają się z 6 wagonów[23]. Sprzęg pomiędzy wagonem trzecim i czwartym to sprzęg półautomatyczny umożliwiający szybkie rozłączenie pociągu na dwie trójwagonowe części, natomiast połączenia pozostałych wagonów stanowią sprzęgi półsztywne[28]. Automatyczne sprzęgi czołowe zapewniają połączenie mechaniczne i pneumatyczne oraz umożliwiają połączenie pojazdów ze składami innych serii i taborem technicznym[23][28].

DrzwiEdytuj

Każdy wagon posiada po obydwu stronach cztery pary napędzanych elektrycznie, rozsuwanych na boki, dwuskrzydłowych drzwi pasażerskich o świetle 1400×1950 mm[28]. Ich ramy zostały wykonane z aluminium, a w nich umieszczono szyby, które przy zamkniętych drzwiach tworzą charakterystyczny ośmiokąt[28]. Drzwi wyposażone zostały także w czułe na dotyk krawędzie oraz funkcję ciepłego guzika[28][29]. W pierwszych i ostatnich drzwiach każdego składu znajdują się wysuwane rampy dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich[23].

Do kabiny maszynisty można wejść przez osobne drzwi boczne bądź przez drzwi umieszczone w ścianie dzielącej kabinę od przedziału pasażerskiego[23].

Każdy wagon końcowy wyposażono w drzwi ewakuacyjne znajdujące się w kabinie w osi pojazdu[28]. Są one podzielone na część górną i dolną, które otwierają się przez obrót odpowiednio do góry i w dół[28]. Ponadto dolna część drzwi jest przystosowana do zamontowania na niej rozkładanej drabinki stanowiącej wyposażenie kabiny oraz pokryta powierzchnią antypoślizgową[28].

Przedział pasażerskiEdytuj

 
Wnętrze pociągu

Zastosowano wzdłużny układ siedzeń[30]. Nieopodal pierwszych i ostatnich drzwi wejściowych pociągu znajdują się miejsca dla wózków inwalidzkich[30].

Podłoga znajduje się na wysokości 1130 mm ponad główką szyny, natomiast sufit wznosi się na wysokość 2100 mm ponad podłogę[28]. Pomiędzy wagonami znajdują się przechodnie przeguby o szerokości 1500 mm i wysokości 1950 mm[28].

W osi pociągu zamontowano poręcze pionowe, natomiast po bokach nad miejscami do siedzenia ulokowano poręcze poziome[30]. Dodatkowo na poziomych poręczach przy ścianach umiejscowiono miękkie podpórki dla pasażerów stojących[30].

We wnętrzu zamontowano audiowizualny system informacji pasażerskiej[23]. W jego skład wchodzi 6 monitorów LCD w każdym z wagonów pociągu[29]. Składy posiadają również monitoring w postaci 4 kamer w każdym wagonie[21].

System wentylacji przedziału składa się z dwóch modułów wentylacyjnych, które umieszczono na dachu na obu krańcach każdego wagonu[29]. Powietrze nawiewne rozprowadzane jest kanałami zabudowanymi w stropie części pasażerskiej[29].

Kabina maszynistyEdytuj

 
Kabina warszawskiego Inspiro

Kabiny posiadają wyświetlacze pokazujące obraz z kamer zewnętrznych, dane na temat składu, wykonywanych czynności i informacje systemu diagnostycznego[30].

Kabiny maszynisty wyposażono w kompaktowy agregat klimatyzacyjny umieszczony na dachu nad kabiną, a także w ogrzewanie i nawiew powietrza zintegrowany w jeden system z klimatyzatorem[29].

Podwozie i napędEdytuj

 
Wózek napędny

Każdy wagon oparty jest na dwóch dwuosiowych wózkach[23]. Są one przystosowane do prędkości 90 km/h i rozstawu szyn 1435 mm oraz charakteryzują się naciskiem na każdą oś wynoszącym 13 t[28]. Wózki wykonano ze stali niskostopowej o dużej wytrzymałości oraz wyposażono w dwustopniowe usprężynowanie[28]. I stopień zawieszenia stanowią sprężyny metalowo-gumowe, natomiast II stopień składa się ze sprężyn powietrznych[28]. Każda oś posiada hamulec tarczowy i kompaktowy hamulec zaciskowy[28]. Funkcję hamulca postojowego pełni natomiast hamulec sprężynowy[28].

Wózki napędne są wyposażone w dwa odbieraki prądu (po jednym z każdej strony) i dwa silniki asynchroniczne typu 1TB2006-0GA02[29][28]. Każdy z nich posiada moc znamionową 140 kW i jest zasilany za pomocą falownika, który na prąd przemienny przetwarza prąd stały o napięciu 750 V pobierany z trzeciej szyny[21][29][28]. Przeniesienie napędu realizowane jest za pomocą dwustopniowych przekładni zębatych[28].

Każdy pociąg wyposażony jest w dwie przetwornice, które napięciem 110 V DC zasilają układy sterowania, oświetlenia oraz klimatyzacji kabiny i części pasażerskiej, napięciem 230 V AC 50 Hz zasilają wszystkie gniazdka elektryczne w składzie, a napięciem 3×400 V AC 50 Hz urządzenia dodatkowe, takie jak wentylatory czy silniki sprężarek[28]. W przypadku awarii jednej z przetwornic wybrane komponenty są wyłączane przez specjalny system sterujący zasilaniem[28].

Cykl przeglądowo-naprawczyEdytuj

Poziom
utrzymania
Przebieg Czas odpowiadający
przebiegowi
Źródła
P1 (PK) 33 000 km 2 miesiące [21][31]
P2 (PO) 100 000 km 6 miesięcy
P3 (PD) 200 000 km 1 rok
P4.1 (R1) 400 000 km 2 lata
P4.2 (R2) 800 000 km 4 lata
P4.3 (R3) 1 600 000 km 8 lat
P5 (G) 3 200 000 km 16 lat

Wersja dla RijaduEdytuj

Kształt i wystrój pociągów dla Rijadu został zaprojektowany przez agencję Avant Premiere, która opracowała projekt, który został wykorzystany również przez innych dostawców pociągów metra dla Rijadu – Alstoma i Bombardiera. Składy posiadają 3 klasy: pierwszą (złotą), rodzinną (srebrną) i pojedynczą, co jest rozwiązaniem typowym dla krajów arabskich[32].

EksploatacjaEdytuj

Państwo Miejsce System Liczba
wagonów
Liczba i długość
składów
Lata dostaw Lata
eksploatacji
Źródła
  Polska Warszawa Metro w Warszawie 210 35 składów
6-wagonowych
2012-2014 od 2013 [16][12]
  Malezja Kuala Lumpur Metro w Kuala Lumpur(ang.) 232 58 składów
4-wagonowych
2014-? od 2017 [3][17][33]
  Bułgaria Sofia Metro w Sofii 90 30 składów
3-wagonowych
od 2018 [6][8][34]
  Arabia Saudyjska Rijad Metro w Rijadzie 238 29 składów 2-wagonowych
45 składów 4-wagonowych
2017-2018 [4]
  Wielka Brytania Londyn Metro w Londynie 94 składy od 2023 [7]

WarszawaEdytuj

 
Odjazd Inspiro ze stacji Imielin podczas inauguracyjnego przejazdu
 
Pociąg nr 52 na stacji Wilanowska
 
Inspiro nr 57 na stacji Rondo Daszyńskiego
 
Inspiro na stacji Dworzec Wileński w dniu otwarcia linii M2

2 lutego 2011 podpisano umowę na dostawę 210 wagonów (35 składów 6-wagonowych) dla metra w Warszawie[2]. Kontrakt posiadał opcję zwiększenia zamówienia o kolejnych 17 pociągów w ciągu trzech lat od podpisania umowy, ale nie skorzystano z tej możliwości[23][35]. W ramach umowy został zakupiony również symulator Inspiro na potrzeby szkoleń maszynistów[36].

21 grudnia 2012 dostarczono pierwszy skład do Stacji Techniczno-Postojowej Kabaty[37], gdzie 12 stycznia 2013 odbyła się prezentacja tego pociągu[27]. 30 kwietnia 2013 do Warszawy dotarł pierwszy z zespołów montowanych w zakładach Newag w Nowym Sączu[38]. Ostatni zamówiony egzemplarz został dostarczony 27 października 2014[39].

Pojazdy były dostarczane do Warszawy z Nowego Sącza przez PKP Cargo, a z austriackich zakładów Siemensa przez Rail Cargo Austria, ČD Cargo i PKP Cargo[38].

20 składów obsługuje linię M2, zaś pozostałych 15 wzmocniło linię M1[9].

Linia M1Edytuj

6 października 2013 włączono do eksploatacji dwa pierwsze pojazdy Inspiro[40]. 21 października 2013 kursy na linii M1 rozpoczął trzeci skład[41].

17 listopada 2013 przed stacją Politechnika od strony Centrum doszło do pożaru pociągu numer 52[42]. Po tym incydencie wszystkie stołeczne pojazdy Inspiro zostały wycofane z ruchu[43], a dostawy kolejnych wstrzymano do wyjaśnienia sprawy[44]. W lutym 2014 komisja powypadkowa oświadczyła, iż przyczyną zdarzenia było odkręcenie się ślizgu odbieraka prądu, w wyniku czego doszło do zwarcia i łuku elektrycznego oraz zadymienia wewnątrz pociągu[44]. Producentowi polecono poprawienie mocowania odbieraka oraz zamontowanie wykrywaczy zadymienia w składach[45]. W marcu 2014 trwały testy pojazdów po zmianie konstrukcyjnej odbieraków prądu[45], a 22 marca 2014 do eksploatacji powrócił pociąg numer 52[46]. 31 marca 2014 Metro Warszawskie wznowiło odbiory nowych składów od producenta[47], a następnego dnia w ruchu było już 7 Inspiro[48].

W kwietniu 2014, dzięki dostawom pociągów, rozpoczęto tymczasowe odstawianie rosyjskich składów serii 81[49]. W połowie kwietnia 2014 na terenie STP Kabaty znajdowało się 18 Inspiro[50], a w połowie maja było ich 22, z czego 13 w ruchu[51]. Na początku czerwca do ruchu było dopuszczonych 19 pociągów, a 20. o numerze 60 był w trakcie odbioru[52].

W połowie lipca 2014 dopuszczenie do eksploatacji posiadały 23 składy Inspiro[53]. Ostatnią sztukę do eksploatacji przekazano 8 maja 2015 i był to pierwszy pojazd nr 41, który dotychczas pełnił rolę pociągu szkoleniowego[39].

Linia M2Edytuj

W nocy z 25 na 26 czerwca 2014 jazdy próbne na odcinku II linii metra między stacjami Rondo Daszyńskiego i Rondo ONZ rozpoczął pociąg Inspiro nr 57[54], natomiast w drugiej połowie września 2014 rozpoczęto jazdy próbne składów Siemensa na całym budowanym centralnym odcinku II linii[55]. 28 września pociąg numer 57 przewiózł władze i media od Ronda Daszyńskiego do Dworca Wileńskiego[56], a 14 listopada na tej samej trasie miał miejsce przejazd z udziałem prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz i premier Polski Ewy Kopacz[57]. 12 grudnia 2014 rozpoczęto testy w warunkach zbliżonych do normalnej eksploatacji[58], natomiast od 28 lutego[59] do 5 marca 2015 trwały testy systemu sterowania ruchem i ograniczania prędkości[60].

8 marca 2015 rozpoczęto eksploatację pociągów na warszawskiej linii M2[61].

Problem nadmiernego zużywania kółEdytuj

W czerwcu 2015 Metro Warszawskie zgłosiło konsorcjum Siemensa i Newagu problem nadmiernego zużywania się kół składów Inspiro. Przewoźnik uznał to za wadę systemową i tym samym zażądał jej usunięcia w ramach gwarancji, która wygasła w październiku 2016 po trzech latach od wprowadzenia pociągów do eksploatacji. 3 czerwca producent uznał, że usterka nie jest objęta gwarancją i zalecił wymianę zużytych elementów[62]. W związku z tym producent wystąpił do sądu o zabezpieczenie dowodu w postaci opinii biegłego na temat stanu infrastruktury II linii metra. 25 września sąd przyjął opinię biegłego i oddalił wnioski metra. W swojej opinii biegły wskazał na niedostateczną liczbę i rozmieszczenie smarownic oraz ich nieprawidłowe działanie, a także zwrócił uwagę na konstrukcję toru niezgodną z normami[63].

By nie utracić gwarancji na cały pojazd i nie musieć certyfikować całego składu z zastosowanymi zamiennikami oryginalnych części, a także ze względu na trwający spór sądowy, 7 sierpnia metro rozpoczęło z Siemensem negocjacje umowy na dostarczenie i wymianę kół zespołów Inspiro. Zamówienie obejmuje 400 kół monoblokowych, 20 osi do wózków tocznych i 40 osi do wózków napędnych. Ich dostawy rozpoczną się w ciągu 7,5 miesiąca od podpisania umowy. Siemens za wykonanie tego zamówienia zaproponował kwotę 6,3 mln zł, która zostanie pokryta ze środków producenta znajdujących się w formie gwarancji na koncie Metra Warszawskiego[62].

Na początku grudnia 2015 Metro Warszawskie i Siemens zawarły porozumienie. Producent zobowiązał się podjąć działania zmierzające do wymiany kół w ośmiu pociągach, natomiast źródło płatności zostanie ustalone na podstawie wyników raportu wspólnego zespołu ekspertów[64]. 20 październik 2017 strony zawarły ostateczne porozumienie dotyczące rozliczenia kontraktu, w ramach którego ustalono również, że producent na swój koszt wymieni koła w dwóch składach, a ponadto dostarczy dla sześciu pociągów 300 kół i 34 osie[65].

Kuala LumpurEdytuj

 
Malezyjskie Inspiro

W październiku 2012 podpisano umowę na dostawę 232 wagonów (58 składów 4-wagonowych) dla metra w Kuala Lumpur(ang.). Pociągi zostały wyprodukowane we współpracy z lokalnymi partnerami w Chinach i Malezji[33]. Kontrakt poza dostawą taboru objął budowę 2 zajezdni[33].

Pojazdy zostały skierowany na nową linię metra, łączącą Sungai Buloh i Kajang z centrum Kuala Lumpur, która została oddana do użytku 17 lipca 2017[3][33].

SofiaEdytuj

 
Inspiro dla Sofii

28 września 2015 spółka Metropolitan będąca operatorem metra w Sofii zawarła z konsorcjum firm Siemens AG/Siemens EOOD/Newag umowę na dostawę 20 sztuk 3-członowych pociągów Inspiro (wraz z prawem opcji na kolejne 20 składów) oraz systemu kontroli ruchu. Umowa, w związku z zabezpieczeniem finansowania, weszła w życie w lutym 2016[6][66].

15 listopada w fabryce Newagu w Nowym Sączu odbyła się prezentacja pierwszej jednostki, a pod koniec listopada została ona przetransportowana do Centrum Testowego firmy Siemens w Wegberg-Wildenrath[66][67]. 25 czerwca 2018 pierwszy skład metra wyjechał do Sofii, gdzie miał dotrzeć 2 lipca[34]. 17 stycznia 2019 poinformowano, iż zamawiający skorzystał z prawa opcji i powiększył zamówienie o kolejnych 10 składów[8]. W połowie maja 2019 do Bułgarii wysłany zostały ostatni (dwudziesty) egzemplarz z zamówienia podstawowego[68].

LondynEdytuj

W listopadzie 2018 londyńskie metro zamówiło 94 składy do obsługi linii Piccadilly[7].

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Jakub Madrjas. Siemens stawia na Inspiro. „Rynek Kolejowy”. 5/2011, s. 20. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych „TOR” Spółka z o.o.. ISSN 1644-1958 (pol.). 
  2. a b Metro Warszawskie: Podpisanie umowy na dostawę 35 pociągów (pol.). metro.waw.pl, 2011-02-02. [dostęp 2016-03-01].
  3. a b c Kuala Lumpur też kupuje Inspiro (pol.). kurierkolejowy.eu, 2012-10-17. [dostęp 2012-10-17].
  4. a b Gdzie Warszawa, gdzie Rijad – ekskluzywne pociągi metra od Siemensa (pol.). kurierkolejowy.eu, 2016-10-05. [dostęp 2016-10-05].
  5. Riyadh metro construction contracts awarded (pol.). railwaygazette.com, 2013-07-29. [dostęp 2016-10-08].
  6. a b c d Newag: 20 nowych pojazdów dla sofijskiego metra (pol.). newag.pl, 2015-09-29. [dostęp 2015-09-30].
  7. a b c Jakub Dybalski: Londyn. Siemens Mobility dostarczy 94 pociągi Inspiro za 1,5 mld funtów (pol.). transport-publiczny.pl, 2018-11-20. [dostęp 2018-11-20].
  8. a b c W Nowym Sączu powstanie więcej składów dla Sofii (pol.). infotram.pl, 2019-01-17. [dostęp 2019-01-17].
  9. a b Wielki dzień dla metra: Rusza produkcja Inspiro (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-02-24. [dostęp 2015-04-02].
  10. a b Premiera Inspiro dla Warszawy (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-09-19. [dostęp 2015-04-02].
  11. Do Newagu przyjechało pierwsze pudło kolejki metra (pol.). sadeczanin.info, 2012-11-19. [dostęp 2016-07-01].
  12. a b Ryszard Piech. Nowe metro i tramwaje w 2014 r.. „Rynek Kolejowy”. 4/2015, s. 56-58. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych „TOR” Spółka z o.o.. ISSN 1644-1958 (pol.). 
  13. Newag szybciej rozpoczął produkcję Inspiro (pol.). kurierkolejowy.eu, 2013-07-08. [dostęp 2013-07-08].
  14. Trwają testy Inspiro na linii metra (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-08-22. [dostęp 2015-04-02].
  15. Siemens: Inspiro ma świadectwo typu (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-09-24. [dostęp 2015-04-02].
  16. a b Podziemna warszawska „Inspiracja” (pol.). infotram.pl, 2011-02-06. [dostęp 2012-10-17].
  17. a b c Sharen Kaur: KVMRT’s first 4-car trainset to undergo testing (ang.). nst.com.my, 2014-07-22. [dostęp 2015-04-11].
  18. wu: Kosmiczna propozycja Siemensa dla metra w Londynie (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-10-21. [dostęp 2015-04-02].
  19. MW: Inspiro dla Moskwy (pol.). kurierkolejowy.eu, 2013-09-12. [dostęp 2014-07-15].
  20. wu: Siemens zdradza wygląd Inspiro dla Kuala Lumpur (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2014-03-19. [dostęp 2015-04-02].
  21. a b c d e Metro Warszawskie: Wagony serii Inspiro (pol.). metro.waw.pl. [dostęp 2016-03-01].
  22. Inspiro prawie warszawskie (pol.). infotram.pl, 2012-07-11. [dostęp 2012-10-17].
  23. a b c d e f g h i Siemens Mobility: Warsaw orders first trains based on the new Inspiro metro platform (ang.). mobility.siemens.com. [dostęp 2015-04-11].
  24. Siemens Mobility: Metro Klang Valley Kuala Lumpur (ang.). mobility.siemens.com. [dostęp 2015-04-11].
  25. a b Siemens Mobility: Inspiro – The new metro platform from Siemens (ang.). mobility.siemens.com. [dostęp 2015-04-11].
  26. Prezentacja Inspiro na zdjęciach (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-01-14. [dostęp 2013-01-14].
  27. a b Warszawiacy zobaczyli nowy pociąg metra (pol.). kurierkolejowy.eu, 2013-01-12. [dostęp 2013-01-13].
  28. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Thomas Diercks, Franz Wöllinger, Ernst Ille. Inspiro for Metro Warszawskie. „Railvolution”. 4/2012, s. 96-103. M-Presse plus s. r. o. (ang.). 
  29. a b c d e f g InfoTram: Zanim zobaczysz Inspiro dowiedz się co będziesz oglądał - krótki przewodnik (pol.). 2013-01-10. [dostęp 2013-10-13].
  30. a b c d e Krzysztof Olszak: Witamy w Inspiro (pol.). 2013-10-07. [dostęp 2013-10-13].
  31. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 października 2005 r. w sprawie ogólnych warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, prawo.sejm.gov.pl [dostęp 2018-01-16] (pol.).
  32. Witold Urbanowicz: Inspiro dla Rijadu testowane za pomocą saudyjskiego piasku (pol.). transport-publiczny.pl, 2016-12-25. [dostęp 2016-12-27].
  33. a b c d Jakub Dybalski: Kuala Lumpur. Otwarto bezobsługową linię metra (pol.). transport-publiczny.pl, 2017-07-20. [dostęp 2017-09-16].
  34. a b Pierwsze Inspiro pojechało z Newagu do Sofii (pol.). infotram.pl, 2018-06-26. [dostęp 2018-06-26].
  35. Urbanowicz Witold: Warszawa nie skorzysta z opcji na dodatkowe Inspiro (pol.). 2013-10-11. [dostęp 2013-10-12].
  36. Maszyniści szkolą się na symulatorze Inspiro. Wiceprezydent też (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-09-13. [dostęp 2015-04-0215].
  37. Pierwsze Inspiro już w Warszawie na terenie STP Kabaty (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-12-21. [dostęp 2012-12-22].
  38. a b PKP Cargo: przewozimy też Inspiro z Siemensa (pol.). kurierkolejowy.eu, 2013-04-30. [dostęp 2013-04-30].
  39. a b Witold Urbanowicz: Metro: Jeżdżą wszystkie składy Inspiro. Od… 1,5 miesiąca (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-06-23. [dostęp 2015-06-23].
  40. wu: Od dzisiaj Inspiro wozi pasażerów (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-10-06. [dostęp 2015-04-02].
  41. WU: Metro: Pasażer uderzony przez Inspiro (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-10-21. [dostęp 2015-04-02].
  42. wu: Pożar Inspiro, utrudnienia w metrze (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-11-17. [dostęp 2015-04-02].
  43. jm/wu: Wszystkie Inspiro wycofane z ruchu (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-11-17. [dostęp 2015-04-02].
  44. a b wu: Warszawa: Dlaczego 'zapalił się' wagon metra? Już wiadomo (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2014-02-17. [dostęp 2015-04-02].
  45. a b AB: Trwają testy składów Inspiro po modyfikacji (pol.). kurierkolejowy.pl, 2014-03-17. [dostęp 2014-03-18].
  46. Witold Urbanowicz: Inspiro wznowiło kursowanie w metrze (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-03-22. [dostęp 2014-03-22].
  47. Newag: Informacja prasowa (pol.). newag.pl, 2014-05-15. [dostęp 2015-06-14].
  48. Witold Urbanowicz: Metro: Siedem Inspiro z dopuszczeniem, w tym jeden nowy (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-04-01. [dostęp 2014-04-01].
  49. wu: Metro foliuje nadmiarowe pociągi rosyjskie (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2014-04-10. [dostęp 2015-04-02].
  50. Krzysztof Śmietana: Metro foliuje pociągi i odstawia na boczny tor. Dlaczego? (pol.). warszawa.gazeta.pl, 2014-04-19. [dostęp 2014-04-22].
  51. Witold Urbanowicz: Metro: 6 km folii, 13 Inspiro w ruchu (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-05-16. [dostęp 2014-05-16].
  52. Witold Urbanowicz: Metro: Więcej Inspiro, mniej składów rosyjskich (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-06-09. [dostęp 2014-06-09].
  53. Witold Urbanowicz: Metro: Rosyjskie pociągi prawie w ogóle już nie jeżdżą (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-07-14. [dostęp 2014-07-15].
  54. Witold Urbanowicz: Trwają testy Inspiro na II linii metra (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-06-28. [dostęp 2014-06-28].
  55. Witold Urbanowicz: Metro: Testy na całej linii (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-09-19. [dostęp 2014-09-19].
  56. Witold Urbanowicz: Metro (prawie) gotowe. Otwarcie do końca roku (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-09-28. [dostęp 2014-09-28].
  57. Witold Urbanowicz: Premier przejechała się metrem: szybko i wygodnie (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-11-14. [dostęp 2015-03-03].
  58. Witold Urbanowicz: Metro: Testy wielu pociągów w ruchu ciągłym na II linii (pol.). transport-publiczny.pl, 2014-12-15. [dostęp 2015-03-03].
  59. Witold Urbanowicz: Metro wyjeździ kilometry przed otwarciem w czwartek (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-03-02. [dostęp 2015-03-03].
  60. Witold Urbanowicz: Metro przejechało 5 tys. km. Linia gotowa do otwarcia (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-03-05. [dostęp 2015-03-05].
  61. Witold Urbanowicz: Warszawskie metro ma 20 lat (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-04-07. [dostęp 2015-04-11].
  62. a b Witold Urbanowicz: Koła Inspiro do wymiany. Metro w sporze sądowym z Siemensem (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-08-20. [dostęp 2015-08-20].
  63. Witold Urbanowicz: Sąd przyjął opinię biegłego i oddalił wnioski Metra (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-09-25. [dostęp 2016-03-14].
  64. Witold Urbanowicz: Porozumienie Metra i Siemensa. Będzie wymiana kół (pol.). transport-publiczny.pl, 2015-12-06. [dostęp 2015-12-07].
  65. Witold Urbanowicz: Spór wokół Inspiro zakończony. Porozumienie Metra i Siemensa (pol.). transport-publiczny.pl, 2017-10-23. [dostęp 2018-01-02].
  66. a b Witold Urbanowicz: Tak wygląda Inspiro dla Sofii (pol.). transport-publiczny.pl, 2017-11-17. [dostęp 2017-11-20].
  67. Pierwsze Inspiro dla Sofii opuszcza fabrykę Newagu (pol.). infotram.pl, 2017-11-27. [dostęp 2012-12-08].
  68. Dwudziesty pojazd metra w drodze z Newagu do Sofii, www.transport-publiczny.pl [dostęp 2019-05-23] (pol.).
  69. Siemens: Nagroda Ecodesign dla pociągów Inspiro Siemensa (pol.). transport-publiczny.pl, 2013-11-15. [dostęp 2013-11-15].