Siemił (władca Dalemińców)

Siemił (łac. Semela) – władca łużyckiego plemienia Dalemińców z początku IX wieku.

W roku 805 wojska frankijskie pod wodzą Karola Wielkiego wyprawiły się na terytorium czeskie. Po drodze przeszły przez kraj Dalemińców, których książę Siemił stawił opór najeźdźcom. Został jednak pokonany i zmuszony do uległości. Pobity władca zmuszony został do oddania w charakterze zakładników dwóch swoich synów[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Polek, Frankowie a ziemie nad środkowym Dunajem, Kraków 2007, s. 251.
  2. Henryk Łowmiański, Początki Polski. Z dziejów Słowian w I tysiącleciu n.e., tom V, Warszawa 1973, s. 238.

BibliografiaEdytuj

  • Robert F. Barkowski, Poczet władców słowiańskich 631-1168, Warszawa 2017, s. 39-40.