Otwórz menu główne

Siemił (łac. Semela) – władca łużyckiego plemienia Dalemińców z początku IX wieku.

W roku 805 wojska frankijskie pod wodzą Karola Wielkiego wyprawiły się na terytorium czeskie. Po drodze przeszły przez kraj Dalemińców, pokonując i zmuszając do uległości ich księcia imieniem Siemił. Pobity władca zmuszony został do oddania w charakterze zakładników dwóch swoich synów[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Polek, Frankowie a ziemie nad środkowym Dunajem, Kraków 2007, s. 251.
  2. Henryk Łowmiański, Początki Polski. Z dziejów Słowian w I tysiącleciu n.e., tom V, Warszawa 1973, s. 238.