Siemion Cwigun

Siemion Kuźmicz Cwigun (ros.) Семён Кузьми́ч Цвигу́н (ur. 28 września 1917 we wsi Stratijiwka w obwodzie winnickim, zm. 19 stycznia 1982 w Moskwie) - funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, z pochodzenia Ukrainiec, generał armii, I zastępca przewodniczącego KGB (1967–1982), Bohater Pracy Socjalistycznej (1977). Był także pisarzem i scenarzystą.

Siemion Kuźmicz Cwigun
Семён Кузьми́ч Цвигу́н
ilustracja
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 28 września 1917
Stratyjówka
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1982
Moskwa
Przebieg służby
Siły zbrojne NKVD Emblem (Solid Colors).svg NKWD
Emblema KGB.svg KGB
Jednostki MGB Mołdawskiej SRR
MSW ZSRR
Stanowiska I zastępca przewodniczącego KBG przy Radzie Ministrów ZSRR
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Nagroda Państwowa ZSRR
Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Zasługi Bojowe” Medal „Za pracowniczą wybitność” (ZSRR) Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za wybitność w ochronie granic państwowych ZSRR” Medal „Za Obronę Moskwy” Medal „Za Obronę Odessy” Medal „Za Obronę Stalingradu” Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR Medal za Umacnianie Braterstwa Broni Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR” 50 years saf rib.png 60 years saf rib.png Medal „Za nienaganną służbę” I Klasy (ZSRR) Medal „Za nienaganną służbę” II Klasy (ZSRR) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski GDR Combat-Order for Merit for the Nation and Fatherland - Silver BAR
Nagroda Leninowskiego Komsomołu Odznaka Honorowego Czekisty Odznaka Honorowego Czekisty Odznaka Honorowego Czekisty

ŻyciorysEdytuj

1937 ukończył wydział historyczny Odeskiego Instytutu Pedagogicznego, 1937–1939 był nauczycielem i dyrektorem szkoły średniej w obwodzie odeskim. 1939 wstąpił do NKWD, 1940 przyjęty do WKP(b). Walczył na Froncie Południowo-Zachodnim, Południowym, Północno-Kaukaskim, Stalingradzkim, Dońskim, Zachodnim i w partyzantce.

Po wojnie funkcjonariusz MGB Mołdawskiej SRR, 1951–1953 zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego tej republiki (szefem partii komunistycznej w Mołdawskiej SRR był wówczas Leonid Breżniew). 1953–1955 zastępca szefa MSW ZSRR i zastępca przewodniczącego KBG Mołdawskiej SRR, a 1955–1957 I zastępca przewodniczącego KBP Tadżyckiej SRR. 1957–1963 przewodniczący KBP Tadżyckiej SRR, a 1963–1967 przewodniczący KBG Azerbejdżańskiej SRR. Od 23 maja 1967 zastępca, a od listopada 1967 I zastępca przewodniczącego KBG przy Radzie Ministrów ZSRR. 13 grudnia 1978 mianowany generałem armii. Nadzorował Trzeci Zarząd KBG (kontrwywiad) i Piąty Zarząd KBG (walka z dywersją ideologiczną). Od 1971 zastępca członka, a od 1981 członek KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 7 do 10 kadencji (od 1966 do śmierci). Autor książek o funkcjonariuszach wywiadu.

Zmarł według oficjalnej wersji śmiercią samobójczą, z powodu wykrycia raka płuc. Pochowany na cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[1].

KsiążkiEdytuj

  • „Тайный фронт” (1973)
  • „Мы вернёмся” (1979)
  • „Ураган” (1982)

Scenariusze filmoweEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj