Otwórz menu główne

Siennica (powiat miński)

wieś w województwie mazowieckim w powiecie mińskim

Siennica – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Siennica[4][5].

Siennica
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat miński
Gmina Siennica
Liczba ludności (2011) 2057[1][2]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 05-332[3]
Tablice rejestracyjne WM
SIMC 0687273[4]
Położenie na mapie gminy Siennica
Mapa lokalizacyjna gminy Siennica
Siennica
Siennica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siennica
Siennica
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Siennica
Siennica
Położenie na mapie powiatu mińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mińskiego
Siennica
Siennica
Ziemia52°05′30″N 21°37′11″E/52,091667 21,619722
Strona internetowa

Miejscowość jest siedzibą gminy Siennica oraz dekanatu siennickiego z parafią św. Stanisława Biskupa Męczennika.

Siennica uzyskała lokację miejską w 1526 roku, zdegradowana w 1870 roku[6].

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka mówiąca o wsi pochodzi z XV wieku (Szenica), mówi była to własność rycerza Daćboga. Zgodnie z zapisami w 1526 księżna Anna, w dowód uznania dla Stanisława Siennckiego, lokowała miasto Janów (Janowo) na terenie wsi Siennica. Jednak nazwa ta nie przyjęła się, w spisie pochodzącym z 1564 roku miasto wróciło do poprzedniej nazwy.

Siennica, będąca własnością szlachecką, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego[7].

Przełom XVI i XVII wieku przyniósł miastu dynamiczny rozwój. Spowodowane było licznymi targami i jarmarkami. Jednak wojny kozackie, „potop” oraz pożar w okresie wojen północnych spowodowały upadek gospodarczy miasta.

Na przestrzeni lat 1749–1760 zostaje zbudowany klasztor i kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny. Od 1815 siedziba powiatu w obwodzie stanisławowskim. Po kasacji Klasztoru w 1864 roku, w budynkach poklasztornych zaczyna działać seminarium nauczycielskie. W 1869 roku za udział mieszkańców w powstaniach antycarskich, Siennica zostaje pozbawiona praw miejskich.

W 1905 miały miejsce demonstracyjne strajki uczniów tutejszego seminarium nauczycielskiego[8].

13 września 1939 roku, wraz z wkroczeniem do osady wojsk niemieckich, rozpoczyna się bolesny okres dla Siennicy. Pierwszego dnia okupacji, oddział SS stłoczył wszystkich mieszkańców w poklasztornym kościele, a miasteczko podpalił (spalono ok. 80% zabudowań). Mimo takiego pokazu siły, okupantowi nie udało się złamać ducha walki mieszkańców. Przez cały okres trwania okupacji na terenie Siennicy działały: AK i BCh. W 1942 roku Niemcy wywieźli do obozów, około 700 mieszkańców pochodzenia żydowskiego. 30 sierpnia 1944 r. do Siennicy wkraczają oddziały armii czerwonej, w trakcie walk spłonął kościół poklasztorny.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego. W 2009 do wsi została dołączona Stara Wieś[9].

KalendariumEdytuj

  • XV wiek – pierwsze wzmianki o wsi (Szenica)
  • 1526 – księżna Anna lokowała miasto Janów na terenie wsi Siennica
  • 1528 – powołanie parafii w Siennicy
  • 1564 – w spisie wykazano powrót miejscowości do starej nazwy
  • 1577 – na miejscu poprzedniego kościoła wybudowano nowy z bali modrzewiowych
  • 1693–1698 – budowa nowego kościoła
  • 1749–1760 – budowa klasztoru i kościoła pod wezwaniem NMP, fundator Kazimierz Rudziński
  • 1864 – kasacja klasztoru
  • 1866 – początek działania seminarium nauczycielskiego
  • 1869 – utrata praw miejskich
  • 1939, 13 września – wkroczenie wojsk niemieckich, spalenie Siennicy
  • 1942 – wywiezienie do obozów ok. 700 mieszkańców pochodzenia żydowskiego
  • 1944, 30 lipca – wkroczenie do miasta Armii Czerwonej, pożar kościoła poklasztornego, zdobycie Siennicy

ZabytkiEdytuj

 
Kościół w Siennicy
  • klasztor i kościół poreformacki
  • figura matki Boskiej Niepokalanej z pierwszej połowy XIX wieku
  • stary cmentarz grzebalny
  • gmach seminarium nauczycielskiego

SportEdytuj

Hala SportowaEdytuj

 
Stadion i hala sportowa w Siennicy

Siennicka hala to pełnowymiarowa 42m x 22m największa w powiecie mińskim sala do gier zespołowych, sale pomocnicze do gimnastyki, aerobiku, tenisa stołowego oraz pełne zaplecze sanitarne składające się z czterech kompletów szatni, toalet i natrysków.

Stadion SportowyEdytuj

Stadion sportowy w Siennicy posiada trybunę krytą na 560 miejsc siedzących dla kibiców i 20 dla zawodników. Szatnie i prysznice znajdują się tuż obok stadionu przy hali sportowej. Stadion posiada nowoczesny kort tenisowy oraz bieżnie wykonaną z pyłku ceglastego. Cała modernizacja stadionu odbyła się w 2006 roku.

Boisko piłkarskie ORLIKIEdytuj

Boisko zostało zbudowane na terenie Zespołu Szkół.

Kluby piłkarskieEdytuj

Na terenie Siennicy działają dwa kluby sportowe:

  1. GKS Fenix Siennica
  2. PKS Life Siennica

Opieka zdrowotnaEdytuj

W Siennicy znajduje się Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej przy ul. Akacjowej[10].

PrzypisyEdytuj

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-09-17].
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 68-69.
  7. Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  8. Tomasz Chludziński, Janusz Żmudziński Mazowsze, mały przewodnik, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1978, s. 235
  9. Rozporządzenie MSWiA z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych.
  10. SP ZOZ w Siennicy. spzozsiennica.pl [dostęp 2019-09-17]

BibliografiaEdytuj

  • Elżbieta Alina Kłos, Z dziejów Siennicy, „Rocznik Mińsko-Mazowiecki”, z. 9, 2002, s. 188-194.

Linki zewnętrzneEdytuj