Otwórz menu główne

Siewnica (Pluvialis squatarola) – gatunek średniego ptaka wędrownego z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), zamieszkujący tundrę Eurazji, Ameryki Północnej od Półwyspu Melville’a do Ziemi Baffina. Zimuje na wybrzeżach obu Ameryk, zachodniej i środkowej Europy, Afryki, Azji Południowej oraz na wybrzeżach Indonezji i Australii. W Polsce licznie spotykana na wybrzeżu podczas przelotów. W głębi kraju rzadsza, lecz również pojawia się regularnie.

Siewnica
Pluvialis squatarola[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Siewnica w szacie godowej
Ilustracja
Siewnica w szacie spoczynkowej
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina sieweczkowate
Podrodzina siewki
Rodzaj Pluvialis
Gatunek siewnica
Synonimy
  • Tringa Squatarola Linnaeus, 1758[2]
  • Squatarola squatarola
Podgatunki
  • P. s. squatarola (Linnaeus, 1758)
  • P. s. tomkovichi Engelmoer & Roselaar, 1998
  • P. s. cynosurae (Thayer & Bangs, 1914)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     lęgowy

     przeloty

     zimowiska

Podgatunki i występowanie[2][4]
  • P. s. squatarola – od północno-wschodniego krańca Europy na wschód przez północną Azję (bez Wyspy Wrangla) do wybrzeży Półwyspu Czukockiego i Niziny Anadyrskiej, zachodnia i północna Alaska. Zimuje na wybrzeżach zachodniej i południowej Europy, południowej Afryki, południowej Azji, Indonezji i Australii, rzadko Nowej Zelandii.
  • P. s. tomkovichi – Wyspa Wrangla. Zimuje prawdopodobnie na wybrzeżach wschodniej Azji i dalej na południe.
  • P. s. cynosurae – północne wybrzeża Kanady i Archipelag Arktyczny. Zimuje wzdłuż wybrzeży Ameryki Północnej i Południowej.
Cechy gatunku 
W szacie godowej samiec ma wierzch ciała pokryty czarno-białym deseniem. Boki głowy, przód szyi, pierś i spód czarny. Pokrywy podogonowe, boki szyi i okolice pokryw usznych białe. Dziób i nogi czarne. Samica w szacie godowej bardzo podobna do samca, lecz na spodzie ciała kolor czarny pokryty jest białymi plamkami. W szacie spoczynkowej obie płci oraz osobniki młodociane są brudnobiałe z ciemnymi plamkami, większymi i gęstszymi na wierzchu ciała. W locie widoczne czarne podbarkówki.
Wymiary średnie[2]
dł. ciała ok. 27–31 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 71–83 cm
masa ok. 165–395 g
Biotop 
W okresie lęgowym tundra, poza nim brzegi wód, zazwyczaj słonych.
Gniazdo 
Płytkie zagłębienie w ziemi.
Jajo siewnicy
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju - czerwcu 4 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są od zniesienia pierwszego jaja przez okres 26–27 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie 
Głównie owady, sporadycznie uzupełniane przez nasiona traw i jagody.
Ochrona 
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[5].


Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Pluvialis squatarola, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Wiersma, P., Kirwan, G.M. & Boesman, P.: Grey Plover (Pluvialis squatarola). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-10-22].
  3. Pluvialis squatarola. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Frank Gill & David Donsker (red.): Grebes, flamingos, buttonquail, plovers, painted-snipes, jacanas, plains-wanderer, seedsnipes. IOC World Bird List (v9.2), 22 czerwca 2019. [dostęp 2019-10-22].
  5. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183)

Linki zewnętrzneEdytuj