Sigrid Undset

powieściopisarka i nowelistka norweska, noblistka

Sigrid Undset (ur. 20 maja 1882 w Kalundborg, zm. 10 czerwca 1949 w Lillehammer) – norweska powieściopisarka katolicka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1928.

Sigrid Undset
Ilustracja
Fotografia Aage Rasmussena z 1928
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1882
Kalundborg
Data i miejsce śmierci 10 czerwca 1949
Lillehammer
Narodowość norweska
Język norweski
Dziedzina sztuki powieść, nowela, esej
Ważne dzieła
Odznaczenia
Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa
Nagrody

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w rodzinie norweskiego archeologa Ingvalda Undseta. Po ukończeniu szkoły handlowej przez długi czas pracowała w biurze; zawarte w 1912 jej małżeństwo z malarzem A.C. Svarstadem rozpadło się 13 lat później. W 1924 przeszła na katolicyzm po zetknięciu się z katolicką literaturą angielską, a następnie została świecką dominikanką, przyjmując imię Olafa[1]. Już jako sławna pisarka, w latach trzydziestych wielokrotnie zabierała głos, wypowiadając się przeciwko rasizmowi i nazizmowi. Sigrid Undset została laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1928. Gdy wojska niemieckie wkroczyły w 1940 do Norwegii, w dramatycznych okolicznościach opuściła kraj i wyjechała do USA. W 1945 powróciła do ojczyzny osiadła i zamieszkała do śmierci w rodzinnym domu w Lillehammer[2].

Jej portret widnieje na banknotach 500 NOK.

TwórczośćEdytuj

  • Pani Marta Qulie (1907)
  • Szczęśliwy wiek
  • Młodość (1910)
  • Wiga-Ljot i Wigdis (1909)
  • Jenny (1911)
  • Wiosna (1914)
  • Kobiecy punkt widzenia (1919, zbiór esejów)
  • Krystyna, córka Lavransa (1920-22)
  • Legenda o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu
  • Olaf, syn Auduna (1925-1927)
  • Propaganda katolicka (1927)
  • Etapy I-II (1929-1933)
  • Krzak gorejący (1930)
  • Wierna żona (1936)
  • Norwescy święci (1937)
  • Madame Dorothea (1939)

PrzypisyEdytuj

  1. Ewa Siarkiewicz-Bivand, Sigrid Undset – od cyganerii do tercjarek, „Informator Katolicki” (3), 2016.
  2. Justyna Iwaszkiewicz: Droga do katolicyzmu. www.mateusz.pl. [dostęp 2011-05-05].

Linki zewnętrzneEdytuj