Otwórz menu główne

Silvio Oddi

włoski duchowny katolicki, kardynał

Silvio Oddi (ur. 14 listopada 1910 w Morfasso, diecezja Piacenza – zm. 29 czerwca 2001 w Cortemaggiore, diecezja Picenza) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, kardynał.

Silvio Oddi
Kardynał prezbiter
Herb Silvio Oddi Dominus fortitudo
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1910
Morfasso
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 2001
Cortemaggiore
prefekt Kongregacji ds. Duchowieństwa
Okres sprawowania 1979 - 1986
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 21 maja 1933
Nominacja biskupia 30 lipca 1953
Sakra biskupia 27 września 1953
Kreacja kardynalska 28 kwietnia 1969
Paweł VI
Kościół tytularny S. Agata de’ Goti
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 września 1953
Konsekrator Angelo Giuseppe Roncalli
Współkonsekratorzy Umberto Malchiodi
Antonio Samorè

ŻyciorysEdytuj

Odbył studia w seminarium w Piacenzie, w Papieskim Athenaeum Angelicum w Rzymie oraz na Papieskiej Akademii Duchownej w Rzymie. Przyjął święcenia kapłańskie 21 maja 1933 w Piacenzie. Od 1936 pracownik dyplomacji watykańskiej. Początkowo był sekretarzem w nuncjaturze w Iranie (1936-1939), następnie pracownikiem delegatury apostolskiej w Libanie i Syrii (1939-1945) oraz w Egipcie (1945-1948). W latach 1948-195] członek personelu nuncjatury w Paryżu.

1951-1953 regent nuncjatury w Jugosławii; 30 lipca 1953 został mianowany arcybiskupem tytularnym Messembria. Przyjął sakrę biskupią 27 września 1953 w Rzymie z rąk Angelo Giuseppe Roncalli'ego, patriarchy Wenecji. Został jednocześnie delegatem apostolskim w Jerozolimie, Palestynie, Transjordanii i na Cyprze. Od stycznia 1957 internuncjusz w Egipcie; od maja 1962 nuncjusz w Belgii, jednocześnie internuncjusz w Luksemburgu. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II.

28 kwietnia 1969 został mianowany przez papieża Pawła VI kardynałem, z tytułem diakona S. Agata in Urbe. W czerwcu 1969 stanął na czele Komisji Kardynalskiej ds. Świątyń Pontyfikalnych w Pompei i Loreto, został jednocześnie legatem papieskim przy bazylice patriarchalnej w Asyżu. Brał udział w konklawe 1978 (dwukrotnie). W czerwcu 1979 został podniesiony do rangi kardynała-prezbitera, z zachowaniem tytułu S. Agata in Urbe pro hac vice.

Od września 1979 do stycznia 1986 prefekt Kongregacji Duchowieństwa; brał udział w obradach sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (1980, 1983, 1985). W lutym 1989 był specjalnym wysłannikiem papieża na uroczystości pogrzebowe cesarza Japonii Hirohito.

BibliografiaEdytuj