Otwórz menu główne

Rozmieszczenie geograficzneEdytuj

Występuje w strefie umiarkowanej półkuli północnej[2]. W Polsce występował na dwóch stanowiskach na Pojezierzu Mazurskim. Prawdopodobnie wyginął[3].

ZmiennośćEdytuj

Gatunek zróżnicowany na dwa podgatunki:

MorfologiaEdytuj

Łodyga 
Pojedyncza, do 25cm wysokości, ulistniona w kolankach.
Liście 
1-2 liście łodygowe. Pochwy liściowe z dwoma tępymi uszkami.
Kwiaty 
Żółte, zebrane po 2-3 w szczytowe główki. Podsadka dłuższa od główki[4].
Owoc 
Torebka dwa razy dłuższa od działek, ostra na szczycie.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na torfowiskach wysokich. Kwitnie od lipca do września.

Zagrożenia i ochronaEdytuj

Kategorie zagrożenia:

PrzypisyEdytuj

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-20].
  2. Juncus stygius na eMonocot [dostęp 2013-10-24].
  3. J. Kruszelnicki 2001. Sit torfowy. s. 435-436. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe,Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.