Skarżysko Książęce

dzielnica Skarżyska-Kamiennej

Skarżysko Książęce – dzielnica Skarżyska-Kamiennej, położona w północnej części miasta. Do 2000 r. stanowiła samodzielną miejscowość.

Skarżysko Książęce
Osiedle Skarżyska-Kamiennej
Ilustracja
Krajobraz Skarżyska Książęcego widziany od strony ulicy Książęcej, w stronę ulicy Rycerskiej.
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat skarżyski
Miasto Skarżysko-Kamienna
W granicach Skarżyska-Kamiennej 2000
Populacja (2000)
• liczba ludności

ok. 1700
Strefa numeracyjna 041
Tablice rejestracyjne TSK
Położenie na mapie Skarżyska-Kamiennej
Mapa konturowa Skarżyska-Kamiennej, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Skarżysko Książęce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Skarżysko Książęce”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Skarżysko Książęce”
Położenie na mapie powiatu skarżyskiego
Mapa konturowa powiatu skarżyskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Skarżysko Książęce”
Ziemia51°08′24″N 20°52′23″E/51,140000 20,873167
Portal Polska

Przez osiedle przebiega trasa drogi krajowej nr 7 z Warszawy do Krakowa. Znajduje się tu kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej.

HistoriaEdytuj

Według Jana Długosza w XV w. wieś była własnością Stanisława Szydłowieckiego, Eustachego Sporowskiego i Dobiesława Karśnickiego. Długosz zapisał tę miejscowość pod nazwą S. militaris. Ze znajdujących się tu łanów kmiecych dziesięcinę snopową i konopną oddawano plebanowi w Chlewiskach[1].

W 1827 r. było tu 9 domów i 77 mieszkańców. W 1880 r. już 93 domy, 676 mieszkańców i 1697 morgów ziemi włościańskiej. Znajdował się tu także folwark donacyjny o powierzchni 77 morgów. Działała szkoła początkowa oraz urząd leśnictwa dla Szydłowca[1].

W latach 1919–1975 wieś administracyjnie należała do województwa kieleckiego (do 1968 w powiecie iłżeckim, 1969–75 w szydłowieckim[2]). W latach 1975–1998 do województwa radomskiego. W 1999 r. znalazła się w województwie mazowieckim. W 2000 r. Skarżysko Książęce zostało przyłączone do województwa świętokrzyskiego i stało się częścią Skarżyska-Kamiennej jako os. Książęce[3].

Zasięg terytorialnyEdytuj

Osiedle Książęce obejmuje swoim zasięgiem następujące ulice[4]:

  • Długa
  • Działkowa
  • Jałowcowa
  • Kopernika – od nr 118 do końca
  • Kościelna
  • Książęca
  • Mała
  • Miła
  • Laskowa
  • Podlaska
  • Rycerska
  • Turystyczna
  • Warszawska – od nr 95 do końca (nieparzyste) i od nr 102 do końca (parzyste) (droga krajowa nr 7)

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Skarżysko Książęce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 658.
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 1968 r. w sprawie zmiany granic niektórych powiatów w województwach olsztyńskim, kieleckim i warszawskim (Dz.U. z 1968 r. nr 48, poz. 340).
  3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin (Dz.U. z 1999 r. nr 110, poz. 1266).
  4. Uchwała Nr XV/48/2004 Rady Miasta Skarżyska-Kamiennej z dnia 24 czerwca 2004 roku