Skarga na wyrok sądu odwoławczego

Skarga na wyrok sądu odwoławczego – jeden z nadzwyczajnych środków zaskarżenia w polskim postępowaniu karnym, wprowadzony w 2016 r[1]. Przysługuje stronie od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok i przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia (tzw. wyroku kasatoryjnego)[2].

Skarga może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia przesłanek uchylania wyroku sądu pierwszej instancji lub z powodu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Skarga objęta jest przymusem adwokackim. Wnosi się ją w ciągu 7 dni od doręczenia wyroku (jest to tzw. termin zawity), a rozpoznaje Sąd Najwyższy. Przy rozpoznawaniu skargi (wyłącznie na posiedzeniu) strony nie mogą być obecne[2].

Po rozpoznaniu skargi Sąd Najwyższy:

  • uchyla zaskarżony wyrok albo
  • skargę oddala.

Oddalenie skargi następuje w formie postanowienia[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Rozdział 55a Kodeksu postępowania karnego dodany przez art. 1 pkt 127 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 437, ze zm.).
  2. a b c Stanisław Waltoś, Piotr Hofmański: Proces karny - zarys systemu. Warszawa: Wolters Kluwer, 2016, s. 584. ISBN 978-83-8092-828-2.