Smok Heighwaya

Dragon curve animation.gif

Smok Heighwaya, Hartera-Heighwaya (także smok z Parku Jurajskiego) był badany po raz pierwszy przez Johna Heighwaya, Bruce’a Banksa i Williama Hartera z NASA. Fraktal ten został spopularyzowany przez Martina Gardnera w jego dziale Mathematical Games (pol. Gry Matematyczne) w „Scientific American” w roku 1967. Wiele jego własności zostało po raz pierwszy opublikowanych przez Chandlera DavisaInformacje powiązane z artykułem „Chandler Davis” w Wikidanych oraz Donalda Knutha. Fraktal ten pojawił się w powieści Michaela Crichtona Jurassic Park.

Smok Heighwaya
Cztery smoki, wychodzące z jednego punktu, wypełniają płaszczyznę.

Smok Heighwaya może być zdefiniowany jako atraktor następującego IFS (systemu funkcji zwężających) zapisanego w notacji zespolonej:

Opisać go można też następująco za pomocą systemu Lindenmayera:

  • kąt 90°,
  • ciąg początkowy
  • zasady zastępowania:

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Eric W. Weisstein, Dragon Curve, [w:] MathWorld [online], Wolfram Research [dostęp 2020-12-14] (ang.).