Socha (województwo łódzkie)

wieś w województwie łódzkim

Sochawieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta.

Socha
wieś
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Warta
Liczba ludności (2006) 270
Strefa numeracyjna 43
Kod pocztowy 98-290
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0715880
Położenie na mapie gminy Warta
Mapa lokalizacyjna gminy Warta
Socha
Socha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Socha
Socha
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Socha
Socha
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Socha
Socha
Ziemia51°44′47″N 18°35′21″E/51,746389 18,589167

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

HistoriaEdytuj

Dawniej wieś szlachecka. We wschodniej części wsi był dwór, zniszczony przed II wojną światową, w wyniku parcelacji. Po założeniu dworskim pozostały 2 stawy, a w ich pobliżu ślady po zabudowaniach majątku.

Pierwsze wzmianki o wsi Socha w piśmiennictwie historycznym pochodzą z 1386r. Według Actv Terrestina Petrovenisa Socha była wsią królewską w Kasztelanii Sieradzkiej. Z 1391 r. a więc w okresie panowania królowej Jadwigi pochodzi wzmianka, że część Sochy została zastawiona za długi szlachcica Michała.

Kolejne wzmianki o Sosze odnajduje się w zapiskach z 1394 r. o Ziemi Sieradzkiej – pojawia się nazwa „Sochi” Johannesa. Natomiast 1398 r. znajduje się zapis o Sosze jako wsi z okolicy Warty. Z kolei w 1496 r. pojawia się nazwa "Szocha” w zapiskach germańskich. W XV i XVI wieku w źródłach historycznych Socha pojawia się wraz z Cielcami, Witowem, Dusznikami, Tomisławicami i Tądowem, jako duże skupisko osadnicze w rejonach Warty.

W 1496 r. Socha liczyła 172 parafian, a w 1576 r. 178 parafian. Na początku XVI w. dziesięcinę składano ze wszystkich ról i folwarków na plebanie w Warcie. Wieś miała 21 domów chłopskich i 178 mieszkańców oraz 4 domy w folwarku z 36 mieszkańcami. Przez Sochę przewinęły się także wszystkie kataklizmy, wojny i epidemie chorób, które przeżywał rejon Warty. Ucierpiała na skutek najazdów tatarskich i szwedzkich, pruskich i rosyjskich. Kmiecie i fornale brali udział w zaciągach rycerskich miejscowej szlachty na wojenne wyprawy.

W 1827 r. Socha liczyła 14 domów i 91 mieszkańców, a w 1874 według Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego, Socha posiadała „folwark rozległy 794 mórg liczący, w czym gruntów ornych 562 mórg, łąk 112 mórg i 80 mórg lasu”.

W latach Powstania Styczniowego 1863-64 na polach między Sochą, a Poprężnikami rozegrała się wielka bitwa między partią powstańców, a sotnią kozaków. Przez wieś prowadzi wyznaczony kolorem czerwonym szlak pieszy "Powstańców 1863 r."

Socha lokowana jako wieś królewska w XIX i na początku XX wieku należała do dóbr Styczyńskich i Mazurkiewiczów, którzy mieli swoje dwory w Sosze. Na przełomie XIX i XX wieku dziedzic Styczyński w wyniku długów karcianych musiał odeprzeć swe dobra księdzu Brzezińskiemu, który pod koniec I wojny światowej rozparcelował majątek w części braciom Durkiewiczom, a tereny wschodnie i północne sprzedał kolonistom przybyłym tu spod Stoczka.

Lata dwudzieste XX wieku to okres największego skupiska ludności i biedy w Sosze. W wyniku podziałów rodzinnych, głównie drogi Sochy to szereg lepianek, w których gnieździły się wieloosobowe rodziny chłopskie. W tym czasie wielu mieszkańców Sochy wyjechało za chlebem do Niemiec, Francji i Anglii.Także wielu mieszkańców Sochy wstąpiło do odrodzonego wojska, walcząc później w obronie ojczyzny z bolszewikami. W latach II wojny światowej, w sierpniu 1940 roku Niemcy wysiedlili z Sochy 10 rodzin chłopskich z najlepszych gospodarstw i osadzili w nich swych pobratymców z Wołynia. Wysiedlona ludność Sochy przeszła potem poniewierkę w obozach na Zamojszczyźnie. Po wyzwoleniu Sochy, które nastąpiło w wyniku zwycięskich walk 33 Armii Czerwonej w okolicach Warty w dniach 21-23.01.1945 roku. Okazało się, że największą daninę, czyli swoje życie za wolność ojczyzny oddali podczas okupacji następujący mieszkańcy Sochy: Bielas Ignacy, Bielas Kazimierz, Chojnacki Józef, Chojnacki Bronisław, Mielczarek Józef, Urbaniak Ignacy, Rawski Stanisław, Wojdziak Mieczysław, Wojdziak Stanisław, Woźniak Stefan oraz Urbaniak Franciszek. Po wyzwoleniu społeczność wiejska mimo wielu gróźb i szykan nie dała się skolektywizować i zamienić w kołchoz. Socha z honorem broniła swej godności i przywiązania do rodzinnej własności.

OrganizacjeEdytuj

W życiu wsi  wielką rolę odegrały organizacje: Ochotnicza Straż Pożarna, Kółko Rolnicze oraz Ludowy Zespół Sportowy, a przede wszystkim wiejska oświata.

Pierwsza szkoła w Sosze powstała w 1903 roku w obejściu Wojciecha Woźniaka, a pierwszymi nauczycielami byli dojeżdżający z Warty p. Kaszyński, p. Krulak i p. Rychalska. Nauka odbywała się wtedy dwa razy w tygodniu. Szkoła przetrwała do I wojny światowej. W wyniku komasacji gruntów Socha przeznaczyła trzy morgi na budowę nowej szkoły, mieszkanie i działkę rolną dla nauczyciela. Pieniądze i materiały budowlane pozyskano w wyniku rezygnacji z odszkodowań za szkody łowieckie, a budynek szkoły pozostawili sami mieszkańcy wsi. W maju 1933 roku nastąpiło poświęcenie budynku szkoły, a rolę gospodyni pełniła panna Daniścibówna. Po II Wojnie światowej nauczaniem w Sosze zajmowali kolejno: p. Lignerowa, która organizowała szkołę po okupacji; p. Kowalkiewicz na przełomie lat 50.; p. Iwanowa do 1974 roku i jako ostatni p. Aleksander Kubik. Ostatnie zajęcia w szkole odbyły się w 1985 r., ponieważ powstały szkoły zbiorcze. Dlatego szkołę w Sosze zamknięto i przeznaczono na świetlice wiejską.

OSPEdytuj

Historia OSP sięga 1926 roku, kiedy to dzięki staraniom  p.Durkiewicza i p. Świtonia powołano pierwszą sekcję Ochotniczej Straży Pożarnej. Pierwszą remizą był drewniany budynek wyposażony w ręczną sikawkę i konny wóz strażacki. Po wojnie wybudowano na tym samym miejscu, murowana remizę, którą w latach 60. rozbudowano o pomieszczenia na sprzęt bojowy. Obecnie powstała już trzecia remiza obok boiska Ludowego Zespołu Sportowego. Straż posiada motopompę spalinową, zestaw węży, sprzęt bojowy oraz mundury. Straż w 2001 roku liczyła 32 członków czynnych i 6 wspierających.

LKS SochaEdytuj

Wspomniany Ludowy Zespół Sportowy Socha został powołany w 1955 roku, a założycielem był Eugeniusz Woźniak 1957 r. Pierwsze boisko istniało na łąkach. Na początku lat 60. na terenie żwirowiska wybudowano boisko sportowe, które do pełnych wymiarów doprowadzono w 1983 roku. Drużyna uczestniczy w rozgrywkach piłkarskiej klasy „A”. Obecnie prezesem LKS Socha, grającej w "B" klasie jest Krzysztof Zimoch. W sezonie 2015-2016 drużyna ta, wywalczyła awans do klasy "A" co nie udawało się od kilkunastu lat.

Na przełomie 1959-60 powstało w Sosze kółko rolnicze. Pierwsze maszyny to 4 ciągniki, 4 przyczepy, pługi wieloskibowe, snopowiązałka i maszyna omłotowa. Z maszyn  korzystała cała wieś i był to zalążek mechanizacji w rolnictwie. 1976 w wyniku powstania baz tzw. SKR-ów, Koło przekazało swój sprzęt do SKR-u w Ustkowie.

Wieś zaczęła się rozwijać w wyniku polepszania warunków życia mieszkańców:

·Pierwsza instalacja elektryczna w 1963 roku

·Pierwszy autobus dotarł tu w 1966 roku

·Telefonizację przeprowadzono 1992 roku

·Wodociągi podłączono do sieci w latach 1993-96.

W 2015 roku Socha liczy 256 mieszkańców i posiada 550,6  ha powierzchni.

Zobacz też: Socha-Kolonia