Sofija Kymantaitė-Čiurlionienė

Sofija Kymantaitė-Čiurlionienė (ur. 13 marca 1886 w Joniszkach, zm. 1 grudnia 1958 w Kownie) - litewska pisarka i poetka, działaczka społeczna, krytyk literatury i sztuki, dramaturg.

Sofija Kymantaitė-Čiurlionienė

Urodziła się w szlacheckiej rodzinie o polskich tradycjach w Joniszkach. W 1904 roku ukończyła gimnazjum w Rydze. W latach 1904-1907 studiowała filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim[1].

Jest autorką kilku dramatów, m.in. „Pieniążki” (Pinigelias, 1918), „Synowie Jutrzenki” (Aušros sūnūs, 1923), „Dwunastu braci - latających kruków” (Dvylika brolių juodvarniais laksčiusių, 1932), występowała też w teatrach amatorskich[1].

W 1909 roku wyszła za mąż za Mikołaja Čiurlionisa, ślub odbył się w Szatejkach. Po śmierci męża wraz z córką Danutą przeprowadziła się do Kowna, gdzie nauczała języka litewskiego na kursach naukowych. Po wybuchu I wojny światowej wyjechała do Woroneża, uczyła w lokalnym gimnazjum litewskim.

W latach 1925-1938 wykładała język i metodykę nauczania litewskiego na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie[2]. Od 1933 do 1934 roku redagowała pismo „Gimtoji kalba”[3]. Była zaangażowana w działalność międzynarodową: w latach 1929-1937 wchodziła w skład delegacji litewskiej przy Lidze Narodów[2], zajmowała się sprawami społecznymi.

Odznaczona Orderem Krzyża Pogoni III klasy oraz medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata[3]. Została pochowana na cmentarzu Petraszuńskim w Kownie.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Mieczysław Jackiewicz: Dzieje literatury litewskiej do 1917 roku. Warszawa: ExLibris, 2003, s. 176. ISBN 978-83-89351-01-2.
  2. a b Ramutis Karmalavičius: Sofija Kymantaitė-Čiurlionienė (lit.). W: Visuotinė lietuvių enciklopedija [on-line]. vle.lt. [dostęp 2021-06-06].
  3. a b ČIURLIONIENĖ-KYMANTAITĖ SOFIJA (lit.). atminimas.kvb.lt. [dostęp 2021-06-06].