Sofroniusz I (patriarcha Jerozolimy)

Sofroniusz Jerozolimski, (stgr. Σωφρόνιος, łac. Sophronius) (ur. ok. 560 w Damaszku, zm. 11 marca 638) – patriarcha Jerozolimy, święty katolicki i prawosławny, czczony przez Kościoły chrześcijańskie biskup, pisarz chrześcijański[1].

Święty
Sofroniusz

Σωφρόνιος
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia ok. 560
Damaszek
Data śmierci 11 marca 638
Czczony przez Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną
Wspomnienie 11 marca
Atrybuty szaty biskupie, gest błogosławieństwa, ewangeliarz lub zwój

ŻyciorysEdytuj

Współcześnie utożsamia się postać Sofroniusza Jerozolimskiego z Sofroniuszem Sofistą[1]. W rodzinnym Damaszku nauczał retoryki, lecz później powędrował do Palestyny, by rozpocząć życie mnisze[1]. Przebywał w Nowej Ławrze, potem w klasztorze św. Teodozjusza[1]. W towarzystwie przyjaciela Jana Moschosa odwiedził mnichów w Egipcie i udał się do Rzymu[1]. Dalszą działalność i zaangażowanie w spory teologiczne nastąpiły po jego powrocie na Wschód (po śmierci Moschosa w 619 r.)[1]. Patriarcha Jerozolimy w latach 634–638. Autor 23 zachowanych ód o treści dogmatycznej pisanych anakreontykami oraz kazań, m.in. o tematyce mariologicznej. Jego twórczość hagiograficzna obejmuje m.in. żywoty Egipcjan św. Jana i Cyrusa (Enkominion[1]). Z Janem Moschosem był współautorem dzieła „Żywot Jana Jałmużnika[1]. Jako jeden z pierwszych sprzeciwił się nauczaniu patriarchy Konstantynopola Sergiusza, który, pragnąc zażegnać spór o monoteletyzm, sformułował teorię monoenergizmu – jednej woli Jezusa Chrystusa. Był autorem Synodica (633 lub 634) i Florilegium[1]. Sofroniusz wysłał do Rzymu do papieża Honoriusza I list podkreślający istnienie dwóch woli w Jezusie.

Wymieniany w Martyrologium Rzymskim i synaksariach w dzienną rocznicę śmierci, wspominany jest 11 marca[1].

Przekłady w języku polskimEdytuj

  • Kazanie, w: ks. Szczepan Pieszczoch, Patrologia, t.2: Ojcowie mówią, Gniezno 1994, ss.234–235.
  • Kazanie 3 (fragment), przeł. F. Kołoniecki, w: Kazania i homilie na święta Pańskie i Maryjne, red. L. Gładyszewski, Lublin 1976, ss.91–94.
  • Pokłon magów ( pokłon mędrców), przeł. M. Bednarz, w: Światła ekumeny. Antologia patrystyczna, oprac. Andrzej Bober, Kraków 1965, ss.530–532.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 5: R-U. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2005 (wznowienie), s. 278–279. ISBN 83-7318-376-0.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj