Otwórz menu główne

Solecka Dolina Wisły

Solecka Dolina Wisły (kod obszaru PLH040003) – obszar chroniony programem Natura 2000, o powierzchni 7030,08 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim[1].

Solecka Dolina Wisły
kod: PLH040003
obszar mający znaczenie dla Wspólnoty
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Kotlina Toruńska,
Dolina Fordońska, Pojezierze Chełmińskie
Data utworzenia 2009
Powierzchnia 7030,08 ha
Obszary chronione 4 rezerwaty przyrody
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Solecka Dolina Wisły
Solecka Dolina Wisły
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Solecka Dolina Wisły
Solecka Dolina Wisły
Ziemia53°15′12″N 18°17′18″E/53,253333 18,288333
Ptactwo na rzece
Łacha rzeczna
Wisła nieopodal Chełmna

Celem ochrony jest zachowanie siedlisk przyrodniczych i występujących na ich terenie gatunków roślin i zwierząt. Nad obszarem „Solecka Dolina Wisły” nadzór sprawuje Dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego oraz Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Toruniu[2].

HistoriaEdytuj

W sierpniu 2007 r. zaproponowano włączenie obszaru w sieć Natura 2000 jako obszar mający znaczenie dla Wspólnoty. W marcu 2009 r., na mocy decyzji Komisji Europejskiej z grudnia 2008 r., został zatwierdzony jako projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk (SOO) pod nazwą „Solecka Dolina Wisły”[2].

LokalizacjaEdytuj

Obszar obejmuje fragment doliny Wisły o długości 49 km, między Solcem Kujawskim a Świeciem. W odróżnieniu od Doliny Dolnej Wisły (obszaru OSO) obejmuje on nie tylko terasę zalewową (międzywale), lecz również fragmenty zboczy doliny Wisły.

Dolina jest położona na terenie pięciu powiatów: bydgoskiego, toruńskiego, miasta Bydgoszczy, chełmińskiego i świeckiego.

Ogólna charakterystyka obszaruEdytuj

Solecka Dolina Wisły obejmuje utwory przyrodnicze, charakterystyczne dla największej polskiej rzeki. Są to kolejno:

Większość terenów nadrzecznych porośnięta jest ziołoroślami i trawami z kępami drzew. W zakolu Wisły pod Bydgoszczą występują fragmenty łęgów wierzbowo-topolowych. W dolnych partiach zboczy, zwłaszcza na prawym brzegu Wisły, zachowały się natomiast fragmenty wielogatunkowych łęgów oraz grądy zboczowe. Miejscami występują fragmenty borów mieszanych i sosnowych z płatami muraw piaskowych[2].

SiedliskaEdytuj

Wśród siedlisk na obszarze doliny, największy udział posiadają tereny rolnicze – 44% oraz wody śródlądowe (rzeki i akweny – 33%), zaś mniejszy: lasy liściaste (11%), łąki i zarośla (11%), lasy mieszane (1%) i sady (1%)[2].

Siedliska chronione zajmują ok. 6% całego obszaru, a wśród nich największą powierzchnię posiadają niżowe świeże łąki użytkowane ekstensywnie (3%), starorzecza, ziołorośla nadrzeczne i lasy łęgowe[2].

Formy ochrony przyrodyEdytuj

Obszar chroniony niemal w całości (85%) znajduje się w obrębie dwóch parków krajobrazowych: Nadwiślańskiego i Chełmińskiego (wchodzących w skład Zespołu Parków Krajobrazowych nad Dolną Wisłą)[1]. Na jego obszarze występuje również mały fragment Obszaru Chronionego Krajobrazu Strefy Krawędziowej Kotliny Toruńskiej (1,13% obszaru) oraz cztery rezerwaty przyrody[1]:

W zakolu Wisły projektuje się ponadto utworzenie rezerwatu przyrody Mała Kępa Ostromecka.

Wartość przyrodniczaEdytuj

Obszar Solecka Dolina Wisły chroni 11 typów chronionych siedlisk nadrzecznych oraz związanych z nimi gatunków roślin i zwierząt. W Dolinie notowano m.in.[2]:

W sieci European Ecological Network, Dolina Dolnej Wisły stanowi korytarz ekologiczny o znaczeniu międzynarodowym[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Natura 2000 – Standardowy Formularz Danych. Obszar PLH040003 Solecka Dolina Wisły. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, 2018. [dostęp 2019-04-10].
  2. a b c d e f Natura 2000. Standardowy formularz danych. Obszar PLH040003. Solecka Dolina Wisły
  3. Katarzyna Marcysiak: Ochrona przyrody – Bydgoszcz i okolice. W: Przyroda Bydgoszczy. Józef Banaszak (red.). Bydgoszcz: Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, 2004. ISBN 83-7096-531-8.

Linki zewnętrzneEdytuj