Sowiecka Formuła 3 Sezon 1960

Sowiecka Formuła 3 w sezonie 1960 – była pierwszym sezonem Sowieckiej Formuły 3[1]. Mistrzem serii został Gieorgij Surguczew (Trud Moskwa) na NAMI 041M.

Sezon 1960 Mistrzostw Sowieckiej Formuły 3
Inauguracja

14 lipca

Zakończenie

12 września

Liczba wyścigów

2

Kierowcy

Gieorgij Surguczew

Następny sezon

Przebieg sezonuEdytuj

Pod wpływem zetknięcia radzieckich decydentów z zachodnimi wyścigami samochodowymi – co było pokłosiem wstąpienia Centralnego Automotoklubu ZSRR do FIA w 1956 roku – pod koniec lat 50. zreformowano radzieckie wyścigi[2]. Główne zmiany to zorganizowanie cyklu mistrzostw (w miejsce pojedynczego wyścigu) oraz powołanie pseudomiędzynarodowych serii wyścigowych: Sowieckiej Formuły 1, Sowieckiej Formuły Junior oraz Sowieckiej Formuły 3. Wszystkie te serie zadebiutowały w 1960 roku[3].

Regulamin Sowieckiej Formuły 3 na sezon 1960 ograniczał pojemność silników do 500 cm³. W związku z tym często używano silników motocyklowych, jak na przykład jednostki IMZ M52S o pojemności 494 cm³ i mocy 40 KM przy 7000 obr./min[3]. Silnik ten napędzał między innymi pojazd NAMI 041M konstrukcji Aleksandra Peltcera, będący następcą Zwezdy[4], wyposażony w plastikową karoserię, jak również Estonie 3, powstałe w fabryce TARK w Tallinnie, lżejsze o 30 kilogramów od NAMI 041M[3].

W 1960 roku rozegrano dwie eliminacje Formuły 3, obie towarzyszące takim seriom, jak Sowiecka Formuła 1, Sowiecka Formuła Junior oraz wyścigi samochodów turystycznych (grupy: A, B i V). Pierwsza z eliminacji odbywała się w dniach 14–18 lipca na torze Newskoje Kolco w Leningradzie, pod nazwą Grand Prix Leningradu. Tor ten miał długość 3360 metrów, a zawody rozgrywano na dystansie 31 okrążeń (104,160 km). Druga eliminacja, pod nazwą Grand Prix Tallinna, miała miejsce od 8 do 12 września na torze Pirita-Kose-Kloostrimetsa. Tor ten liczył 8566 metrów długości, a zawody Formuły 3 rozegrano na nim na dystansie 12 okrążeń (102,792 km)[3].

Wyścig na Newskoje Kolco łatwo wygrał kierowca NAMI 041M, Gieorgij Surguczew (Trud Moskwa). Drugie miejsce zajął mistrz ZSRR z 1959 roku w kategorii samochodów jednomiejscowych do 1000 cm³ – Dmitrij Borisow (Sowieckaja Armia Moskwa). Konkurencyjną szybkość zaprezentował również piąty na mecie Wiktor Łapin (AMK DOSAAF Moskwa). Najszybsze okrążenie wywalczył Surguczew[3].

Podczas zawodów w Tallinnie Surguczew spadł na starcie na dalsze miejsca. Podwójne zwycięstwo odnieśli Estończycy: Enn Griffel i Egon Mesila na Estoniach 3 (obaj Kalev Tallinn). Griffel ponadto ustalił najszybsze okrążenie. Surguczew tymczasem odrabiał straty i na ostatnim okrążeniu awansował na piąte miejsce, dzięki czemu zdobył tytuł. Drugi w klasyfikacji generalnej był Borisow, a trzeci Griffel[3].

Kalendarz wyścigówEdytuj

Runda Data Tor Pole position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły)
1 14–18 lipca   Leningrad ?   Gieorgij Surguczew   Gieorgij Surguczew Trud Moskwa
2 8–12 września   Tallinn ?   Enn Griffel   Enn Griffel Kalev Tallinn

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Poz. Kierowca Zespół LEN TAL Punkty
1   Gieorgij Surguczew Trud Moskwa 1 5 12
2   Dmitrij Borisow Sowieckaja Armia Moskwa 2 3 11
3   Enn Griffel Kalev Tallinn NU 1 9
4   Wiktor Łapin AMK DOSAAF Moskwa 5 4 7
5   Egon Mesila Kalev Tallinn NU 2 6

PrzypisyEdytuj

  1. Soviet Formula 3 (ang.). W: teamdan.com [on-line]. [dostęp 2017-02-10].
  2. Alexey Rogachev: Soviet Formula 2 (ang.). W: teamdan.com [on-line]. [dostęp 2017-02-10].
  3. a b c d e f Alexey Rogachev: 1960 (ang.). W: teamdan.com [on-line]. [dostęp 2017-02-10].
  4. Nami (ang.). W: 500race.org [on-line]. [dostęp 2017-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-04)].