Otwórz menu główne

Spółgłoska zwarta języczkowa dźwięczna

Spółgłoska zwarta języczkowa dźwięczna - rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ɢ].

Spółgłoska zwarta języczkowa dźwięczna
Numer IPA 112
ɢ
Jednostka znakowa ɢ
Unikod U+0262
UTF-8 (hex) c9 a2
Inne systemy
X-SAMPA G\
Kirshenbaum G
Alfabet Braille'a ⠔⠛
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spis treści

ArtykulacjaEdytuj

OpisEdytuj

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

WariantyEdytuj

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [ɢʲ]
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [ɢˤ]
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce [ɢʷ]

Spółgłoska może być wymówiona:

PrzykładyEdytuj

Spółgłoska ta jest rzadka w językach świata, ze względu na trudność w utrzymaniu dźwięczności w niewielkiej przestrzeni między głośnią a miejscem jej artykulacji. Pojawia się: