Otwórz menu główne

Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowa dźwięczna

Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ʣ].

Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowa dźwięczna
Numer IPA 104, 133
dz
Jednostka znakowa d​z
Unikod U+0064 U+007a
UTF-8 (hex) 64 7a
ʣ
Jednostka znakowa ʣ
Unikod U+02a3
UTF-8 (hex) ca a3
Inne systemy
X-SAMPA dz
Kirshenbaum dz
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spis treści

ArtykulacjaEdytuj

OpisEdytuj

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

  • modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna
  • tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna
  • prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa
  • koniuszek języka i jego brzeżek kontaktuje się z dziąsłami – jest to spółgłoska dziąsłowa.
  • Dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przejścia bezpośrednio, bez plozji, do spółgłoski [z].
  • wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna

WariantyEdytuj

PrzykładyEdytuj