Spółka prywatna

forma prawna przedsiębiorstwa nienotowanego na giełdzie, będącego własnością prywatną

Spółka prywatna – spółka, która nie należy do rządu, organizacji pozarządowych oraz stosunkowo niewielkiej liczby akcjonariuszy lub członków spółki, nie oferuje i nie handluje swoimi akcjami (udziałami) spółki na giełdzie ogółowi społeczeństwa, lecz akcje spółki są oferowane, posiadane i handlowane lub wymieniane prywatnie lub pozagiełdowo.

Choć spółki prywatne są mniej znane, niż ich odpowiedniki notowane na giełdzie, mają duże znaczenie w gospodarce światowej. W 2004 liczba amerykańskich firm prywatnych o przychodach co najmniej 1 mln USD, wyniosła 305. W 2008 441 największych spółek prywatnych w USA osiągnęło przychody w wysokości 1,8 bln USD i zatrudniało 6,2 mln pracowników[1].

Własność prywatna majątku produkcyjnego różni się od własności państwowej czy zbiorowej (jak w przedsiębiorstwach pracowniczych). To użycie jest często spotykane w byłych krajach komunistycznych w celu odróżnienia od byłych przedsiębiorstw państwowych[potrzebny przypis], ale może być używane wszędzie, w przeciwieństwie do przedsiębiorstw państwowych lub kolektywnych.

W USA termin „spółka prywatna” jest częściej używany do opisania firm nastawionych na zysk, których udziały nie są przedmiotem obrotu giełdowego.

W krajach z publicznymi rynkami obrotu, firma prywatna jest ogólnie określana jako spółka, której akcje nie są przedmiotem obrotu publicznego. Spółki prywatne często są własnością założycieli, spadkobierców lub niewielkiej grupy inwestorów. Czasami pracownicy posiadają udziały w firmach prywatnych[2][potrzebny numer strony]. Większość niewielkich spółek jest własnością prywatną.

Mają zazwyczaj mniej kompleksowe wymogi sprawozdawcze oraz obowiązki dotyczące przejrzystości, za pośrednictwem sprawozdań rocznych itp. niż spółki notowane na giełdzie. W USA, w przeciwieństwie do Europy[gdzie?], firmy prywatne generalnie nie są zobowiązane do publikowania swoich sprawozdań finansowych. Nie wymagając ujawniania szczegółów dotyczących ich działalności i perspektyw finansowych, firmy prywatne nie są zmuszane do ujawniania informacji, które mogą być potencjalnie cenne dla konkurencji i mogą uniknąć natychmiastowej erozji zaufania klientów i interesariuszy w przypadku przymusu finansowego. Ponadto, przy ograniczonych wymogach sprawozdawczych i oczekiwaniach akcjonariuszy, spółki prywatne uzyskują większą elastyczność operacyjną, mogąc skoncentrować się na długoterminowym wzroście, a nie na kwartalnych zyskach. Ponadto dyrektorzy spółek prywatnych mogą sterować swoimi statkami bez zgody akcjonariuszy, co pozwala im na podjęcie znaczących działań bez opóźnień[3][4].

Badanie firm prywatnych oraz ich finansów w USA może obejmować skontaktowanie się z Sekretarzem Stanu w sprawie stanu rejestracji (lub w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki osobowej, stanu utworzenia) lub skorzystania z wyspecjalizowanych baz danych prywatnych firm, takich jak m.in. Dun & Bradstreet. Inne firmy, takie jak m.in. Sageworks, dostarczają zagregowane dane dotyczące firm prywatnych, podzielone według kodu branżowego[5].

Spółki prywatne czasami mają również ograniczenia dotyczące liczby akcjonariuszy, których mogą mieć.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. America’s Largest Private Companies, Forbes [dostęp 2021-05-24] (ang.).
  2. Jacoline Loewen, Money Magnet: Attract Investors to Your Business, Canada: John Wiley & Sons, 2008, ISBN 978-0-470-15575-2.
  3. Introduction to Private Companies, PrivCo [dostęp 2021-08-13] (ang.).
  4. Private Company Research, Library of Congress [dostęp 2021-08-13] (ang.).
  5. Sageworks Private Company Data, Fox Business Network, 1 lutego 2012 [dostęp 2021-08-13] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-29] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj