Paulin Frydman: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 23 bajty ,  15 lat temu
m
drob
(wersja 1)
 
m (drob)
'''Paulin Frydman''' (ur. [[26 maja]] [[1905]] roku, zm. [[2 lutego]] [[1982]] roku) - polski [[szachy|szachista]], złoty medalista olimpijski.
 
W okresie międzywojennym Frydman był jednym z najsilniejszych warszawskich szachistów. W pierwszych indywidualnych [[mistrzostwa Polski w szachach|mistrzostwach Polski]] w [[1926]] roku zdobył tytuł wicemistrza kraju, zajmując drugie miejsce za [[Dawid Przepiórka|Dawidem Przepiórką]]. Uczestniczył w dwóch następnych finałach mistrzostw, w [[1927]] roku zajął szóste miejsce, w [[1935]] - trzecie, za [[Ksawery Tartakower|Ksawerym Tartakowerem]] i [[Mieczysław Najdorf|Mieczysławem Najdorfem]]. Czterokrotnie zdobył tytuł mistrza Warszawy. W [[1928]] roku zadebiutował w reprezentacji Polski na [[olimpiada szachowa|olimpiadzie szachowej]] w [[Haga|Hadze]]. Jako jedyny z polskich szachistów uczestniczył we wszystkich siedmiu przedwojennych olimpiadach, w których Polskapolska reprezentacja brała udział. Zdobył łącznie dziesięć medali olimpijskich (sześć w drużynie i cztery indywidualnie), w tym złoty medal za drużynowe zwycięstwo w [[Hamburg|Hamburgu]], w [[1930]] roku. We wszystkich swoich występach był silnym punktem zespołu, w 91 ogółem rozegranych partiach uzyskując wynik 67% (+44 -13 =34). Był również liderem polskiej reprezentacji na nieoficjalnej olimpiadzie szachowej w [[Berlin|Berlinie]] w [[1936]], na której Polska zajęła drugie miejsce. Z indywidualnych osiągnięć Frydmana najcenniejsze były zwycięstwa w międzynarodowych turniejach w [[Budapeszt|Budapeszcie]] (w [[1934]] roku) i [[Helsinki|Helsinkach]] ([[1936]]), przed [[Paul Keres|Paulem Keresem]], którego pokonał w bezpośrednim pojedynku.
 
Wybuch [[II wojna światowa|II wojny światowej]] zastał polskich reprezentantów w [[Argentyna|Argentynie]], gdzie rozgrywano właśnie ósmą olimpiadę. Podobnie jak Najdorf, Frydman pozostał w [[Buenos Aires]], jednak w przeciwieństwie do swego przyjaciela, nie wrócił już do szachów turniejowych. W [[1941]] roku założył w centrum miasta kawiarnię szachową, która zapewniła mu niezależność finansową. Przyjaźnił się z [[Witold Gombrowicz|Witoldem Gombrowiczem]], który był miłośnikiem szachów i stałym bywalcem jego kawiarni. W [[1978]] przy okazji odbywającej się w Argentynie kolejnej olimpiady szachowej został razem z Najdorfem udekorowany przez polską delegację medalem 50-lecia [[Polski Związek Szachowy|Polskiego Związku Szachowego]]. Zmarł w Buenos Aires w 1982 roku.
1464

edycje