Spółgłoska boczna: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 5 bajtów ,  12 lat temu
 
==Spółgłoski boczne w językach świata==
Najbardziej rozpowszechnioną spółgłoską boczną jest [[spółgłoska półotwarta boczna dziąsłowa|[l]]]. Wiele języków, jak [[język albański|albański]] i do niedawna [[język polski|polski]] posiada również jej [[welaryzacja|welaryzowany]] odpowiednik [[spółgłoska półotwarta boczna zębowa welaryzowana|{{unicode|[ɫ]}}]]. W języku angielskim te dwie głoski są [[alofon]]ami - [l] występuje w pozycji przed samogłoską, a {{IPAIPA3|[ɫ]}} w innych pozycjach. [[Języki wschodniosłowiańskie]] kontrastują {{IPAIPA3|[ɫ]}} i [[palatalizacja|zmiękczone]] {{IPAIPA3|[lʲ]}}, ale nie posiadają czystego [l].
 
[[Język walijski]] posiada [[spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna|spółgłoskę szczelinową boczną]] (IPA: {{IPAIPA3|[ɬ]}}). Dźwięk ten, jak również odpowiadająca mu [[afrykata]] [{{IPA|t͡ɬ}}], występują w indiańskich językach z rodzin [[na-dene]], [[języki salisz|salisz]] i [[języki wakaskie|wakaskiej]] i w [[języki północnokaukaskie|językach północnokaukaskich]]. Dźwięczny odpowiednik tej spółgłoski, {{IPAIPA3|[ɮ]}}, występuje w [[język zulu|języku zulu]] i [[język adygejski|adygejskim]]
 
[[Język japoński]] posiada [[spółgłoska uderzeniowa boczna dziąsłowa|spółgłoskę uderzeniową boczną dziąsłową]]. Analogiczna głoska, tyle że o artykulacji [[retrofleksja (fonetyka)|szczytowej]] występuje w [[język paszto|języku paszto]].
7096

edycji