Otwórz menu główne

Zmiany

drobne redakcyjne
'''Kościół św. Elżbiety''' ([[język słowacki|słow.]] ''Kostol svätej Alžbety'', [[język węgierski|węg.]] ''Szent Erzsébet-templom'', niem. ''Sankt-Elisabeth-Kirche'') - zwany jest też '''Niebieskim kościółkiem''' (''Modrý kostolík''); to [[secesja|secesyjna]], jednonawowa świątynia znajdująca się w [[Bratysława|Bratysławie]], w dzielnicy Stare Miasto. Fundatorem był cesarz [[Franciszek Józef I]] i w powszechnej opinii druga w mieście świątynia poświęcona św. Elżbiecie miała uczcić pamięć jego tragicznie zmarłej żony, cesarzowej [[Elżbieta Bawarska|Elżbiety]].
 
Swoją nazwę zawdzięcza niebieskiemu kolorowi ściańścian zewnętrznych świątyni. Nietypowy kształt i eliptyczna wieża o wysokości prawie 37 metrów to zasługa projektanta - Ödöna Lechnera, węgierskiego architekta, współtwórcę wielu budynków secesyjnych w [[Budapeszt|Budapeszcie]]. Kościół powstał w latach [[1909]] - [[1913]], a za patronkę przyjęto [[święta Elżbieta|św. Elżbietę Węgierską]], żyjącą w XIII wieku, urodzoną na [[Zamek w Bratysławie|bratysławskim zamku]]. Początkowo świątynię miała wieńczyć [[kopuła]], ostatecznie zdecydowano się na [[dach czterospadowy]]. Znacznie pomniejszona kopuła, w kształcie w jakim planowano wybudować nad kościołem, znajduje się nad kazalnicą.
 
W świątyni charakterystyczne są formy ceramiczne z manafukturymanufaktury Zsolnay'ego z Peczu, kolor niebieski dominuje zarówno w wystroju wnętrza jak i z zewnątrz. Wejścia do świątyni obudowane są neoromańskimi filarami z elementami orientalnymi.
Swoją nazwę zawdzięcza niebieskiemu kolorowi ściań zewnętrznych świątyni. Nietypowy kształt i eliptyczna wieża o wysokości prawie 37 metrów to zasługa projektanta - Ödöna Lechnera, węgierskiego architekta, współtwórcę wielu budynków secesyjnych w [[Budapeszt|Budapeszcie]]. Kościół powstał w latach [[1909]] - [[1913]], a za patronkę przyjęto [[święta Elżbieta|św. Elżbietę Węgierską]], żyjącą w XIII wieku, urodzoną na [[Zamek w Bratysławie|bratysławskim zamku]]. Początkowo świątynię miała wieńczyć [[kopuła]], ostatecznie zdecydowano się na [[dach czterospadowy]]. Znacznie pomniejszona kopuła, w kształcie w jakim planowano wybudować nad kościołem, znajduje się nad kazalnicą.
 
W świątyni charakterystyczne są formy ceramiczne z manafuktury Zsolnay'ego z Peczu, kolor niebieski dominuje zarówno w wystroju wnętrza jak i z zewnątrz. Wejścia do świątyni obudowane są neoromańskimi filarami z elementami orientalnymi.
 
Nad głównym wejściem znajduje się [[mozaika]] przedstawiającą patronkę kościoła z różami. Obraz z podobną sceną jest również umieszczony wewnątrz, nad głównym ołtarzem, natomiast w ołtarzu bocznym płaskorzeźba pokazuję św. Teresę. Autorami elementów wyposażenia byli artyści węgierscy. Wewnątrz znajdowało się kiedyś marmurowe [[epitafium]] poświęcone cesarzowej Elżbiecie, w miejscu płaskorzeźby św. Teresy - obecnie jest ono w budynku plebanii.
 
[[Kategoria:Zabytki Bratysławy]]
[[Kategoria:Kościoły (budowle)|Bratysława]]
 
[[de:Sankt-Elisabeth-Kirche (Bratislava)]]
24 151

edycji