Hector Zazou: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 20 bajtów ,  11 lat temu
ort/poprawa linku/dopisanie do wspolpracownikow w infoboksie; Lisa Gerrard
(drobne redakcyjne, kat.)
(ort/poprawa linku/dopisanie do wspolpracownikow w infoboksie; Lisa Gerrard)
|członkowie =
|byli_członkowie =
|współpracownicy = [[Laurie Anderson]], [[Jane Birkin]], [[Björk]], [[Peter Buck]], [[John Cale]], [[Bernard Caillaud]], [[Dead Can Dance]], [[Gérard Depardieu]], [[Manu Dibango]], [[Sandy Dillon]], [[Anneli Drecker]], [[Brian Eno]], [[Robert Fripp]], [[KatieJane Garside]], [[Lisa Germano]], [[Lisa Gerrard]], [[Mimi Goese]], [[Barbara Gogan]], [[Mark Isham]], [[Lone Kent]], [[Khaled]], [[Caroline Lavelle]], [[Christian Lechevretel]], [[Nils Petter Molvær]], [[Sevara Nazarxon]], [[Carlos Nuñez]], [[Papa Wemba]], [[Per Grazia Ricevuta)|PGR]], [[Renaud Pion]], [[Anne Grete Preux]], [[Laurence Revey]], [[Bill Rieflin]], [[Sainkho]], [[Ryuichi Sakamoto]], [[Issa (piosenkarka)|Jane Siberry]], [[Guy Sigsworth]], [[Emma Stow]], [[Archaea Strings]], [[David Sylvian]], [[Värttina]], [[Suzanne Vega]], [[Daniel Yvinec]]
|wyróżniony_instrument =
|zespół = [[Slow Music]]
Jego płyty pochodzące z lat 90. i później, wydane pod własnym imieniem i nazwiskiem, to przeważnie [[album koncepcyjny|albumy koncepcyjne]] oparte na motywach literackich czy folklorystycznych o określonej tematyce. Każde z tych zestawień to istna parada muzyków reprezentujących [[muzyka pop|pop]], [[folk]], [[world music]], [[muzyka awangardowa|muzykę awangardową]] i [[muzyka poważna|europejską muzykę poważną]].
 
Jego album z [[1992]] pt. ''Sahara Blue'' oparty był na pomyśle [[Jacques Pasquier|Jacquesa Pasquiera]] o uczczeniu setnej rocznicy śmierci poety [[Arthur Rimbaud|Arthura Rimbauda]] przez oprawę jego poezji w nowej muzyce Hectora Zazou. Toteż album zawiera recytacje typu ''spoken word'' w wykonaniu [[Gérard Depardieu|Gérarda Depardieu]], i muzykę [[Brendan Perry|Brendana Perry'ego]] i [[Lisa GerardGerrard|Lisy GerardGerrard]] – członków zespołu [[Dead Can Dance]], jak i [[Tim Simenon|Tima Semeona]], oraz [[David Sylvian|Davida Sylviana]]. Zazou nawet wykorzystał tradycyjną [[Etiopia|etiopską]] pieśń ludową.
 
W [[1994]] wydał z kolei album pt. ''[[Chansons des mers froides]]'' (zatytułowanego dosłownie ''Songs from the Cold Seas'' dla potrzeb rynku anglojęzycznego, a co po polsku można ująć jako ''Pieśni z zimnych mórz''). Album ten zawiera tradycyjne pieśni i piosenki ludowe z morskimi powiązaniami pochodzące z krajów północy, w tym [[Kanada|Kanady]], [[Finlandia|Finlandii]], [[Islandia|Isandii]] i [[Japonia|Japonii]]. Nagranie zawiera wykonania przez takich znanych artystów rocku i muzyki pop jak [[Björk]], [[Suzanne Vega]], [[John Cale]], [[Varttina|Värttina]], [[Issa (piosenkarka)|Jane Siberry]], czy [[Susan Janet Ballion|Siouxsie Sioux]], jak i nagrania [[szaman]]icznego skandowania i kołysanek takich ludów jak [[Ajnowie|Ajnów]], [[Nanajowie|Nanajnów]], [[Inuici|Inuitów]] i [[Jakuci|Jakutów]] w wykonaniu rodowitych śpiewaków. Wśród instrumentalistów udział wzięli Mark Isham, Brendan Perry i [[Balanescu Quartet]]. Zazou wraz z kamerzystą odwiedził [[Alaska|Alaskę]], Kanadę, [[Grenlandia|Grenlandię]], Japonię, [[Skandynawia|Skandynawię]] i [[Syberia|Syberię]]. Singel "The Long Voyage" stanowił jedyny utwór kompozycji Zazou. A napisał go w podziękowaniu przedsiębiorstwu [[Sony]], z wdzięczności za uzyskanie zupełnej swobody artystycznej w tworzeniu i wdrażaniu swojego planu działania co do tych ''Pieśni''. Singel ten, w wykonaniu Suzanne Vega i Johna Cale, wydano w [[1995]], w zestawieniu z [[remiks]]ami autorstwa producenta muzycznego [[Mad Professor|Mad Professora]] jak i samego Zazou.
18 075

edycji