Amélie Mauresmo: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 15 bajtów ,  12 lat temu
zamienilem wszystkie "rekordy" na "wynik" i usunelem notke o tej sprawie z szablonu dopracowania. Jezeli mozna to zgrabniej, trafniej wyrazic, zapraszam.
(+dopracować)
(zamienilem wszystkie "rekordy" na "wynik" i usunelem notke o tej sprawie z szablonu dopracowania. Jezeli mozna to zgrabniej, trafniej wyrazic, zapraszam.)
{{dopracować|język; to nie jest relacja sportowa na żywo; co to znaczy np. "rekord 2-0"?}}
{{Tenis infobox
|nazwa = Amélie Mauresmo
Zakończyła rok na 16. miejscu po sezonie, w którym największym osiągnięciem było wygranie drugiego turnieju singlowego w [[Sydney]]. Pokonała numer 5 [[Mary Pierce]], numer 1 [[Martina Hingis|Martinę Hingis]] i numer 2 [[Lindsay Davenport]] w ostatnich trzech rundach (została czwartą kobietą w historii, której udało się pokonać trzy zawodniczki z czołowej piątki w turnieju niewielkoszlemowym). Jako jedynej w okresie od września [[1999]] do kwietnia [[2000]] udało jej się wygrać z Lindsay Davenport. Doszła do finału w [[Bol (Chorwacja)|Bol]] (przegrała z [[Tatiana Pisnik|Tatianą Pisnik]]) i [[Rzym|Rzymie]] (pokonała numer 5 Mary Pierce i numer 10 [[Arantxa Sánchez Vicario|Arantxę Sánchez Vicario]], przegrała z [[Monica Seles|Monicą Seles]]). Osiągnęła półfinał w [[Hanower|Hanowerze]] (przegrała 6:7 w trzecim secie z [[Serena Williams|Sereną Williams]]) i [[Moskwa|Moskwie]] (przegrała z Martiną Hingis). Doszła do czwartej rundy we [[French Open]] (przegrała z Seles). Odpadła w drugiej rundzie [[Australian Open]] i w pierwszych rundach [[Wimbledon|Wimbledonu]] i [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000|Olimpiady w Sydney]]. W [[Linz]] wygrała swój pierwszy turniej deblowy (grała w parze z [[Chanda Rubin|Chandą Rubin]]). Skreczowała podczas meczu drugiej rundy w [[Indian Wells (Kalifornia)|Indian Wells]] z powodu kontuzji pleców. Później przez siedem tygodni nie występowała. Podczas turnieju w Rzymie przekazała 6 750 dolarów nagrody uzyskanej za dojście do półfinału w deblu włoskiemu dziecku, które odniosło szereg obrażeń w wypadku samochodowym. W lipcu i sierpniu ponownie wycofała się z szeregu turniejów (w tym z [[US Open]]) z powodu kontuzji pleców oraz z kończącego sezon [[Sony Ericsson Championships|Turnieju Mistrzyń]] z powodu kontuzji nogi.
=== 2001 ===
Po raz drugi zakończyła sezon w czołowej dziesiątce rankingu. Wygrała cztery turnieje (w tym trzy pod rząd). Wygrała 16 kolejnych spotkań, dzięki czemu triumfowała kolejno w [[Open Gaz de France]], [[Nicea|Nicei]] i [[Amelia Island]]. Dzięki udanym występom powróciła do czołowej dziesiątki rankingu. Awansowała na dziewiąte miejsce, wyprzedziła [[Mary Pierce]] i po raz pierwszy została numerem 1 we Francji. Przegrała w ćwierćfinale w [[Charleston]] z [[Martina Hingis|Martiną Hingis]], ale powróciła do formy i wygrała swój czwarty turniej w [[2001]] w [[Berlin|Berlinie]] (pokonała numer 1 Hingis i numer 4 [[Jennifer Capriati]] w ostatnich dwóch rundach). Doszła do finału w [[Rzym|Rzymie]] (po raz kolejny pokonała numer 1 Martinę Hingis w półfinale, przegrała z [[Jelena Dokić|Jeleną Dokić]] w finale). Pierwszy raz awansowała na piąte miejsce w rankingu, po tym jak była dziewiętnasta [[11 lutego]]. W okresie od [[5 lutego]] do [[20 maja]] uzyskała rekordwynik 25-:1 (wygranych do przegranych). Nieoczekiwanie odpadła w pierwszej rundzie [[French Open]] pomimo, że była uznawana za faworytkę (miała piąty numer w rozstawieniu, przegrała z [[Jana Kandarr|Janą Kandarr]]). Doszła do półfinału w [[Sydney]] (pokonała numer 4 [[Monica Seles|Monicę Seles]], wycofała się przed meczem z [[Lindsay Davenport]] z powodu kontuzji pleców). Osiągnęła ćwierćfinały w [[New Haven (Connecticut)|New Haven]], [[US Open]] (przegrała z Capriati) i [[Filderstadt]]. Odpadła w czwartej rundzie [[Australian Open]] (przegrała z [[Venus Williams]]) i w trzeciej rundzie [[Wimbledon|Wimbledonu]]. Przegrała mecz otwarcia w [[Sony Ericsson Championships|Turnieju Mistrzyń]] z [[Sandrine Testud]]. Wycofała się z turniejów w [[Bol (Chorwacja)|Bol]], [[Eastbourne]] i [[Zurych]]u z powodu wyczerpania. Nie zagrała także w [[Luksemburg (miasto)|Luksemburgu]] z powodu kontuzji lewej nogi.
=== 2002 ===
Po raz trzeci zakończyła sezon w czołowej dziesiątce rankingu. Wygrała turnieje w [[Dubaj]]u (po drodze pokonała [[Monica Seles|Monicę Seles]]) i [[Montreal|Montrealu]] (pokonała numer 3 [[Jennifer Capriati]] w finale). Dwa razy pod rząd awansowała do półfinału w turniejach wielkoszlemowych. Na Wimbledonie pokonała numer 3 Capriati w ćwierćfinale, przegrała z [[Serena Williams|Sereną Williams]]. W [[US Open]] pokonała numer 7 [[Kim Clijsters]] i numer 3 Capriati, przegrała w trzech setach z [[Venus Williams]]. Cztery pozostałe półfinały osiągnęła w [[Open Gaz de France]], [[Antwerpia|Antwerpii]], [[Moskwa|Moskwie]] i [[Filderstadt]] (przegrała z Kim Clijsters po tym jak miała piłkę meczową przy stanie 5:3 w trzecim secie). Sześciokrotnie osiągnęła ćwierćfinał (w tym w [[Australian Open]], gdzie przegrała z Capriati). Doszła do czwartej rundy we [[French Open]]. Po raz pierwszy w karierze zarobiła ponad milion dolarów w sezonie. Nie wystąpiła w [[Zurych|Zurychu]], a potem wycofała się z [[Sony Ericsson Championships|Turnieju Mistrzyń]] z powodu zapalenia chrząstki w prawej nodze.
=== 2003 ===
Po raz pierwszy zakończyła sezon w czołowej piątce rankingu. Osiągnęła ćwierćfinał lub więcej w 14 z 17 startów. Wygrała turnieje w [[Warszawa|Warszawie]] (w finale [[Venus Williams]] skreczowała z powodu naciągnięcia mięśni brzucha) i [[Filadelfia|Filadelfii]]. Doszła do czterech finałów: w [[Open Gaz de France]] (przegrała z [[Serena Williams|Sereną Williams]]), [[Rzym|Rzymie]] (pokonała numer 7 [[Jennifer Capriati]] i numer 1 [[Serena Williams|Serenę Williams]], przegrała z [[Kim Clijsters]] w trzech setach), [[Moskwa|Moskwie]] (przegrała z [[Anastazja Myskina|Anastazją Myskiną]]) i w [[Sony Ericsson Championships|Turnieju Mistrzyń]] (uzyskała rekordwynik 1-:2 w grupie, w półfinale pokonała numer 2 [[Justine Henin]], przegrała z numerem 1 Kim Clijsters w finale). Trzykrotnie była półfinalistką, pięciokrotnie ćwierćfinalistką (w tym po raz pierwszy w dziewiątym występie we [[French Open]] i w [[US Open]]). Na początku roku powróciła na kort po czteromiesięcznej przerwie spowodowanej kontuzją. W lutym rozpoczęła sezon od występu w Open Gaz de France. Była jedyną zawodniczką, której w [[2003]] udało się pokonać obie siostry Williams. Wygrała wszystkie mecze w [[Puchar Federacji|Pucharze Federacji]]. Dzięki jej ośmiu zwycięstwom Francja po raz drugi sięgnęła po tytuł. Wycofała się z [[Wimbledon|Wimbledonu]] z powodu kontuzji mięśnia prawego żebra.
=== 2004 ===
Po raz kolejny zakończyła rok w czołowej piątce rankingu. Wygrała pięć turniejów i awansowała na pierwsze miejsce w klasyfikacji [[Women's Tennis Association|WTA]]. Dobrze spisała się na kortach ziemnych. Wygrała turnieje kategorii Tier I w [[Berlin|Berlinie]] (pokonała [[Jennifer Capriati]] w półfinale, w finale walkowerem poddała jej mecz [[Venus Williams]], z powodu kontuzji kostki) i [[Rzym|Rzymie]] (w finale pokonała Capriati 3:6, 6:3, 7:6, obroniła piłkę meczową przy stanie 4:5 w trzecim secie). Została trzecią zawodniczką w historii, której udało się w jednym roku wygrać turnieje w Berlinie i Rzymie. Wcześniej dokonały tego [[Steffi Graf]] w [[1987]] i [[Monica Seles]] w [[1990]]. W [[Montreal|Montrealu]] pokonała [[Jelena Lichowcewa|Jelenę Lichowcewą]] w finale i zdobyła tam swój drugi tytuł. Był to jej trzeci turniejowy triumf w turnieju kategorii Tier I w sezonie. Po [[US Open]] [[13 września]] [[2004]] została liderką rankingu WTA (była pierwszą zawodniczką z Francji, której udała się ta sztuka). Utrzymała prowadzenie przez pięć tygodni. [[18 października]] została wyprzedzona przez [[Lindsay Davenport]]. Osiągnęła finał w turnieju olimpijskim w [[Ateny|Atenach]] (przegrała z [[Justine Henin]]). Zdobyła srebrny medal. Pod koniec roku wygrała dwa turnieje pod rząd, w [[Linz|Linzu]] i [[Filadelfia|Filadelfii]] (w drodze do finału pokonała Venus Williams, w finale ograła [[Wiera Zwonariowa|Wierę Zwonariową]]). Była także finalistką w [[Sydney]] (przegrała z Justine Henin), [[Amelia Island]] (pokonała numer 1 Justine Henin 6:7, 7:5, 6:3 w półfinale, obroniła piłkę meczową przy stanie 4:5 w drugim secie, przegrała z Lindsay Davenport) i [[Filderstadt]] (po raz pierwszy wystąpiła jako numer 1, w finale grając przeciwko Davenport skreczowała z powodu naciągnięcia mięśnia przywodziciela). Osiągnęła półfinał w [[Eastbourne]], na [[Wimbledon|Wimbledonie]] (przegrała z [[Serena Williams|Sereną Williams]] 7:6, 5:7, 4:6, po tym jak miała piłkę dającą prowadzenie 4:1 w drugim secie) i [[Sony Ericsson Championships|WTA Tour Championships]] (nie przegrała seta w meczach grupowych, m.in. pokonała późniejszą triumfatorkę [[Maria Szarapowa|Marię Szarapową]], przegrała z Sereną Williams 6:4, 6:7, 4:6, po tym jak prowadziła 3:1 w drugim secie). Zakończyłaby rok na pierwszym miejscu w rankingu, gdyby zdobyła tytuł. Była ćwierćfinalistką czterokrotnie, w tym we [[French Open]], [[US Open]] i [[Australian Open]] (odniosła kontuzję podczas meczu czwartej rundy przeciwko [[Alicia Molik|Alicii Molik]], naciągnęła mięśnie pleców i nie przystąpiła do ćwierćfinału przeciwko [[Fabiola Zuluaga|Fabioli Zuluadze]]). Przegrała wcześniej niż w ćwierćfinale tylko w jednym z 16 startów (w drugiej rundzie w [[San Diego]] uległa Molik). Wycofała się z turniejów [[Open Gaz de France]], [[Antwerpia]], [[Dubaj]], [[Ad-Dauha]] i [[Indian Wells (Kalifornia)|Indian Wells]] z powodu kontuzji mięśni odniesionej podczas Australian Open. Wycofała się także z turnieju w [[Charleston]]. Zrezygnowała z udziału w turnieju w [[Moskwa|Moskwie]] z powodu kontuzji mięśnia przywodziciela odniesionej podczas finału w Filderstadt. Wygrała 63 mecze. Był to jej najlepszy wynik w karierze oraz najlepszy spośród wszystkich zawodniczek w sezonie (tyle samo spotkań wygrała Lindsay Davenport).
=== 2005 ===
Po raz kolejny zakończyła rok w czołowej piątce rankingu. Wygrała cztery turnieje, w tym po raz pierwszy [[Sony Ericsson Championships|WTA Tour Championships]]. Do Turnieju Mistrzyń zakwalifikowała się po raz siódmy z rzędu (nie wystartowała w nim w [[2000]] i [[2002]] z powodu kontuzji). Po raz trzeci z rzędu osiągnęła tam półfinał lub więcej. Wyszła z grupy z rekordemwynikiem 2-:1 (przegrała z [[Mary Pierce]]). Następnie pokonała [[Maria Szarapowa|Marię Szarapową]] w półfinale i zrewanżowała się za porażkę grupową Pierce. W trwającym trzy godziny i sześć minut finale zwyciężyła 5:7, 7:6, 6:4 (jest to drugi najdłuższy finał w historii turnieju, odkąd rozgrywa się go do dwóch wygranych setów, najdłuższym jest finał z [[2007]]). Została pierwszą zwyciężczynią z Francji w pierwszym całkowicie francuskim finale. Wygrała zacięte mecze finałowe w trzech innych turniejach: w [[Antwerpia|Antwerpii]] (pokonała [[Venus Williams]] 4:6, 7:5, 6:4, po tym jak przegrywała 3:5 w drugim i 2:4 w trzecim secie), [[Rzym|Rzymie]] (pokonała [[Patty Schnyder]] 2:6, 6:3, 6:4, był to jej szósty wygrany turniej kategorii Tier I) i [[Filadelfia|Filadelfii]] (pokonała [[Jelena Diemientiewa|Jelenę Diemientiewą]] 7:5, 2:6, 7:5, po raz pierwszy wygrała jeden turniej trzy razy z rzędu). Trzykrotnie osiągnęła finał: w [[Open Gaz de France]], [[New Haven (Connecticut)|New Haven]] i [[Filderstadt]]. Cztery razy odpadła w półfinale: w [[Ad-Dauha|Ad-Dausze]] (przegrała z [[Alicia Molik|Alicią Molik]], powróciłaby na pierwsze miejsce w rankingu, gdyby wygrała mecz), [[Miami]], na [[Wimbledon|Wimbledonie]] i w [[Toronto]]. Osiągnęła trzy ćwierćfinały: w [[Australian Open]], [[Berlin|Berlinie]] i [[US Open]]. Nie osiągnęła ćwierćfinału w 5 z 19 startów, w tym we [[French Open]] (przegrała z [[Ana Ivanović|Aną Ivanović]] w trzeciej rundzie). Spędziła cały rok w czołowej czwórce rankingu. Na Wimbledonie doszła do pierwszego finału wielkoszlemowego w deblu (grała w parze ze [[Swietłana Kuzniecowa|Swietłaną Kuzniecową]]). W finale [[Puchar Federacji|Pucharu Federacji]] uzyskała rekordwynik 1-:2 (pokonała [[Anastazja Myskina|Anastazję Myskinę]], przegrała z Jeleną Diemientiewą oraz przegrała w decydującym meczu deblowym z Diemientiewą i [[Dinara Safina|Dinarą Safiną]], jej partnerką była Mary Pierce). Francja przegrała finał 2:3.
=== 2006 ===
[[Grafika:AmelieMauresmoWimbledon2006.jpg|thumb|300px|Amélie Mauresmo podczas Wimbledonu 2006]]
Był to jak do tej pory jej najlepszy sezon. Wygrała w nim swoje dwa pierwsze turnieje wielkoszlemowe i przez większość roku zajmowała pierwsze miejsce w rankingu. Siedem lat po awansie do pierwszego finału wielkoszlemowego (w [[Australian Open 1999]]), zdobyła swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł. Triumfowała w [[Australian Open]]. Mając trzeci numer w rozstawieniu pokonała rozstawioną z numerem drugim [[Kim Clijsters]] w półfinale (Clijsters skreczowała w trzecim secie z powodu skręcenia prawej kostki). Następnie pokonała rozstawioną z numerem ósmym [[Justine Henin]] w finale (Henin skreczowała przy stanie 6:1, 2:0 dla Mauresmo z powodu problemów z układem pokarmowym). Była drugą najdłużej czekającą na zwycięstwo wielkoszlemowe zawodniczką w historii. Pierwszy raz wygrała w 32. próbie.
Zwyciężyła także na [[Wimbledon|Wimbledonie]] (mając pierwszy numer w rozstawieniu pokonała rozstawioną z numerem czwartym [[Maria Szarapowa|Marię Szarapową]] w półfinale, następnie ograła rozstawioną z numerem trzecim Justine Henin 2:6, 6:3, 6:4 w finale). Została pierwszą mistrzynią Wimbledonu z Francji w erze Open. Jej rekordwynik w finałach wielkoszlemowych wynosi teraz 2-:1. W początkowej części sezonu wygrała dwa turnieje kategorii Tier II: [[Open Gaz de France]] (jako najwyżej rozstawiona obroniła piłkę meczową w półfinale przeciwko [[Tatiana Golovin|Tatianie Golovin]], następnie pokonała rozstawioną z numerem drugim [[Mary Pierce]] w finale) i [[Antwerpia|Antwerpię]] (była rozstawiona z numerem drugim, pokonała najwyżej rozstawioną Kim Clijsters w finale). Trzykrotnie była finalistką: w [[Ad-Dauha|Ad-Dausze]] (pokonała [[Martina Hingis|Martinę Hingis]] w półfinale, przegrała z [[Nadieżda Pietrowa|Nadieżdą Pietrową]] w finale), [[Pekin|Pekinie]] (pokonała [[Lindsay Davenport|Lindsay Davenport]] w ćwierćfinale i [[Jelena Janković|Jelenę Janković]] w półfinale, przegrała ze [[Swietłana Kuzniecowa|Swietłaną Kuzniecową]] w finale) i [[Sony Ericsson Championships|WTA Tour Championships]], gdzie broniła tytułu (zakwalifikowała się do turnieju z numerem trzecim w rankingu rocznym, awansowała do półfinału uzyskując rekordwynik 2-:1 w grupie, przegrała z Nadieżdą Pietrovą, ale pokonała Martinę Hingis i Justine Henin, następnie ograła Kim Clijsters w półfinale, w finale przegrała z Henin). Trzykrotnie osiągnęła półfinał turnieju: w [[Miami]] (przegrała ze Swietłaną Kuzniecową), [[Berlin|Berlinie]] (pokonała Martinę Hingis w ćwierćfinale, przegrała z Justine Henin) i [[US Open]] (była rozstawiona z numerem pierwszym, pokonała grającą z [[dzika karta|dziką kartą]] [[Serena Williams|Serenę Williams]] w czwartej rundzie, przegrała z późniejszą triumfatorką [[Maria Szarapowa|Marią Szarapową]] w trzech setach). Czterokrotnie była ćwierćfinalistką: w [[Dubaj|Dubaju]] (przegrała ze Swietłaną Kuzniecową 6:7, 4:6, pomimo, że miała trzy piłki setowe w tiebreaku pierwszego seta i prowadziła 3:0 w drugim, przez tą porażkę nie wygrała czwartego z rzędu turnieju, przerwana została też jej seria szesnastu kolejnych zwycięstw rozpoczęta w Australian Open), [[New Haven (Connecticut)|New Haven]] (przegrała z Lindsay Davenport), [[Moskwa|Moskwie]] (przegrała z [[Nicole Vaidišová|Nicole Vaidišovą]] 6:1, 5:7, 6:7, po tym jak prowadziła 5:2 w trzecim secie i miała trzy piłki meczowe) i [[Zurych|Zurychu]] (wycofała się przed meczem z powodu kontuzji prawego ramienia). Nie osiągnęła ćwierćfinału w 3 z 17 startów: w [[Sydney]] (przegrała mecz otwierający sezon z [[Ana Ivanović|Aną Ivanović]]), we [[French Open]] (była rozstawiona z numerem pierwszym, przegrała w czwartej rundzie z turniejową szesnastką Nicole Vaidišovą) i [[Eastbourne]] (przegrała mecz otwarcia z [[Nathalie Dechy]]). Rozpoczęła rok na trzecim miejscu w rankingu. [[30 stycznia]], po Australian Open, awansowała na drugą pozycję. Następnie powróciła na prowadzenie [[20 marca]]. Utrzymała się na pierwszym miejscu przez 34 tygodnie. [[6 listopada]] została wyprzedzona przez Justine Henin. W sumie była numerem jeden przez 39 tygodni (przez pięć tygodni w [[2004]]). W Eastbourne, grając w parze ze Swietłaną Kuzniecową, wygrała swój drugi deblowy turniej. Najszybciej w historii kobiecego tenisa zarobiła milion dolarów w sezonie. Dokonała tego dochodząc do półfinału w Antwerpii. Poprawiła wynik Justine Henin z 2004 roku o miesiąc. Uzyskała rekordwynik 1-:1 w meczu pierwszej rundy [[Puchar Federacji|Pucharu Federacji]] z Włochami (pokonała [[Flavia Pennetta|Flavię Pennettę]], przegrała z [[Francesca Schiavone|Francescą Schiavone]]). Francja przegrała 1:4. Wycofała się z turniejów w [[Rzym|Rzymie]] (z powodu choroby), [[Montreal|Montrealu]] (z powodu naciągnięcia mięśnia prawego ramienia) i [[Stuttgart|Stuttgarcie]] (z powodu kontuzji prawego ramienia).
 
=== 2007 ===
Po raz dziewiąty z rzędu zakończyła rok w czołowej dwudziestce rankingu, ale po raz pierwszy od siedmiu lat znalazła się poza czołową dziesiątką. W sezonie zdarzyły się jej dwie dwumiesięczne przerwy. Uzyskała rekordwynik 13-:4 w pierwszych pięciu startach. Doszła do ćwierćfinału w [[Sydney]] (była rozstawiona z numerem pierwszym, przegrała z [[Jelena Janković|Jeleną Janković]]), do czwartej rundy w [[Australian Open]] (była rozstawiona z numerem drugim i broniła tytułu, przegrała z [[Lucie Šafářová|Lucie Šafářovą]] 4:6, 3:6, po tym jak prowadziła 4:1 w pierwszym secie), do półfinału w [[Open Gaz de France]] (była rozstawiona z numerem drugim, przegrała z rozstawioną z numerem czwartym [[Nadieżda Pietrowa|Nadieżdą Pietrową]] 7:5, 4:6, 6:7, po tym jak prowadziła 4:1 w trzecim secie i nie wykorzystała piłki meczowej przy stanie 7:6 w tiebreaku), wygrała turniej w [[Antwerpia|Antwerpii]] (była rozstawiona z numerem pierwszym, pokonała rozstawioną z numerem drugim [[Kim Clijsters]] w finale, zdobyła swój trzeci z rzędu tytuł i wygrała wysadzaną diamentami złotą rakietę) oraz doszła do finału w [[Dubaj|Dubaju]] (była rozstawiona z numerem drugim, przegrała z [[Justine Henin]] w finale). W niedzielę [[18 marca]] przeszła operację usunięcia [[wyrostek robaczkowy|wyrostka robaczkowego]]. Z powodu operacji wycofała się z turniejów w [[Miami]], [[Amelia Island]] i [[Charleston]] (w sumie nie grała przez dwa miesiące). W meczach rozgrywanych na kortach ziemnych uzyskała rekordwynik 5-:4. Odpadła wcześnie w [[Berlin|Berlinie]] (była rozstawiona z numerem drugim, przegrała w trzeciej rundzie z [[Julia Wakulenko|Julią Wakulenko]] w trzech setach), [[Rzym|Rzymie]] (była rozstawiona z numerem pierwszym, przegrała w drugiej rundzie z [[Samantha Stosur|Samanthą Stosur]] 5:7, 7:6, 6:7, po tym jak prowadziła 4:1 w trzecim secie i miała później dwie piłki meczowe) i we [[French Open]] (była rozstawiona z numerem piątym, przegrała w trzeciej rundzie z rozstawioną z numerem 25 Lucie Šafářovą). Doszła do finału w [[Strasburg|Strasburgu]] (była rozstawiona z numerem pierwszym, przegrała z rozstawioną z numerem szóstym [[Anabel Medina Garrigues|Anabel Mediną Garrigues]] w trzech setach). Solidnie spisała się na kortach trawiastych. Doszła do finału w [[Eastbourne]] (była rozstawiona z numerem drugim, przegrała z rozstawioną z numerem pierwszym Justine Henin 5:7, 7:6, 6:7, po tym jak prowadziła 4:2 i 5:3 w trzecim secie) i do czwartej rundy na [[Wimbledon|Wimbledonie]] (była rozstawiona z numerem czwartym i broniła tytułu, przegrała z rozstawioną z numerem czternastym [[Nicole Vaidišová|Nicole Vaidišovą]] w trzech setach). Uzyskała rekordwynik 1-:1 w półfinałowym meczu [[Puchar Federacji|Pucharu Federacji]] z Włochami. Francja przegrała 2:3. Następnie wycofała się z turnieju w [[Toronto]] i [[US Open]] z powodu naciągnięcia prawego przywodziciela (w sumie pauzowała przez dziewięć tygodni). Powróciła na korty, ale nie udało się jej wygrać dwóch meczów w jednym turnieju w pozostałych czterech startach. Najlepszym uzyskanym rezultatem był ćwierćfinał w [[Pekin|Pekinie]] (była rozstawiona z numerem trzecim, przegrała z [[Peng Shuai|Shuai Peng]] w trzech setach). Doszła do drugiej rundy w [[Zurych|Zurychu]] (była rozstawiona z numerem ósmym, przegrała z [[Alona Bondarenko|Aloną Bondarenko]] w trzech setach) i odpadła w pierwszych rundach w [[Stuttgart|Stuttgarcie]] (przegrała z [[Jelena Diemientiewa|Jeleną Diemientiewą]]) i [[Moskwa|Moskwie]] (przegrała z [[Wiera Zwonariowa|Wierą Zwonariową]] w trzech setach). Rozpoczęła rok na trzecim miejscu w rankingu. [[9 lipca]], po Wimbledonie, spadła z czwartej na szóstą pozycję (po tym jak spędziła 191 tygodni pod rząd w czołowej piątce rankingu). [[10 września]], po US Open, spadła z siódmej na jedenastą pozycję (po tym jak spędziła 270 tygodni pod rząd w czołowej dziesiątce rankingu). Ostatecznie zajęła osiemnaste miejsce w ogłoszonym [[12 listopada]] końcowym rankingu rocznym (była to jej najniższa zajmowana pozycja od [[11 lutego]] [[2001]]).
=== 2008 ===
W styczniu doszła do ćwierćfinału w turnieju Gold Coast (była rozstawiona z numerem szóstym, przegrała z rozstawioną z numerem czwartym [[Patty Schnyder]]). Wycofała się z turnieju w [[Sydney]] z powodu naciągnięcia mięśnia prawego uda. Doszła do trzeciej rundy w [[Australian Open]] (była rozstawiona z numerem osiemnastym, przegrała w trzech setach z [[Casey Dellacqua]]). W lutym osiągnęła ćwierćfinał w turnieju [[Open Gaz de France]] (była rozstawiona z numerem szóstym, przegrała z najwyżej rozstawioną, późniejszą triumfatorką [[Anna Czakwetadze|Anną Czakwetadze]] w trzech setach). Przegrała w drugiej rundzie turnieju w [[Ad-Dauha|Ad-Dausze]] (była rozstawiona z numerem czternastym, uległa zawodniczce z eliminacji [[Tamarine Tanasugarn|Tamarine Tanasugarn]] 6:7, 5:7, po tym jak miała piłkę setową przy stanie 6:5 w tiebreaku pierwszego seta i prowadziła 5:3 w drugim). Osiągnęła ćwierćfinał turnieju w [[Dubaj|Dubaju]] (przegrała z rozstawioną z numerem drugim [[Swietłana Kuzniecowa|Swietłaną Kuzniecową]] 1:6, 6:7, po tym jak prowadziła 5:3 w drugim secie). W marcu doszła do trzeciej rundy w [[Indian Wells (Kalifornia)|Indian Wells]] (była rozstawiona z numerem siedemnastym, przegrała z rozstawioną z numerem piętnastym [[Alona Bondarenko|Aloną Bondarenko]]) i [[Miami]] (była rozstawiona z numerem dwudziestym czwartym, przegrała w trzech setach z [[Jie Zheng]]). W kwietniu osiągnęła ćwierćfinał w [[Amelia Island]] (była rozstawiona z numerem jedenastym, po drodze pokonała rozstawioną z numerem siódmym [[Agnieszka Radwańska|Agnieszkę Radwańską]] i odniosła 500 zwycięstwo w singlu, została dwudziestą czwartą zawodniczką, której udała się ta sztuka, przegrała z [[Dominika Cibulková|Dominiką Cibulkovą]] 1:6, 6:7, po tym jak prowadziła 5:3 w drugim secie). Uzyskała rekordwynik 2-:0 w meczu [[Puchar Federacji|Pucharu Federacji]] pomiędzy Japonią i Francją. Francja wygrała 4:1 i awansowała do grupy światowej. W maju wycofała się z turniejów w [[Berlin|Berlinie]] i [[Rzym|Rzymie]] z powodu naciągnięcia prawego mięśnia międzyżebrowego.
 
== Życie prywatne ==
18 075

edycji