Otwórz menu główne

Zmiany

lit.
Relacje między znakami semiologowie dzielą na relacje paradygmatyczne, tj. relacje między znakami w systemie językowym, oraz relacje syntagmatyczne, tj. relacje między znakami w określonej, konkretnej wypowiedzi. W samych znakach semiologia wyróżnia [[plan wyrażania]] (''signifiant'' - znaczące, zewnętrzną formę dźwiękową i - wtórnie - graficzną znaku) oraz [[plan treści]] (''signifié'' -znaczone, paralelną wobec planu wyrażania warstwę znaku konstruującą jego [[Sens (filozofia)|sens]]). [[Znaczenie]] semiologia rozumie jako właściwą dla danego systemu językowego całość podzielną elementarne i niepodzielne jednostki sensu.
 
Fundamentalne dla semiologicznego rozumienia pojęcia znaku jest umieszczanie tzw. "zjawisk znakowych" w procesie [[komunikacja|komunikacji]], w ich związku z [[nadawca|nadawcą]] i [[odbiorca|odiorcą]] znaku, w powiązaniu z sytuacją nadawcy i odbiorcy, także w kobntekściekontekście społecznym procesów komunikacyjnych.
 
Niektórzy semiologowie (np. [[Pierre Guiraud]] w dziele ''Semiologia'', przekł. pol. Warszawa 1974) definiują semiologię wąsko - jako naukę o wszystkich systemach znaków, które nie są systemami znaków językowych. Przeważa jednak szerokie rozumienie semiologii - prócz systemów znaków językowych semiologowie zajmują się społecznymi formami komunkowania się, takimi jak ceremonie, obrzędy, ubiór, formy towarzyskie. Szczególne znaczenie zdobyła sobie semiologia jako teoria kodów estetycznych - ukonstytuowała się ona w osobny nurt w badaniach literackich.
115

edycji