Bateria nr 31: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 17 bajtów ,  11 lat temu
→‎Bateria po wojnie: drobne redakcyjne, poprawa linków
(nowosc)
(→‎Bateria po wojnie: drobne redakcyjne, poprawa linków)
 
== Bateria po wojnie ==
Po II wojnie światowej, w oparciu o stanowiska dział dawnej 31. Baterii została w 1946 zorganizowana 2 Bateria 13 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej. Pierwszym dowódcą Dywizjonu został przedwojenny dowódca baterii – kmdr. ppor. [[Zbigniew Przybyszewski]], który wkrótce jednak został usunięty, a następnie stracony w ramach represji stalinizmu[[stalinizm]]u. W okresie 1948-1949 zbudowano dodatkowe stanowisko ogniowe, a działa 152 mm Boforsa zamieniono na radzieckie działa B-13 kalibru 130 mm (co wymagało przebudowy stanowisk, m.in. podwyższenia podłogi przez wylanie 40 cm warstwy betonu). W 1950 r. rozwiązano dywizjon, a najegona jego miejsce utworzono Baterie Artylerii Stałej (BAS) i otrzymała nazwę 13 BAS. Bateria ta funkcjonowała do [[1976]] roku, kiedy to ostatecznie zrezygnowano w Polsce z artylerii nadbrzeżnej.
 
Do dnia dzisiejszego zachowałyZachowały się przebudowane stanowiska baterii, znajdujące się na terenie wojskowym w [[Hel (miasto)|Helu]] oraz dwie oryginalne armaty 152 mm. Jedna z armat znajduje się w [[Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni]] (wystawa plenerowa), a druga w [[Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie]].
 
Do dnia dzisiejszego zachowały się przebudowane stanowiska baterii, znajdujące się na terenie wojskowym w [[Hel (miasto)|Helu]] oraz dwie oryginalne armaty 152 mm. Jedna z armat znajduje się w [[Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni]] (wystawa plenerowa), a druga w [[Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie]].
W maju 2008 roku staraniem [[Muzeum Obrony Wybrzeża]] odrestaurowano i oddano do zwiedzania stanowisko nr 4 bat. Laskowskiego wraz z zachowaną na nim powojenną armatą B-13 i galerią umieszczoną w podziemiach stanowiska.
 
154

edycje