II wojna kappelska: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 439 bajtów ,  12 lat temu
poprawki
(rozbudowa)
(poprawki)
Z początkiem 1521 r. Zwingli zwrócił się do władz pięciu kantonów katolickich z żądaniem zezwolenia na swobodne wyznawanie kultu reformowanego na ich terenie. Żądanie to zostało potraktowane jako mieszanie się w sprawy wewnętrzne tych kantonów, niezgodne z wcześniejszymi ustaleniami i w związku z tym odrzucone. W tej sytuacji Zurych zaczął naciskać na Berno, by wspólnie z nim podjęło interwencję militarną. Berno odmówiło, jednak w maju 1531 r. obydwa kantony wprowadziły embargo żywnościowe przeciwko pięciu kantonom katolickim. Obejmowało ono wszystkie zboża (należy podkreślić, że z powodu wcześniejszego nieurodzaju również kantony protestanckie borykały się z brakiem żywności i drożyzną) oraz sól.
 
Blokada nie odniosła zamierzonego skutku i kantony katolickie nie uległy żądaniom. Na początku października władze Berna jednostronnie zniosły embargo, co doprowadziło do powstania napięcia między dwoma głównymi sojusznikami protestanckimi. Katolickie kantony postanowiły to wykorzystać. AtakującW jakokilka pierwsze wygrały [[Bitwa pod Kappel|bitwę pod Kappel]], w której zginął Zwingli, co stało siędni później powodemzgrupowały doswoje zawarciaoddziały ostatecznegona pokojugranicy kończącegokantonu stanZug wojnykoło pomiędzy protestantami a katolikami[[Kappel]].
 
W tzw. II wojnie kappelskiej kantony katolickie dysponowały (według różnych źródeł) 7000 - 8000 ludzi. Protestanci dysponowali siłami zaledwie 1200 - 2000 ludzi z Zurychu pod dowództwem [[Huldrych Zwingli|Huldrycha Zwinglego]] – reformatora zuryskiego i twórcy szwajcarskiego protestantyzmu. Katolickie kantony atakując jako pierwsze wygrały w dniu 11 października [[Bitwa pod Kappel|bitwę pod Kappel]], w której zginął Zwingli. Stało się to później powodem do zawarcia ostatecznego pokoju kończącego stan wojny pomiędzy protestantami a katolikami.
 
===Zobacz też===
20 588

edycji