Ulica Inżynierska w Warszawie: Różnice pomiędzy wersjami

== Historia ==
Powstała jako [[droga]] dojazdowa do zajezdni [[tramwaj]]ów konnych utworzonej w roku [[1882]]. Pierwszymi zabudowaniami poza wspomnianą zajezdnią była [[fabryka]] armatur metalowych Barwicha i Junga, wystawiona pod nr. 5 w roku [[1892]].
Około roku 1900 powstała wielka czynszówka pod nr. 1, kolejne, wczesnomodernistyczne kamienice pobudowano w latach 1911-13.
Podczas działań wojennych [[1939]]-[[1945]] zniszczeniu uległ jedynie dom frontowy na posesji Karola Junga.
W międzyczasie, w roku 1908 zajezdnię tramwajów konnych przystosowano do obsługi taboru elektrycznego; kilka lat później wzniesiono nowy budynek administracyjny. Pod nr. 11 od roku 1912 działała wytwórnia koronek i haftów Adolfa Pypkego i Zelmana Rosenfrieda. W okresie międzywojennym pod 4 działało kino''"Era"''.
W tym czasie, po roku 1918, na terenach należących wcześniej do wojska powstał końcowy odcinek Inżynierskiej - za ul. [[Ulica 11 Listopada w Warszawie|11 Listopada]]; jego jedyną zabudowę długo stanowił koszarowy budynek na rzucie podkowy.
Podczas działań wojennych [[1939]]-[[1945]] zniszczeniu uległ jedynie dom frontowy na posesji Karola Junga, oraz budynek koszarowy przy końcowym odcinku ulicy.
 
== Zabudowa ==
948

edycji