Wilhelm II Dobry: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 171 bajtów ,  12 lat temu
m
dr. red., wikizacja
(lit.)
m (dr. red., wikizacja)
[[Grafika:WilliamIIOfSicily.JPG|thumb|Wilhelm II ofiaruje Madonnie model katedry w Monreale]]
'''Wilhelm II Dobry''' (ur. [[1155]], zm. [[11 listopada]] [[1189]] w [[Palermo]]) – [[władcy Neapolu i Sycylii|król Sycylii]] w latach 1166–1189.
 
Wilhelm II był synem króla [[Wilhelm I Zły|Wilhelma I]] i [[Małgorzata z Nawarry (królowa Sycylii)|Małgorzaty z Nawarry]]. W chwili śmierci ojca był małoletni i do [[1171]] funkcję regentki[[regent]]ki sprawowała jego matka.
 
Wilhelm rzadko opuszczał swój pałac w Palermo. Mimo to jego panowanie to okres intensywnych działań politycznych. Wspierał [[papież|papiestwo]] i [[Liga Lombardzka|Ligę Lombardzką]] przeciw cesarzowi [[Fryderyk I Barbarossa|Fryderykowi Barbarossie]]. W lutym [[1177]] poślubił [[Joanna Plantagenet (królowa Sycylii)|Joannę]], córkę króla [[Anglia|Anglii]] [[Henryk II Plantagenet|Henryka II Plantageneta]], co ugruntowało jego znaczenie w polityce. Kilka miesięcy później doprowadził do podpisania pokoju w [[Wenecja|Wenecji]] z cesarzem. Traktat został umocniony poprzez małżeństwo jego ciotki [[Konstancja Sycylijska|Konstancji]] z [[Henryk VI Hohenstauf|Henrykiem]], synem Barbarossy, co umożliwiło później [[Hohenstaufowie|Hohenstaufom]] objęcie tronu sycylijskiego.
 
W lipcu [[1174]] wojska Wilhelma II zaatakowały [[Aleksandria|Aleksandrię]], jednak szybka odsiecz ze strony [[Saladyn]]a zmusiła je do wycofania się. Lepsze perspektywy stwarzało wmieszanie się w sprawy [[Bizancjum]] po śmierci [[Manuel I Komnen|Manuela I]] w [[1180]]. [[11 czerwca]] [[1185]] wojska sycylijskie zdobyły [[Durrës|Durazzo]]. Następnie armia licząca 80 tys. żołnierzy (w tym 5000 rycerzy) pomaszerowała do [[Saloniki|Salonik]], natomiast flota składająca się z 200 okrętów zaatakowała [[Wyspy Jońskie]]. W sierpniu Saloniki zostały zdobyte. Jednak cesarz [[Izaak II Angelos]] pokonał najeźdźców nad Strymonem ([[7 września]] [[1185]]). [[Normanowie]] natychmiast opuścili Saloniki. W [[1189]] Wilhelm II zawarł pokój z Izaakiem zwracając mu zajęte tereny.
 
Siły Wilhelma II odegrały znaczącą rolę w [[III wyprawa krzyżowa|trzeciej wyprawie krzyżowej]]. Jego admirał Margarito zmusił Saladyna do wycofania się spod Trypolisu[[Trypolis]]u wiosną [[1188]].
 
Wilhelm II i jego żona Joanna mieli tylko młodo zmarłego syna Boemunda, księcia Apulii (wzmiankowany w [[1181]]). Po śmierci króla tron sycylijski przeszedł w ręce Konstancji i jej męża Henryka VI.
 
Wilhelm II ufundował [[Katedrakatedra w Monreale|katedrę w Monreale]]. Dante w [[Boska komedia|Boskiej komedii]] umieścił króla w raju.
 
== Literatura ==
13 455

edycji