Ulica Filtrowa w Warszawie: Różnice pomiędzy wersjami

 
===Historia===
Ulicę Filtrowa przeprowadzono około roku 1893, początkowo tylko na odcinku od ul. ''Suchej'' (obecnie [[Ulica Ludwika Krzywickiego w Warszawie|Krzywickiego]]) do [[Ulica Raszyńska w Warszawie|Raszyńskiej]], przy okazji powiększania terenów [[Filtry Lindleya|Filtrów Lindleya]]; równocześnie wzdłuż północnej pierzei ulicy wzniesiono odcinek otaczającego je muru.
Gwałtowny rozwój ulicy nastąpił w okresie międzywojennym wraz z wytyczeniem nowej siatki ulic na [[Ochota (Warszawa)|Ochocie]]. Wzniesione zostają wzdłuż niej nowoczesne osiedla mieszkaniowe składające się z kamienic (szczególnie w zachodniej części) oraz willi (we wschodniej części), takie jak [[Kolonia Lubeckiego]] czy [[Kolonia Staszica]]. Od ulicy rozpoczynać się miało też imponujące założenie [[Aleja Wielkopolski w Warszawie|alei Wielkopolski]], której zrealizowany fragment istnieje do dziś w postaci malowniczego [[Zieleniec Wielkopolski w Warszawie|Zieleńca Wielkopolskiego]]. Większość interesującej architektonicznie i cenionej przez mieszkańców architektury zachowała się do dnia dzisiejszego. W okresie powojennym we wschodniej części ulicy, w miejscu dawnego toru wyścigów konnych powstały nowe zabudowania [[Politechnika Warszawska|Politechniki Warszawskiej]]. W ostatnich latach po południowej stronie ulicy na tym odcinku powstały nowoczesne budynki biurowe.
Fragment ulicy pomiędzy ''Topolową'' (dziś: [[Aleje Niepodległości w Warszawie|Al. Niepodległości]]) a ''Suchą'' powstał przed rokiem 1914, uregulowano go jednak dopiero w związku z budową [[Kolonia Staszica|Kolonii Staszica]] około roku 1922. W tym czasie wytyczono także końcowy fragment ulicy - do [[Plac Gabriela Narutowicza w Warszawie|Pl. Narutowicza]]; jako ostatni powstał fragment początkowy, pomiędzy [[Aleje Niepodległości w Warszawie|Al. Niepodległości]] a [[Pole Mokotowskie|Polem Mokotowskim]] - około roku 1927.
Tereny rozciągające się od Filtrowej aż po ul. [[Ulica Wawelska w Warszawie|Wawelską]] zajmowały ówcześnie drewniane baraki koszarowe, użytkowane do roku 1915 przez wojska rosyjskie; samą ulicę przecinała wiodąca do nich bocznica kolejowa.
Gwałtowny rozwój ulicy nastąpił w okresie międzywojennym, wraz z pojawieniem się budownictwa spółdzielczego na [[Ochota (Warszawa)|Ochocie]]. Do pierwszych spółdzielni należała ''Spółdzielnia Budowlano - Mieszkaniowa im. Lubeckiego'', zabudowująca tereny w rejonie ulic Filtrowej, [[Ulica Wawelska w Warszawie|Wawelskiej]], [[Ulica Maurycego Mochnackiego w Warszawie|Mochnackiego]] i [[Ulica Łukasza Górnickiego w Warszawie|Górnickiego]]. Z czasem [[Kolonia Lubeckiego]] rozpadła się, tworząc niewielkie osiedla należące do kilku spółdzielni; tu także inwestowały wojsko i policja oraz instytucje państwowe, wznoszące domy dla swych pracowników. Jedynym budynkiem służącym ogółowi społeczeństwa stał się gmach Urzędu Województwa Warszawskiego, wybudowany w roku 1938 pod nr. 57; jego historyzująca sylweta nawiązuje do magnackich rezydencji.
W roku 1926 ulicą Filtrową pojechał pierwszy tramwaj, łączący ulicę ''Suchą'' z [[Plac Gabriela Narutowicza w Warszawie|Pl. Narutowicza]].
Od ulicy rozpoczynać się miało też imponujące założenie [[Aleja Wielkopolski w Warszawie|alei Wielkopolski]], której zrealizowany w latach 1932-35 fragment istnieje do dziś w postaci malowniczego [[Zieleniec Wielkopolski w Warszawie|Zieleńca Wielkopolskiego]].
W roku 1944 zabudowa ulicy spłonęła; dzięki późnemu okresowi jej powstania i nowoczesnej konstrukcji wszystkie domy odbudowano do roku 1950.
Większość interesującej architektonicznie i cenionej przez mieszkańców architektury zachowała się do dnia dzisiejszego. W okresie powojennym we wschodniej części ulicy, w miejscu dawnego toru wyścigów konnych powstały nowe zabudowania [[Politechnika Warszawska|Politechniki Warszawskiej]]. W ostatnich latach po południowej stronie ulicy na tym odcinku powstały nowoczesne budynki biurowe.
 
==Bibliografia==
 
* {{cytuj książkę | nazwisko= Zieliński | imię=Jarosław ||tytuł=Atlas Dawnej Architektury Ulic i Placów Warszawy, tom 3 | data=1996 | strony= 103 | wydawca=[[Towarzystwo Opieki nad Zabytkami]] | isbn = 83-906629-2-2}}
 
===Otoczenie===
948

edycji