Otwórz menu główne

Zmiany

drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
 
== Konsekwencje ==
Zapalczywy pościg za pobitym nieprzyjacielem doprowadził do kolejnej, jeszcze większej bitwy – pod [[bitwa pod Markuszowem (1831)|Markuszowem]]. Można również uznać, że bitwa kurowska, wraz z markuszowską, są zwieńczeniem II bitwy puławskiej. Wszystkie łącznie stanowiły o możliwości podjęcia ofensywy.
 
Bitwa niewiele zmieniła jednak w strategicznym położeniu powstania, nawet w ocenie sytuacji regionu. Główne siły rosyjskie operujące na Lubelszczyźnie wycofywały się, unikając stoczenia walnej bitwy. Nadal stanowiły zagrożenie dla szlaków komunikacyjnych z [[Zamość|twierdzą zamojską]], pośrednio zagrażały kuźni powstania – Sandomierszczyźnie i zagrażały okrążeniem [[Warszawa|Warszawy]] od zachodu. Należało podjąć z nimi walkę, aby myśleć o znaczącej poprawie sytuacji. Dwernicki kontynuował marsz w kierunku [[Lublin]]a, posuwając się wzdłuż traktu [[Radom]]-[[Lublin]]. Kreutz opuścił Lublin [[4 marca]]. Dwernicki zajął miasto tego samego dnia.
 
== Literatura ==
* Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2
* [[Edmund Callier|E. Callier]], ''Bitwy i potyczki stoczone przez wojsko polskie w roku 1831'', Drukarnia Dziennika Poznańskiego, [[Poznań]] [[1887]], ss. 38-39.
 
[[Kategoria:Bitwy powstania listopadowego|Kurowem, bitwa podKurów]]
[[Kategoria:Bitwy w historii Rosji|Kurów]]
30 319

edycji