Jan Bielawski (żołnierz): Różnice pomiędzy wersjami

lit.
(drobne merytoryczne)
(lit.)
Był aresztowany przez [[Ochrana|Ochranę]], ale z powodu braku dowodów został zwolniony. Po upadku rewolucji zmuszony był do emigracji z zaboru rosyjskiego do Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Przebywał we [[Lwów|Lwowie]], [[Kraków|Krakowie]], [[Wiedeń|Wiedniu]] i [[Budapeszt|Budapeszcie]] pracując jako monter elektromechanik. W [[Budapeszt|Budapeszcie]] uczestniczył w straciach zbrojnych z wojskiem i poicją w czasie strajku powszechnego o demokratyzację prawa wyborczego w maju [[1912]] r. Za udział w walkach został aresztowany i jako cyudzoziemiec musiał udać się do [[Wiedeń|Wiednia]].
 
Pogłębiał swoją wiedzę przygotowując się do walki dla [[Polska Partia Socjalistyczna|Polskiej Partii Socjalistycznej]] prowadząc akcję propagandową wśród robotników polskich na obczyźnie. W [[1913]] r. przyłączył się do [[Polska Partia Socjalistyczna - Opozycja|PPS-Opozycja]]. W przeddzień wybuchu wojny został skierowany przez władze [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]] do prowadzenia akcji konspiracyjnej w Zagłębiu Dąbrowskim, gdzie podjął pracę jako elekromonter w fabryce Schona w [[Środula|Środuli]], a następnie w [[Będzin|Będzinie]].
 
W sierpniu [[1914]] r. zorganizował mobilizację wśród swoich współpracowników i zameldował się w Komendzie Legionów. Został przydzielony do [[Oddział beków|"oddziału beków"]] porucznika [[Tomasz Arciszewski|Tomasza Arciszewskiego]] przeznaczonego do prac wywiadowczo-konspiracyjnych. Wraz z [[Tomasz Arciszewski|Tomaszem Arciszewskim]] i Józefem Kobiałko został odkomenderowany na początku listopada 1914 r.do tworzenia wyodrębnionego z [[Polska Organizacja Wojskowa|POW]] ''Oddziału Lotnego Wojsk Polskich'' do Warszawy. Po utworzeniu Oddziału i jego zaprzysiężeniu przez [[Tadeusz Żuliński|Tadeusza Żulińskiego]] pierwszym komendantem został Jan Bielawski.