In a Silent Way: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 16 bajtów ,  12 lat temu
==Historia nagrania i charakter albumu==
 
Miles był świeżo po wydaniu dwu albumów w 1968 r.: ''[[Miles in the Sky]]'' i ''[[Filles de Kilimanjaro]]''. Obie te płyty stanowiły zapowiedź czegoś nowego. Mimo odczucia nowości, zwłaszcza w sferze brzmienia, sama forma tych albumów była jeszcze tradycyjna.
 
''In a Silent Way'' był już oddzielony od poprzedników grubą linią między innymi dzięki długim formom kompozycji także w kształcie [[sonata|sonaty]]. Właściwie do tej pory utwór jazzowy był zbliżony do formy piosenki. Davis zrywa ostatecznie ten związek. Jednak najważniejszym elementem, wręcz odkryciem tych sesji, jest kreatywna praca w studiu, która została utożsamiona z artyzmem. Nagrany materiał zaczął być właściwie surowcem dla działań producenta, który tym samym stał się artystą; łączącym, dzielącym, montującym, skracającym itd.
 
Sam tytuł albumu sugerował, że muzyka była o spokoju i ciszy. Wydaje się to być [[paradoks]]em, ale sztuka Davisa z takich paradoksów właśnie się składała. Porównanie tego albumu z następnym, czyli z ''[[Bitches Brew]]'' pozwala łatwiej zauważyć spokój i ciszę tej płyty.
 
Po raz pierwszy pojawia się u Davisa brytyjski gitarzysta [[John McLaughlin (muzyk)|John McLaughlin]], który niedawno zadebiutował znakomitym albumem ''[[Extrapolation]]''. Po nagraniu ''In a Silent Way'' [[Tony Williams]] ściągnął go do [[Stany Zjednoczone|USA]] do swojej grupy [[Tony Williams Lifetime]].
 
*Na liście najlepszych albumów jazzowych [[Piero Scaruffi|Piera Scaruffiego]], autora ''A History of Jazz Music'' album ten zajął 5 miejsce na liście albumów 1969 roku. W najlepszych albumach dekady lat 60. - na miejscu 20 (na 70 pozycji).
53 501

edycji