Bitwa pod Łowczówkiem: Różnice pomiędzy wersjami

(drobne redakcyjne)
Rosjanie wzmocnili swoje siły odwodami i przygotowywali przeciwnatarcie. Ogień [[Ciężki karabin maszynowy|ckm]]-ów oraz artylerii odciął legionistom zaopatrzenie oraz komunikację ze sztabem. W nocy z 23 na 24 grudnia Rosjanie przysunęli się na odległość w niektórych miejscach poniżej 50 metrów od pozycji Polskich. Przez cały dzień [[wigilia|wigilijny]] trwał morderczy pojedynek ogniowy oraz odpieranie kontrataków rosyjskich. Przed zmierzchem [[24 grudnia]] Sosnkowski otrzymał rozkaz wycofania brygady, okazał się on jednak nieporozumieniem, ale już po wycofaniu się Polaków z pozycji. Opuszczone pozycje trzeba było na nowo zdobywać.
 
W dniu [[25 grudnia]] Rosjanie nacierali ze wzmożoną siłą. Z powodu mgły walkę prowadzono najczęściej na bagnety. Z uwagi na brak sukcesów w rejonie Łowczówka Rosjanie zaatakowali z Tuchowa wzdłuż drogi do [[Gromnik (województwo małopolskie)|Gromnik]]a. Broniący tych pozycji Austriacy wycofali się pozwalając przeciwnikowi dojść do [[Chojnik]]a i rozpocząć oskrzydlanie sił bijących się pod Łowczówkiem. Utrzymanie pozycji nad Białą w takiej sytuacji stało się niemożliwe. Około godzingodziny 13 przyszedł rozkaz odwrotu. Odwrót odbywał się w ciężkich warunkach, gdyż Rosjanie zaciekle atakowali wysuniętą brygadę ze wszystkich stron. W jego czasie odznaczyli się zdolnościami dowódczymi kapitanowie Berbecki i Rylski. Brygadę wycofano przez [[Lichwin (województwo małopolskie)|Lichwin]] do [[Wróblowice (województwo małopolskie)|Wróblowic]], a następnie do odwodu w rejonie [[Lipnica Murowana|Lipnicy Murowanej]].
 
===Po bitwie===
Anonimowy użytkownik