Otwórz menu główne

Zmiany

m
Maria, jak każde dziecko Marii Teresy, miała przysłużyć się matce i krajowi poprzez małżeństwo. Kandydatem do ręki Amalii był [[Ferdynand I Burbon|Ferdynand Neapolitański]]. Jednak ojciec Ferdynanda, król [[Hiszpania|Hiszpanii]] [[Karol III Burbon]] sprzeciwił się temu małżeństwu. Jako powód swojej decyzji podał wiek arcyksiężniczki, Amalia była sześć lat starsza od swojego niedoszłego męża. Ostatecznie Ferdynand poślubił siostrę Amalii, [[Maria Karolina Habsburg|Marię Karolinę]].
 
W końcu Marię Amalię przydzielono wnukowi [[Ludwik XV Burbon|Ludwika XV]], [[Ferdynand I Parmeński|don Fernandowi Parmeńskiemu]]. Amalię ta decyzja zdruzgotała, ponieważ kochała się namiętnie w [[Karol III August Wittelsbach (Pfalz-Zweibrücken)|Karolu]] księciu von[[Zweibrücken Zweibrucken(księstwo)|Palatynatu-Zweibrücken]]. Niestety Maria Teresa nie uważała tego niemieckiego księcia za odpowiednią partię. Nie dość, że don Ferdynand miał sześć lat miej niż Amalia, to na dodatek był tylko księciem, czyli ona będzie zwykłą księżną, podczas gdy jej młodsza siostra, Karolina, będzie królową. Jednak taki układ zgadzał się ze strategią cesarzowej i nie można było tego uniknąć. Decyzja kontrastowała ze sposobem, w jaki Maria Teresa potraktowała [[Maria Krystyna Habsburg|Marię Krystynę]], starszą siostrę Amaliii. Cesarzowa zgodziła się na niezbyt opłacalny ślub Marii Krystyny, podczas gdy Amalia musiała ożenić się bez miłości co sprawiło, że przepełniło ją rozgoryczenie.
 
Przyszła księżna otrzymała przed ślubem polecenia od swojej matki. Maria Teresa pouczała swoją córkę iż ta musi być podporządkowana, tym bardziej że jest starsza od męża, nie mogło wyglądać to tak iż ze względu na to że jest starsza chce nad nim panować. Marię Amalię jak i jej siostrę królową [[Neapol]]u już postrzegano w [[Europa|Europie]] jako wścibskie żony. Marię Teresę martwił fakt, że jej córki słyną ze skłonności do dominacji.
1632

edycje