Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 4 bajty ,  10 lat temu
lit.
Zazwyczaj kościoły budowane były na planie trójnawowej bazyliki, nawiązującej do bazyliki wczesnochrześcijańskiej, z dwoma [[transept]]ami - od wschodu i zachodu. Nawa poprzeczna przy zachodniej stronie kościoła tworzyła wraz z zachodnią fasadą wieńczoną wieżami oryginalny, frankoński wynalazek: [[westwerk]]. Wewnątrz tej części kościoła, między wieżami, mieścił się balkon czy [[empora]] dla monarchy. Loża monarsza, mimo że zjawiła się w czasach Karolingów, wywodziła się z Rzymu, gdzie absydy były miejscem zasiadania cesarza. ''Główna funkcja westwerku - nawy zachodniej polegała na uzmysłowieniu obecnym obecności cesarza, nawet jeśli nie było go w świątyni "in persona". Zachodnia nawa ucieleśniała władzę państwową i świętość osoby władcy''<ref>''Sztuka romańska'', red. R. Toman, 2004, s. 36.</ref>. Chór od strony wschodniej był zamykany apsydą, z czasem zaczęto analogicznie zamykać chór zachodni i w efekcie kościoły zyskały plan dwubiegunowy. Model ten przetrwał do czasów późniejszych - chętnie stosowano go w [[sztuka ottońska|czasach ottońskich]]. Główną nawę kryto stropem bądź zostawiano odkrytą więźbę dachową, a sklepienia stosowano w nawach bocznych i kryptach. Krypty, usytuowane zazwyczaj pod ołtarzem głównym, przez co podwyższeniu ulegała część prezbiterium, służyły jako miejsce pochówku i kultu relikwii świętych. Wnętrza kościołów zdobiono freskami i mozaikami.
 
Dziś znane są głównie z odkopanych [[fundament]]ów i rekonstrukcji. Do najważniejszych założeń bazylikowych należą:
* kościół w Centuli (obecnie [[Saint-Riquier]], niezachowany) z lat 790-799, gdzie po raz pierwszy zastosowano westwerk,
* kościół w opactwie Corvey (Korbei) k. [[Höxter]] z najstarszym zachowanym karolińskim westwerkiem, IX wiek,
Anonimowy użytkownik