Mówią Wieki: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 5 bajtów ,  10 lat temu
dr. meryt., ort.
m (Mówią wieki przeniesiono do Mówią Wieki nad przekierowaniem: http://rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=274&Itemid=68)
(dr. meryt., ort.)
{{Czasopismo infobox
| tytuł = Mówią wiekiWieki
| grafika =
| opis_grafiki =
}}
 
'''Mówią wiekiWieki''' - popularnonaukowy [[magazyn (czasopismo)|magazyn]] [[Historia|historyczny]] wydawany od [[1958]] roku jako [[miesięcznik]]. W lipcukwietniu 20072009 roku ukazał się 571592 numer.
 
==Organizacja==
W 2008 w Radzie Redakcyjnej Magazynu zasiadali m.in. [[Andrzej Chwalba]], [[Marcin Kula]], [[Krzysztof Mikulski]], [[Jacek Purchla]], [[Andrzej Paczkowski]], [[Anna Radziwiłł]], [[Henryk Samsonowicz]], [[Jerzy Strzelczyk]], [[Barbara Szacka]], [[Janusz Tazbir]], [[Wiesław Władyka]].
 
W 2008 w skład ścisłego zespołu redakcyjnego wchodzili: [[Rafał Jaworski]], [[Michał Kopczyński]], [[Bogusław Kubisz]] (sekretarz redakcji), [[Piotr Majewski]], [[Marek Węcowski]] i [[Ewa Wipszycka]]. Trzeba podkreślić, że prof. Ewa Wipszycka jest redaktorem „Mówią wieki”Wieki” od pierwszego numeru.
 
W 2008 spółka Oficyna Wydawnicza „Mówią wieki”Wieki” składała się z trzech osób – Józefa Chajna (prezes), Bogdana Boruckiego i Jarosława Krawczyka. Od roku 1994 [[Jarosław Krawczyk]] jest redaktorem naczelnym pisma.
 
Adres korespondencyjny i siedziba redakcji: ul. Grzybowska 77, 00-844 Warszawa
 
== Historia ==
Magazyn Historyczny „Mówią wieki”Wieki” powstał w roku 1958 na fali "[[Odwilż gomułkowska|popaździernikowej odwilży]]". Przez pół wieku nieprzerwanego istnienia „Mówią wieki”Wieki” było jedną ze szkół polskiej historiografii. Pisali tu historycy o liczących się nazwiskach w dyscyplinie historycznej; wielu z nich debiutowało na łamach czasopisma.
 
Pierwszym redaktorem naczelnym „Mówią wieki”Wieki” była prof. [[Maria Bogucka]], później pismem kierowali m.in. [[Eugeniusz Duraczyński]] i [[Stefan Meller]]. W roku 1992, po wycofaniu się [[Nasza Księgarnia|Naszej Księgarni]] z wydawania pisma, Stefan Meller założył spółkę Oficyna Wydawnicza „Mówią wieki”Wieki”, która podtrzymała istnienie Magazynu.
 
W roku 1998 współwydawania „Mówią wieki”Wieki” podjęło się [[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]], a od roku 2001 – [[Dom Wydawniczy Bellona]] S.A.
 
== Misja ==
 
== Tematyka ==
Specjalnością „Mówią wieki”Wieki” są numery monograficzne poświęcone dziejom i kulturze innych narodów, historii miast polskich czy historii wojskowości. Wydano więc zeszyty opowiadające o historii Francji, Szwecji, Rosji, Ukrainy, Wielkiej Brytanii, Czech, Niemiec i RPA. Na łamach czasopisma zaprezentowano historię Torunia, Tarnowa, Bielska-Białej, Skierniewic, Krakowa, Radomia, Elbląga a także regionu świętokrzyskiego. Dziejom wojen i wojskowości poświęcone były numery o zdobyciu Monte Cassino, kampanii 1812 r., Powstaniu Styczniowym, Powstaniu Warszawskim (w dwóch edycjach), wojnie polsko-bolszewickiej czy Powstaniu w warszawskim getcie. Opracowano również numery specjalne poświęcone dwusetnej rocznicy powstania Księstwa Warszawskiego czy osiemdziesięcioleciu Polskiego Radia.
 
Oficyna Wydawnicza „Mówią wieki”Wieki” wydaje serię pamiętników wojennych, w której ukazały się m.in. Pamiętniki wojskowe 1812 – 1814 Józefa Grabowskiego, Pamiętniki gubernatora Kronsztadu Tomasza Parczewskiego i Siedem lat w Rosji i na Syberii Romana Dyboskiego. W przygotowaniu są dwa polskie pamiętniki z czasów I wojny światowej.
 
Oficyna współtworzyła również dodatki historyczne do wysokonakładowych pism. Wraz z „Dziennikiem Zachodnim” – „Tysiąclecie”, „Historia Śląska”, z „Gazetą Wyborczą” – „Banknoty polskie”, z „Rzeczpospolitą”– „Zwycięstwa oręża polskiego”, „Chwała oręża polskiego”, „Bitwy świata”, „Batalie i wodzowie wszech czasów”, „Odkrywcy i wynalazcy”, „Żydzi polscy” i „Władcy Polski”. Z wydawnictwem Hachette-Livre Polska publikuje zaadaptowaną dla polskiego czytelnika wersję „Ilustrowanej historii świata” oraz wydaje cykl „Władcy Polski” i „Wojsko Polskie”.